Koala Disco is het muzikale geesteskind van Niels Tuijaerts en de band brengt onvoorspelbare postpunk doorspekt met psychedelische invloeden en progressieve structuren. Verwacht onverwachte maatwissels, schurende gitaren en manische energie, ergens op het kruispunt tussen The B-52’s, Talking Heads en vooral Ian en Baxter Dury. Live ontketent naar verluidt de band een wervelwind van rauwe intensiteit, waarin noise en chaos de studio-opnames ver overstijgen.
Met een podiumreputatie die hen al op de MainStage van Rock Herk en Leffingeleuren bracht en een uitverkochte Ancienne Belgique als support voor Whispering Sons, heeft Koala Disco zich stevig op de kaart gezet. Daarbovenop sleepten ze meerdere publieksprijzen in de wacht: Publiekswinnaar in de finale van Humo’s Rock Rally 2024, publiekswinnaar in de finale van Sound Track in 2021 en winnaar van Jonge Wolven in 2024.
Single “Japanese Toilet" is een autobiografische reflectie op een periode waarin alles draaide om ontsnapping. In een poging om nooit alleen te zijn met zijn gedachten, dompelde de verteller zich onder in een eindeloze roes van drugs, alcohol, seks en pillen. De climax van deze neerwaartse spiraal kwam om 7 uur ‘s ochtends, high op coke, op het toilet, zonder wc-papier. De enige oplossing: de douchekop als een Japans bidet gebruiken. Dit absurde, tragikomische dieptepunt werd het keerpunt. Een moment van realisatie dat het tijd was voor verandering. ‘Japanese Toilet’ vangt deze innerlijke chaos in een geluid dat balanceert tussen laidback en explosief, cynisch en oprecht, destructief en uiteindelijk verlossend.
Deze single heeft onmiskenbaar het speelse, de fuzzy gitaarriff en de hoekige dynamiek van wijlen Ian Dury. Dezelfde licht gênante humor ook. Deze single intrigeert, maar tegelijk voelen we dat Koala Disco nog niet al zijn geheimen prijsgeeft in dit nummer. Wij zijn benieuwd en blij dat we op de eerste rij mogen zitten.
Japanese Toilet - Single by Koala Disco | Spotify
Koala Disco – ‘Het voornaamste doel met Koala disco is kwalitatief hoogstaande muziek kunnen blijven maken
We waren aanwezig op de finale van HUMO’s Rock Rally. Eén daarvan was de winnaar van de publieksprijs Koala Disco, het geesteskind van Niels Tuijaerts , dat ontstond in 2020/2021. Naast Niels bestaat de band uit Glenn Maes, Bart Hens, Silke Ravesloot en Hendrik Vanden Berk.
Koala Disco bracht ondertussen een single, twee EP’s en een full album uit. Over hun optreden op HUMO’s Rock Rally schreven we: ‘’ Koala Disco dompelt ons onder in een spooky sprookjesachtige sfeer; licht en donker vinden elkaar …We hebben hier bijzonder hypnotiserende muziek; de combinatie in vocals van Silke met deze van frontman Niels Tuijaerts, uitgedost in een fleurige rok, doen je wegdrijven; je komt elfen als demonen tegen. Muzikaal divers, gevarieerd, een breed publiek bereikend. Deze band wist te bekoren en won de publieksprijs.’
Ondertussen waren ze op verschillende zomerfestivals te zien, zoals Rock Herk. Voor hun optreden op ‘Zomer Van Antwerpen ‘- ze moesten later die avond nog in Brussel spelen – hadden we een fijn gesprek met Niels waarbij we de voorgaande jaren overliepen en ons afvroegen wat het nut is van zo een liedjeswedstrijd. We polsten ook naar de ambities en de toekomstplannen.
Vertel eens wat meer hoe alles is begonnen?
We bestaan ondertussen sinds medio 2021.. ik was op mijn kamer muziek aan het maken, en wou dat op een bepaald moment toch uitgeven. Ik had een naam nodig rond het project en koos nogal snel voor Koala Disco. dat ‘Koala’ verwijst naar de initieel Australisch geïnspireerde muziek, en anderzijds ‘Disco’ om mensen op een verkeerd been te zetten. Ik had de songs ingestuurd naar Sound Track, en werd geselecteerd. Daarom had ik wel een band nodig. Al vrij vlug vond ik gelijkgezinden. Ik heb gelukkige voldoende muzikale vrienden die ik op korte tijd kon optrommelen. We hebben samen deel genomen aan die wedstrijd, en dat ging zo goed dat we gewoon verder zijn gegaan met Koala Disco. Het blijft tot op heden nog steeds groeien. We bieden muzikaal een mengelmoes aan van post punk, psychedelische rock en progressieve rock.
Het gaat allemaal vrij snel. In 2020 brachten jullie jullie debuut single uit “Dirt And Water”. In 2021 volgde een EP… En in 2023 jullie debuut ‘Tickling the Dragon’s tail’. Gaat het misschien niet een beetje te snel…
Nee, het was in eerste instantie allemaal laagdrempelig. Het was voor mij persoonlijk ook gewoon een manier om mijn songs aan de man te brengen,. Veel drums werden alsnog bij mij thuis opgenomen. Slechts enkele van de songs uit de debuutplaat werden in de studio met Jan Viggria opgenomen. Door op die manier tewerk te gaan hebben we op korte tijd heel veel kunnen uitbrengen. Nu we aan die wedstrijden hebben deelgenomen wordt dat wel belangrijker. Bij de volgende plaat , die we aan het opnemen zijn met Bert Vliegen van Whispering Sons , zal die drempel dus wel hoger liggen…
Ik lees lovende kritiek. Ik heb wel de indruk dat jullie zoekend een eigen stijl uittekenen …
Ik deed gewoon waar ik zin in had, als ik een nummer wilde maken en een sfeer creëren die me aansprak. Deed ik dat gewoon. Zonder echt stil te staan hoe het live moest gebracht worden. Terwijl er nu meer een lijn aan het ontstaan is, wie Koala disco echt is plots veel helderder. Waardoor we binnen die wildernis aan genres, onze weg proberen te vinden nu. Ik kan u wel verzekeren dat er zeker een lijn is nu, maar het volgende album nog steeds van hot naar herrie zal zijn. Maar je zult in elk nummer heel gemakkelijk onze stijl herkennen of waar Koala Disco echt voor staat.
In 2024 zijn jullie in een nog grotere stroomversnelling terecht gekomen. Die publieksprijs op HUMO’s rock rally, en nu recent ook het winnen van ‘Jonge Wolven’. Is 2024 het jaar van de grote doorbraak?
Ik denk eerder dat dit 2025 zal zijn. Als we ons visitekaartje kunnen afleveren in de vorm van die nieuwe LP. We hopen, met de steun van die wedstrijden, dat we in een nog iets grotere stroomversnelling zullen terecht komen. Maar ik mik, wat doorbreken betreft, eerder op de zomer van 2025. We willen proberen om in februari die plaat uit te brengen, wat qua deadline goed is voor die zomerfestivals. Ik heb ook rekening gehouden met hoe we op de radio zullen komen. Ik denk dat nu pas alles op een rij staat, en vanaf februari gaan we alles op alles zetten.
Ik las een artikel dat deelnemen of winnen in liedjeswedstrijden niet direct een sleutel tot succes zijn; hoe zien jullie dat zelf? Opent het winnen of deelnemen aan zo een wedstrijd deuren? Hoe moet ik dat zien?
Het opent veel deuren. Financieel? Als je zoals de winnaar van Humo’s Rock Rally Maria Iskariot tienduizend euro wint kan dat een financiële opsteek zijn, een heel grote zelfs. We hebben wel Duizend euro gekregen voor de publieksprijs en dat is uiteraard ook mooi meegenomen, maar dat was direct op aan promotie, muziek materiaal en wat weet ik veel. Dat lijkt wel veel voor iemand die dit doorsnee zou ontvangen. Als muzikant, wetende welke kosten daartegenover staan, om een album te maken bijvoorbeeld. Ons volgend album, om maar een voorbeeld te geven, gaat duizenden euro’s kosten als we maar spreken van pressing, artwork en wat weet ik veel.
Waarom in deze tijden van digitalisering, waarbij praktisch alles op spotify kunt vinden, toch nog een plaat uit brengen?
Platen zijn niet het enige dat nog geld opbrengt. De cashflow van een band wordt bepaald door een veelheid aan geldstromen. Merchandiser in de vorm van platen is daar zeker een belangrijke van. Maar ik denk bijvoorbeeld ook nog aan gages van gigs die veel kunnen opleveren, of andere vormen van merchandiser. je moet het zien als een soort investering, je kunt jezelf bij wijze van spreken onsterfelijk maken door fysiek iets af te leveren. Je steekt er inderdaad een groot bedrag in, maar er komt een groter bedrag terug. Het is ook de manier om je fanbase uit te breiden, en de continue groei van je band te bewerkstelligen. Kwalitatief is een plaat afspelen nog steeds leuker en beter dan digitaal..
Ik wou nog even terugkomen op jullie optreden op HUMO’s rock rally. Wat me persoonlijk het meest opviel een ‘spooky’ sprookjesachtige sfeer; licht en donker vinden elkaar en ook je kwam zowel elfjes tegen als demonische wezens in dat bos … Is dat wat ver gezocht? Hoe moet ik dat zien?
Dat is gewoon uit het leven gegrepen, als er geen duisternis is dan is er ook geen licht. De nummers zijn ook zeer persoonlijk, en dan komen zowel de mooie als minder mooie kantjes van mijn persoonlijke leven naar boven in mijn teksten. Het was een heel zoekende periode voor mij toen. Soms was ik opgetogen, soms zelfs wat depressief. Ik kom haast nooit in die comfortabele grijze zone. Hoe kom je daar? Stel ik me de vraag. Dat komt dus ook allemaal tot uiting in de muziek van Koala Disco.
Fantasieprikkelende muziek zondermeer, waarbij dat sprookjesachtige een echte trigger is. Geen plannen om met jullie muziek iets te doen rond film of Tv-series?
Momenteel is het medium dat we wensen te hanteren gewoon muziek. Er kruipt al genoeg geld en tijd in het in goede banen leiden van alle activiteiten hieromtrent. Ik sluit niet uit dat in de toekomst hier wel wat dieper over nagedacht kan worden, maar momenteel focussen we ons geheel op het album en alles wat hierbij komt kijken.
Ivm de nieuwe plaat … De eerste was een persoonlijke plaat, de te verwachten plaat komt er meer van los; hoe zien we het best?
Feitelijk is de volgende plaat meer persoonlijk dan de eerste. Het was wel een beetje zoekende op die vorige plaat, zoals we al eerder hebben aangegeven. En daar ligt het grote verschil met de volgende plaat. Waar we dus duidelijkere lijnen hebben uitgetekend. Het is ook een weerspiegeling van de laatste maanden,. Het ontluiken van voorheen ongekend psychisch lijden dat me aanzette tot het schrijven van de meeste teksten en het ontwikkelen van de nieuwe doch herkenbare sounds. De bipolariteit die voor het eerst echt stevig huishield en me dwong hand in eigen boezem te steken om uit de manie te strompelen en van nergens terug te keren. Door middel van introspectie gevolgd door de nodige portie eerlijkheid wordt het mogelijk het verwekken van muziek als een therapeutisch medium te aanschouwen Het gaat bovendien meer intiemer zijn qua tekst en muziek. Ik heb ook meert tijd gestoken in de inhoud en teksten, voor mij zeer belangrijk. Kortom: als je me echt wil leren kennen, moet je gewoon naar ons volgende album luisteren.. het enige grote verschil, is dat ik het zelf niet produceer. Dat ligt dus in handen van Bert Vliegen.
We kijken er naar uit. Hoe is jullie zomer verlopen?Wat zijn de mooiste momenten tot nu toe?
De mooiste momenten blijven voor mij elke stap die gezet wordt richting de afwerking van een nummer. Elke kleine toevoeging tijdens een schrijf- of opnamesessie verhoogt het adrenaline peil dat mogelijks lekker piekt tegen het einde van zulke sessies. Verder is het winnen van Jonge Wolven 2024 een hele eer geweest waar met de nodige hartstocht op wordt terug gekeken. We appreciëren enorm de liefde die we daar in Gent hebben mogen ontvangen.
Wat zijn de verdere plannen voor het najaar en in 2025?
We plannen de juiste representatie voor onze kar te spannen en verder een mooie tour uit te tekenen in België en buitenland om deze nieuwe plaat aan iedereen voor te stellen. Maar zoals het bovenstaande doet vermoeden, begint dat alles bij het keurig afwerken van de plaat. Verder laten we veel marge voor kansen die ons pad kunnen kruisen.
Wat is jullie grote ambitie en welk doel heb je voor ogen?
Het voornaamste doel met Koala disco is kwalitatief hoogstaande muziek kunnen blijven maken. Tot het oneindige. Ik wil wat dat betreft, meedogenloos blijven zijn in het maken van mijn eigen muziek… en uiteraard in de toekomst wat grotere festivals kunnen doen, nog wat meer optredens.. gewoon kunnen blijven groeien , en daarbij eigenzinnig ons eigen weg volgen is het voornaamste doel dat we voor ogen hebben met Koala Disco
Wat is het interessants … Sportpaleis uitverkopen en /of op het hoofdpodium van grote festivals staan, of eerder een naam worden binnen het clubcircuit; wat geniet jullie voorkeur?
We zijn sowieso geen fan van zaken zoals het Sportpaleis, niet dat dit enige relevantie oproept wanneer ze naast onze populariteit gelegd wordt. De hoge prijzen van zulke zalen in verhouding met de lak aan intimiteit en persoonlijkheid is iets waar wij ons niet snel achter kunnen scharen. Onze muziek en live performances zijn gemaakt om in het clubcircuit gebracht te worden. Wanneer we spreken over festivals, dan zeggen we zeker ‘ja’, maar ook eerder liefst op de kleinere podia waarbij we het zweet van onze luisteraars kunnen proeven. Het is die intieme verbondenheid die volgens ons voor de meest onvergetelijke herinneringen kan zorgen, zowel voor band als publiek.
Bedankt voor de fijne babbel, we blijven Koala disco uiteraard volgen. Veel succes nog in alles wat je doet
Koala is een collectief aan getalenteerde muzikanten, die een brede, kleurrijke sound bieden.
Het project rond Carlos Dyckmans werd opgericht in 2003. De band bracht al drie studioalbums uit: 'Gravity' (2006), 'Central' (2008) en 'Tall Machines' (2012). Een perfect huwelijk tussen triphop en hiphop blijkt Koala te zijn ,eigenlijk wel meer een uniek concept .
Helaas werd het toen stil rond de band. Tot in 2019 Koala plots van zich liet horen met twee singles, de recensie kun je hier nog eens nalezen.
En nu zijn ze er met 'Outlaw', de nieuwste release… Op “Passed Death” wordt hiphop gecombineerd met allerhande stijlen, gerugsteund door de uit Cleveland, USA afkomstige rapper Notizz. Een verrassend klinkend nummer.
Vaak wordt de lijn tussen triphop, hiphop en rock bewandeld. Er wordt geflirt met allerlei stijlen als new soul, urban, als global sounds, pop en jazz. “Je ne suis pas tout” is een mooi voorbeeld.
We menen zelfs een vleugje Franse chanson te herkennen in sommige poëtische songs. ‘Outlaw’ betekend letterlijk buitenbeentje, en dus wordt er ook een vocale aankleding toegevoegd, die je wegvoert naar een dromerige wereld dankzij de stem van Laura Vanden Heede op “Home”. Het poëtische talent van Gert Vandeberghe komt naar boven op bijvoorbeeld “Talk”. Of neem nu het mysterieus, donkere “I Remember you”( feat Notizz, Marieke Lightband, The Black Lodge Collective); de wendingen in het nummer bezorgen je rillingen. Of op “Snow” een song met Notizz en Daniela Fa, hoe alles samenvloeit.
Het zijn allemaal song hoe ingenieus en uiteenlopend Koala tewerk gaat en klinkt.
Wat een boeiende plaat is dit in z’n totaliteit door al die verrassingen, ontdekkingen, variaties en kleurrijke sounds. Knap allemaal. Koala is hoedanook een avontuurlijke band , die muzikaal veel te bieden heeft.
https://koalasounds.bandcamp.com/
Tracklist
Passed Death (feat Notizz)
Je ne suis pas tout (feat Kreshen)
Malecon (feat Daniela Fa)
Embassy (feat Notizz, Jonas Cozone)
Tsar (feat Marieke Lightband, Notizz)
Talk (feat Gert Vanlerberghe)
East (feat Dan-T, Jonas Cozone) Manenkroon (feat 'Hozo)
Trapped in covid (part 1) (feat Notizz)
Trapped in covid (part 2) (feat 72 Soul)
Home (feat Laura Vanden Heede)
Starlord (feat Notizz, Jana Nys, Jonas Cozone)
I remember you (pt.1)( feat Notizz, Marieke Lightband, The Black Lodge Collective)
Snow (feat Notizz, Daniela Fa)
Trip/Hiphop
Outlaw
Koala
We kregen we dit bericht in onze mailbox: ''Voor het eerst in acht jaar brengt KOALA nieuwe muziek uit. Vandaag releasen we ineens twee singles: “The Waves” en “It's Just You and Me.''
In muziektermen is acht jaar een eeuwigheid, daarom een kleine introductie. KOALA, het project rond Carlos Dyckmans werd opgericht in 2003. De band bracht al drie studioalbums uit: ‘Gravity’ (2006), ‘Central’ (2008) en ‘Tall Machines’ (2012). Vooral door het perfecte huwelijk tussen triphop en hiphop bleek KOALA een uniek concept te zijn. Helaas werd het toen stil rond de band. Nu zijn er plots niet één maar twee singles. Later komt er een nieuwe plaat uit 'Outlaw'.
KOALA is een band die houdt van grenzen aftasten en die verleggen, hen dus dat label hip hop/trip hop opkleven is de band tekort doen. Met “The Waves” de eerst single, komen die invloeden zeker bovendrijven. Maar daar houdt het niet mee op. Uiteraard bestaat deze band uit muzikanten die houden van improviseren en experimenteren, dat zorgt ervoor dat je als aanhoorder van je sokken wordt geblazen en vol bewondering bij zoveel veelzijdigheid, lekker zit mee te deinen op de aanstekelijke beats. De samensmelting tussen de inbreng van beatmaker Bruce Glue, Gert Vanlerberghe en rapper Sem Phi aangevuld met die bijzondere stem van zangeres Eme bewijzen waarom deze band zo grensverleggend is geweest in wat ze deden en nog steeds doen.
Op het meer ingetogen - ook al is dat een understatement - “It's Just You And Me” horen we de inbreng van de rauwe stem van Notizz die lekker botst op het klankenpaneel dat KOALA aanbiedt. Hier komen de triphopeffecten iets meer bovendrijven, tot de song als een etterbuil openspat eens de registers worden opengegooid. Om daarna weer over te gaan tot een eerder intieme setting. Vaak klinkt het alsof de band hier zijn frustratie uitspuwt. Maar, naast die opvallende tempowisselingen in deze song, is het is vooral dat schipperen tussen hiphop, triphop en voortdurend experimenteren daarmee, dat deze tweede single zo een bijzonder song maakt.
Toen KOALA in 2006 hun eerste plaat uitbracht , zorgde dit toch voor een aardverschuiving binnen het Belgische triphop en hiphopgebeuren. Acht jaar later is er veel veranderd, maar blijkt deze band - op basis van die twee singles - nog steeds buiten elk lijntje te kleuren wat genre en muziekstijlen betreft. Het zorgt ervoor dat we nu al uitzien naar die plaat 'Outlaw' die, weer op basis van deze beide singles, een mijlpaal zal vormen. Wij houden namelijk van bands die buiten de comfortzone durven treden en dat is wat KOALA deed en na acht jaar gelukkig nog steeds met volle overgave doet.
Hiphop
The Waves /It's Just You And Me -single-
KOALA
Kid Koala mag dan bijna veertig worden, deze turntable wizard blijft niet alleen zijn immer jeugdige look bewaren, ook zijn ontzettend frivole manier van performen lijkt onveranderd gebleven. Met zijn midlife crisis in het vooruitzicht werd het blijkbaar tijd om de nostalgische toer op te gaan. Voor zijn laatste langspeler, ‘12 Bit Blues’, groef hij diep in zijn platenbakken, op zoek naar zijn favoriete bluesplaten uit zijn tienerjaren. Resultaat, Kid mixte samples van huilende gitaren, koddige pianolijnen en soulvol gejammer van oude bluesklassiekers met nieuwe samples tot een soort gemuteerde vorm van blues. Zijn old skool SP1200-sampler/drummachine waar hij immens fier blijkt op te zijn, is van cruciaal belang. Hij demonstreert hoe alles tot stand kwam.
De voorziene musical comedy met 'Adira Amram & The Experience' wordt jammer genoeg niet opgevoerd. De afwezigheid van deze act wordt ruimschoots goed gemaakt door een uiterst vermakelijke en een - meer dan ooit tevoren - interactieve performance van de Canadese platengoochelaar Kid Koala . Dit was zonder twijfel zijn beste show in jaren.
Vooraleer hij nieuw materiaal door zijn mengtafel op ons afvuurde, toont hij ons waartoe hij in staat is met drie draaitafels en wat vinyl. Van zijn skills moet hij ons al lang niet meer overtuigen. Het blijft gewoon indrukwekkend te zien hoe hij de meest uiteenlopende genres vingervlug in elkaar scratcht met een bovenmenselijke precisie. Platengroeven kent hij tot op de millimeter en draaitafels zijn niet alleen een medium maar worden tevens instrumenten. Pop, hip hop, metal en drum and bass en eigen oud materiaal rijgt hij aan elkaar alsof het kinderspel is.
De tracks van '12 Bit Blues' doorjagen, daar is helemaal geen sprake van. Het siert hem dat hij op een eigenzinnige manier vrij spaarzaam blijft met nieuwe tracks. De performance ontaardt vooral in een ware variétéshow vanaf "1 Bit Blues (10,000 Miles)" met de danseressen van de 'Incredible Dancing Machines'. De rest van de show is een opeenvolging van dolkomische toestanden. Dansende poppen, limbodansen met het publiek, de geniale kazoo-jamsessie met toeschouwers, Kid in zijn befaamde koalapak bij het kinderlied "Yo Gabba Gabba", rondvliegende papieren vliegtuigjes bij "8 Bit Blues", de polonaise, ... Kortom, een knotsgek en hyperactief spektakel waar menig organisatoren van hedendaagse variétéshows jaloers zouden op zijn.
Tussen alle hilarische scenes door zou men haast vergeten dat Kid Koala een nieuw bluesalbum komt voorstellen. Tussendoor hoorden we ook nog "3 Bit Blues", "5 Bit Blues" en het oudere nummer "Skanky Panky". Bij het tot stand komen van de nummers heeft Kid Koala telkens respect voor de originele samples. De grauwe en soulvolle feeling van de originele nummers blijft keer op keer intact. Eigenlijk hoorden we net iets te weinig van de nieuwe plaat waardoor we net heel nieuwsgierig worden gemaakt om het volledige album te beluisteren.
Dit was een avondje good old fashioned topentertainment! Kijk hier naar de officiële trailer om zelf een idee te krijgen. We zijn nu al benieuwd wat de kleine Canadees na dit spektakel nog in petto heeft voor zijn fans.
Organisatie: Democrazy, Gent
Nederlands 
Français 
