Ho99o9 - Hiphop hand in hand met loeiharde in-your-face hardcore punk
Ho99o9
Botanique (Rotonde)
Brussel
2017-11-28
Masja De Rijcke

De Rotonde van de Botanique werd in lichterlaaie gezet door The OGM en Eaddy van het onstuimige en hyperkenitische Ho99o9. Zwetend en springend hebben we een uur lang deze show vol enthousiasme ondergaan en met beide vingers in de neus kunnen wij zeggen dat Ho99o9 ongetwijfeld één van de beste live acts van 2017 is! De Bota was dan ook twee avonden uitverkocht!

Het duo heeft ondertussen z’n 3^de unicum ‘United States of Horror’ uitgebroed en daarmee verscheidene concertzalen en festivals onveilig gemaakt. ‘United States of Horror’ is een prachtjuweel dat 17 gewelddadige doch glansrijke vertolkingen bevat en dat perfect aansluit bij hun andere twee kleppers ‘Dead Bodies in the Lake’ en ‘Horrors of 1999’.
Het lijkt bijna een vast ritueel te worden, elektronicaman TheOGM die het podium opklimt als horror bride met een wit kanten kleed en zo dit gehele zootje in gang zet. Het is al snel duidelijk dat hiphop vanavond opnieuw over een volledig andere boeg zal worden gegooid, hemels verrijkend met loeiharde in-your-face hardcore punk.
Met een rustige aanzet zijn deze mannen duidelijk niet vertrouwd en dus worden “Street Power” , “P.O.W aka Prisoners of War” en “City Rejects” meteen met een snelheid van 200 km/u naar ons hoofd geslingerd. Het ijs is hiermee dan ook onmiddellijk gebroken en de hyperkinetische springkonijnen vooraan in het gezellige ronde zaaltje zijn hierdoor al stevig opgewarmd.
De agressie neemt toe en vocalist Eaddy springt, tussen alle dierlijke oerkreten door, het al even agressieve volk een aantal keren gewelddadig in. Het feest barst bij elk nummer opnieuw los en de gemuteerde skatepunkgitaren verenigd met het hardvochtige percussiespel weten steeds alle hun aandacht naar zich toe te zuigen. Het trap nummer “Splash”, waarbij ‘the cops can’t find me’ enkele keren spottend wordt herhaald door dit onheilspellend duo, zorgt voor wat kalmte in de eeuwige durende moshpit maar kalmte is echter van korte duur want hierna is het de beurt aan “Twisted Metal” en “Moneymaker” om nog wat extra ravage aan te richten.
Wanneer dit kolkend setje bijna z’n laatste adem komt uitblazen passeert “Bone Collector” nog even de revue. Een laatste kans om de armen en ellebogen nog eens stevig de lucht in te gooien en nadien het podium op te klimmen. Een mooier einde kunnen we ons niet voorstellen en we hebben gelukkig al onze ledematen nog!

Neem gerust een kijkje naar de pics

http://www.musiczine.net/nl/fotos/ho99o9-27-11-2017/
http://www.musiczine.net/nl/fotos/kate-mo-27-11-2017/

Organisatie: Botanique, Brussel

We hebben het al meermaals geprobeerd, maar neen, wij zijn niet into hip hop. Verwijt ons gerust dat we oogkleppen op hebben, het kan ons geen moer schelen, maar hip hop is niets voor ons. Als er één genre is waarop de uitdrukking ‘dertien in een dozijn’ van toepassing is, dan is het dit wel. Hip hop artiesten sloven zich met zijn allen uit om er zo stoer mogelijk uit te zien, zetten om de haverklap hun goorste bek op en brullen er vaak idiote teksten uit waarbij the bitches en the nigga’s met een dozijn per minuut de deur uitvliegen. Maar een keertje origineel uit de hoek komen, dat is iets te veel gevraagd.  De formule is immers al jaren dezelfde. Men zoekt (of jat) gewoon een vette beat (maar nu ook weer niet te vet want de hitparade lonkt), men verzint een hitgevoelig refreintje en een paar vunzige raps, men haalt er een aantrekkelijk kontschuddend mulatvrouwtje bij die voor de geile achtergrondvocals zorgt, en klaar is kees. Wat het hem ook altijd doet zijn special guests met klinkende namen, het maakt niet uit wat die sukkels op de plaat komen uitvreten, als hun naam maar in de credits staat. Kassa!
Wij laten ons echter niet vangen. Als de uitvoerders nu Drake, Kendrick Lamar of Kanye West heten, voor ons is het allemaal eenheidsworst met een boze blik.
Pas als de hip hop echt gevaarlijk wordt en verstrengeld geraakt met de meest urgente hardcore, dan schieten wij terug wakker. Enter Ho99099, een bende pitbulls die zowel de platen van Public Enemy en NWA als deze van Black Flag, Ministry, Bad Brains en Minor Threat in hun kast hebben staan. Hip hop is hier niet het doel, maar wel het middel om de agressie er uit te spuwen. Bij Ho9909 voel je dat dit geen pose is, maar dat die gasten echt kwaad zijn. Het is er hen niet om te doen om de spierballen, bitches en tattoo’s te showen, maar wel om het kot in de fik te steken.
Ho99o9 begeeft zich in dezelfde onfraaie achterbuurten als Show Me The Body en Death Grips, maar daar waar Death Grips meer een chaos creëert van loodzware beats en gortige raps, gaat Ho99o9 het nog wat dieper in een hardcore underground zoeken. Dingen als “Street Power”, “Sub-Zero”, “City Rejects” en “New Jersey Devil”  zijn regelrechte straight-in-your-face-hardcore splinterbommen die snakken naar uitzinnige moshpits. “Face Tatt” en “Bleed War” zijn ontspoorde industrial tracks waar hoge vlammen uit komen, Nine Inch Nails op 1000 Volt. En wanneer de heren zich echt eens vastbijten in de de hip hop, dan hangt er klaar bloed aan hun tanden. “War Is Hell”, “Moneymachine”, “Splash”, “Hydrolics” en “United States Of Horror” zijn bijzonder heavy en moordzuchtige hip hop tracks, gebouwd op loodzware beats, dreunende bassen en raps die rechtstreeks naar de ballen mikken. De meeste rappers houden het bij blaffen, Ho99o9 bijt.
‘United States of Horror’ is een gedynamiteerde kruisbestuiving van hip hop en hardcore, een staatsgevaarlijke beenharde kopstoot ! Very punk, als je ‘t ons vraagt.