Kadavar heeft een slag van de molen gekregen. Daar waar al hun vorige albums schitteren in de betere retro hardrock, hebben ze nu eens iets helemaal anders geprobeerd. Hadden ze beter niet gedaan, want deze abrupte koerswijziging lijkt ons een misser van jewelste, en wij twijfelen er niet aan dat alle doorwinterde fans er ook zo over zullen denken.
Kadavar gaat aan de slag met elektro-effecten, poppy invloeden, halfslachtige eighties tinten en Eurovisiesongfestival-allures. De titelsong lijkt wel Abba die een soort hardrock hit probeert te scoren, “Hysteria” is een halfbakken poging om Muse te kopiëren, “Let Me be a Shadow” is Duran Duran op de kermis, “Sunday Mornings” is een trip richting diepe leegte. En zo gaat het maar door, geen enkele song is ook maar een beetje de moeite waard, dit is een draak van een album.
Laat ons hopen dat dit een éénmalige misstap is en dat Kadavar hierna zichzelf terugvindt.
Wij hadden het concert van Kadavar op 13/10 in Aéronef een tijdje geleden al aangestipt in onze agenda. Nu met een dikke viltstift terug geschrapt.
Het Zweedse Monolord mag de Kreun een eerste keer op sleeptouw te nemen. En dat slepen mag je letterlijk nemen, want Monolord doet het met trage extreem heavy sludge-metal met loodzware bassen, scheurende gitaarintermezzo's en monsterlijke hompen van songs die niet zelden de 10 minuten-grens overschrijden. Het heeft een verslavende werking op het publiek dat hier gewillig in meegezogen wordt en zich aan een potje slowmotion-headbangen waagt.
Monolord, die met het ronkende ‘Rust’ een knoert van een laatste album heeft uitgebracht, is dan ook niet zomaar een snel bij elkaar gebokste support act. Dit is immers een band die met hardvochtige doomrock de Kreun vanavond al meteen drie kwartier op zijn grondvesten doet daveren.
Het Duitse powertrio Kadavar is een band die onbeschaamd enkele decennia terug gaat in de tijd maar nooit oubollig klinkt. Zowel hun looks, hun neanderthaler-baarden als hun sound zitten diep geworteld in de vroege jaren zeventig, een tijd waarin bands als Black Sabbath, Led Zeppelin, Ten Years After en Humble Pie hoogdagen beleefden. De valkuilen uit die tijd omzeilt Kadavar echter met glans, je zal de band niet betrappen op songs van een half uur of eindeloze drumsolo’s. Het had gekund, want Kadavar heeft een verdomd ijverige en geweldige drummer in hun rangen, naar alle waarschijnlijkheid de bastaardzoon van Ginger Baker en halfbroer van onze favoriete Muppet Animal. Die kerel is een attractie op zich, hij mept zich de pleuris maar bezondigt zich nergens aan egotripperij.
Kadavar haalt het beste uit Sabbath en Hawkwind en laat dat gretig rondspartelen in een woelig bad van kolkende stoner-rock. Stevige hardrockstampers als “Skeleton Blues”, “Vampires”, “Tribulation Nation” en “Into The Wormhole”, uit die alweer steengoede laatste plaat ‘Rough Times’, harken en stampen dat het een lust is. De songs laten blijken dat Kadavar op dat laatste album misschien iets minder retro-minded is en wat meer inzet op een robuust en heavy geluid. In ieder geval klinkt het hard, gemeen en fantastisch en is het gelukkig ook volledig gevrijwaard van de alom gevreesde rockballads. Kadavar mag dan al een Duits combo zijn, ze blijven mijlenver uit de buurt van The Scorpions. En ook van de coiffeur.
Het is echter een oudje die zich als eerste absolute hoogtepunt aanbiedt, met name “Living In Your Head”, een stomende retro rocker uit hun eerste plaat. De song krijgt een lange en superbe live uitvoering waarmee Kadavar alle registers opentrekt. En op dat elan gaan ze gretig door, splijtende riffs, gierende solo’s en uitgelaten wah-wah pedalen vliegen in het rond. Het mag dan al retro klinken als de pest, hier zit flink wat vaart en power in.
Kadavar kan, Hawkwind indachtig, ook als de besten een space-rock feestje organiseren. Zo is de klassieker “Purple Sage” wederom een indrukwekkende en dreinende lange psychedelische trip die laat vermoeden dat de heren geregeld met zijn allen zwaar aan de paddo’s zitten.
Met reeds vier ijzersterke albums op hun actief kan Kadavar inmiddels al putten uit een rijke back catalogue. En daarin hebben zich mettertijd ook al een paar onsterfelijke klassiekers ontwikkeld, zoals een geweldig stomend “Doomsday Machine” dat steevast een gegeerd orgelpunt is op een Kadavar concert.
Mogen we daar ook gerust aan toevoegen : onsterfelijke vintage seventies rockers als “Black Sun” en “All Our Thoughts”. En na vanavond weten we ook dat het nieuwe “Die Baby Die”, hier als wervelende bis opgevoerd, een heuse publiekslieveling is geworden. Snedig, denderend en dodelijk heavy.
Kadavar, geweldige band die nog onbeschaamd durft rocken met de haren in de wind !
Neem gerust een kijkje naar de pics
Monolord
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/view-album/104
Kadavar
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/view-album/105
Kadavar + Monolord
Kreun
Kortrijk
Organisatie: Wilde Westen
Duitse rockbands kunnen ons doorgaans aan onze reet roesten, maar voor de zwaar bebaarde retro hardrock van Kadavar halen wij met plezier onze ouwe Ford Mustang uit de garage. U moet weten dat wij vanavond zelfs Black Mountain, die geprogrammeerd stonden in De Kreun, links hebben laten liggen, en dat wil verdomme wat zeggen.
Kadavar keert onbeschaamd terug naar de tijd van Led Zeppelin, Hawkwind en Black Sabbath, en ze doen het met zodanig veel allure, energie en power dat wij er duizelig van worden. Daar waar hun muzikale voorvaders in de jaren zeventig wel eens hun songs tot buitengewone proporties zouden hebben uitgerokken, houdt Kadavar het betrekkelijk bondig. Solo’s hoeven geen kwartier te duren, songs moeten niet persé naar Woodstock vertrekken om pas binnen een half uur zo stoned als een garnaal terug te keren. Bij Kadavar blijft de vlam constant in de pan omdat ze de songs steeds binnen een aanvaardbare tijdslimiet en een strak tempo houden. Het is hard maar nergens richtingloos, het is spacy maar het trekt niet eindeloos de ruimte in, het is psychedelisch maar draagt geen roze bril. Dit is back to the seventies, maar dan the seventies waar de drugs een ophitsend effect hebben in plaats van een rustgevend. Meer speed dan weed, meer uppers dan downers, meer MC5 dan Pink Floyd, meer Alice Cooper dan Syd Barrett.
Kadavar raast namelijk door met een ongeziene gedrevenheid, het beukt en zindert als een stoomtrein waar de kolen nooit snel genoeg op het vuur kunnen worden gegooid. Baarden en lange haardossen zwaaien lustig in het wild rond, gitaarsolo’s gieren door de atmosfeer, wah-wah pedalen hebben de tijd van hun leven. Centraal in de sound van Kadavar staan uiteraard de splijtende riffs en solo’s van frontman Christoph Lindemann, maar wij zijn evenzeer onder de indruk van de bijzonder fel tekeer gaande drummer Christop Bartelt, het Duitse equivalent van Animal.
De setlist is een mooie greep uit de drie ijzersterke studioplaten platen die ze tot nu toe bij mekaar hebben gerockt, met de nieuwe ‘Berlin’ als laatste wapenfeit. Hoogtepunten opnoemen is de andere songs oneer aan doen, alles is immers even krachtig, verbeten en doortastend. Wat we u echter niet willen onthouden is de verrassende cover die ze er als knallende finale uit rammen, een snoeiharde versie van onze ultieme Beatles favoriet “Helter Skelter”, nog nooit hebben we die song zo briesend weten tekeergaan.
In anderhalf uur wekken drie Duitse holbewoners de neanderthaler-rock terug tot leven, en dat is een uiterst opwindende ervaring.
Organisatie: Grand Mix, Tourcoing
Een mens houdt het niet voor mogelijk, maar Kadavar komt uit Duitsland, een land dat even rock’n’roll is als een stuk schuimrubber. Er zijn gelukkig uitzonderingen die de regel bevestigen.
Het even baardige als opwindende trio Kadavar heeft al twee platen uit waarmee ze zichzelf terug in de tijd gekatapulteerd hebben naar een wereld van bronstige neanderthaler rock met gierende solo’s, loeiende drums en stampende riffs. Had je enkele duizenden jaren geleden een stelletje gespierde holbewoners een gitaar in hun harige poten geduwd, dan hadden ze er gegarandeerd een potige sound als die van Kadavar mee gesmeed.
Black Sabbath en Pentagram zijn de hoofdingrediënten die live op een hoogst energieke wijze worden herbereid tot een gloeiende hardrock stoofpot die tegelijkertijd zeer retro als verduiveld energiek is.
Er gaat splijtend vuurwerk van uit en de lange haren en dito baarden wapperen terdege in het rond. Stomende riffs, striemende solo’s en robuuste drums zorgen voor een woelige brandhaard van knetterende oerrock. Een uitbundig Kadavar houdt het strak en opwindend en kiest voor efficiënte elektriciteit in plaats van ellenlange uitweidingen. Bloedstollende tracks als “Doomsday Machine” (wat een riff!) en “Come back to life” zetten het kot in vuur en vlam en in de het spacy psychedelische “Purple Sage” wordt er Hawkwind-gewijs heerlijk uit de bol gegaan.
Kadavar bedient zich meer dan een uur lang van een kloek en heftig geluid die ze hoegenaamd niet zelf uitgevonden hebben maar waar ze wel een paar ferme kloten aan toegevoegd hebben. Belegen seventies rock is dit in geen geval, wel forse en snedige hardrock die aan een serieuze heropleving bezig is met bands als Graveyard, Radio Moscow en Rival Sons. En dat kunnen wij alleen maar toejuichen, onze luchtgitaren draaien weer overuren.
De viking metal van de Zweedse support act Year Of The Goat is niet veel soeps, beetje Iron Maiden, beetje Mercyful Fate en heel veel cliché’s. Met maar liefst drie gitaren fabriceren ze nog geen derde van het voltage dat door Kadavar wordt voortgebracht.
Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/index.php?option=com_datsogallery&Itemid=49&func=viewcategory&catid=4313
Organisatie: Heartbreaktunes (ism Trix, Antwerpen)
Als u denkt dat u hier naar de nieuwe Black Sabbath zit te luisteren zullen we u dat heus niet kwalijk nemen, want meer retro dan dit kan je uw hard rock niet krijgen dezer dagen. Zelfs de hoesfoto lijkt te zijn genomen 40 jaar geleden, de langharige Duitsers Kadavar presenteren zich hierop als hard-rock neanderthalers die in de jaren zeventig zijn blijven hangen. En zo klinken ze ook, hun titelloze debuutplaat van vorig jaar zat al stevig verankerd in de prille seventies, deze ‘Abra Kadavar’ is gewoon het logische vervolg erop. Riffs uit het stenen tijperk, solo’s uit vervlogen tijden, psychedelische acid uitstapjes, wijde broekspijpen, lang sluikhaar en baarden waar een familie spreeuwen zich kan in huisvesten. Een sound die men dezer dagen ook kan horen bij Graveyard, Rival Sons en Radio Moscow, retro als de pest maar uiterst aangenaam vertier.
De heren mogen dan al met een knoert van een seventies fixatie zitten (met Black Sabbath en Pentagram als voornaamste ijkpunten), ze zijn verdomd goed in wat ze doen, dit is oerdegelijke prehistorische rock die teruggrijpt naar een tijd dat men de term metal er nog niet voor uitgevonden had.
We hebben de nieuwe Sabbath nog niet gehoord, maar we twijfelen er sterk aan of die even sterk zal zijn als ‘Abra Kadavar’. En nu gaan we ons haar laten groeien.
Kadavar: psychedelischer Rockhimmel über Antwerpen
Kadavar
JC Kavka
Antwerpen
The Machine, een Rotterdams trio van jonge wolven, laat er zondagavond van bij de start van hun set geen gras over groeien en doet vanaf de eerste noot hun live reputatie alle eer aan. Ze serveren ons een groot half uur rauwe, psychedelische stonerrock die door het talrijk opgekomen publiek gretig in de gehoorgangen wordt opgenomen. De Nederlanders maken de laatste jaren het mooie weer op de legendarische festivals in het genre: Stoned From The Underground, Roadburn (2 maal), Up In Smoke tour en vorige zomer Dunajam. Hun recente album ‘Calmer Than You Are’ is de vijfde schijf die de jonge snaken uitbrengen en tevens ook hun beste album tot op heden. De titel refereert naar de legendarische quote van Walter Schoback (gespeeld door John Goodman), de opvliegende vriend van The Dude, in de hilarische film van de Coen brothers: ‘The Big Lebowski’. Een foto van de beruchte scène staat dan ook ostentatief tegen één van de monitors richting publiek te prijken. Uit dit laatste album worden dan ook de meeste songs voor hun set gehaald. Een gebalde set met als toemaatje een nieuwe song, die op het op stapel staande nieuwe splitalbum met landgenoten Sungrazer, zal verschijnen. Het doet ons aan het beste van Sleep denken en dat is een referentie om U tegen te zeggen.
Kadavar toert al een geruime tijd rond met hun debuutalbum dat sinds begin dit jaar zowel op TeePee records (USA) als op This Charming Man (Europa) wordt uitgebracht. In Antwerpen openen ze met een krachtig “All Your Thoughts”. Een song die je meeneemt met de teletijdmachine naar de vroege jaren zeventig, wanneer het jonge Black Sabbath heer en meester is. De vergelijking met “Paranoid” is gemakkelijk te maken, maar het Berlijnse trio steekt er nog wat stonerrock en een dosis psych bij. Hierdoor wordt er een zodanig aanstekelijke sound verwekt dat het onmogelijk blijkt om hier gelaten bij stil te staan. Wiegende heupen, headbangende hoofden vol lang haar, wegwaaiende olifantenpijpen van seventies jeansbroeken, shakende asses… we zien het allemaal de revue passeren.
Ook op het podium een overdaad aan seventies nostalgie en memorabilia. Lupus Lindemann (guitar/voice) ziet eruit als een wolfachtige holbewoner met hoofdhaar en baard tot aan de navel en een set ivoren tanden aan een ketting rond de nek. Javier Mammut Kadavar (bass) lijkt juist weggelopen uit een seventies soap en drummer Ted Tiger Tinski is een reus van 2 meter die eruit ziet als Animal uit de Muppetshow. Bebaarde barbaren in seventies klederdracht, voorzien van de nodige ornamenten rond de nek en teveel opvallende ringen aan meerdere vingers. Kortom ‘the seventies revisited’ op het podium van jeugdcentrum Kavka. Hun sound is een mengeling van groovy riffs en sludgy gitaargeweld, dat onderbouwd is met een ritmesectie die swingt als een tiet.
Hoogtepunten van hun groot uur durende set zijn ongetwijfeld de opzwepende coverversie van Aqua Nebula Oscillator’s “Flying Mountain”, dat wordt opgedragen aan onze Brusselse Shazzula (zangeres van Aqua Nebula Oscillator) en een krachtig “Purple Sage” (op deze song uit hun debuutalbum laat Shazzula de theremin alle hoeken van de studio laat zien). Dat Shazz juist naast ons in het publiek staat te glunderen en headbangt dat het een lieve lust is, is mooi meegenomen en geeft deze schitterende avond nog meer cachet. Kavka staat eventjes in lichterlaaie en wij allen in vuur en vlam. Vooral als we zien hoe een ontketende Ted Tiger Tinski zijn drumkit bijna van het podium mept met zijn typische repetitieve, rituele drumstijl (Animal van The Muppets verbleekt bij zoveel drumgeweld). We geraken gedurende deze song in een soort oer trance die ons onder een psychedelische hypnose houdt.
Kadavar is een band om in het oog te houden. Ze gooien nu al hoge ogen met hun fantastische debuutplaat en we popelen vol ongeduld om wat hun opvolger zal brengen. Indien ze ergens in je buurt opduiken: niet twijfelen en blindelings een ticket kopen! Live zijn ze beresterk! En dat kunnen we na hun doortocht in Jeugdcentrum Kavka alleen maar bevestigen.
Hier het bewijs: http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=Ql2taUyDUI4
Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/kadaver-04-11-2012/
Organisatie: Jeugdcentrum Kavka, Antwerpen
Toen we het artwork van dit plaatje aandachtig bekeken, dachten we eventjes dat het om de heruitgave ging van een lp uit ons vaders oude platencollectie. De man was veertig jaar geleden een flinke hardrocker (inclusief obligaat nektapijt) en wie de drie heren op de albumhoes aanschouwt, moet bekennen dat ze qua uiterlijk, kostumering en haardracht perfect passen bij toenmalige jonge honden als Deep Purple en andere Black Sabbaths.
Bij het beluisteren van de bijgevoegde muziek moeten we concluderen dat de verpakking perfect matcht bij de inhoud. Kadavar is een Duits trio dat een geluid produceert dat flink geïnspireerd is op de klassieke rock zoals die in de seventies gespeeld werd. Ze combineren die sound met wat psychedelica, progressieve rock, hardrock, metal en traditionele doom. Net zoals het ook bij Sabbath en Purple het geval was, worden de zeven tracks op deze titelloze plaat voortgestuwd door zware, hypnotiserende riffs onder aanvoering van een uitmuntende ritmesectie.
Verwacht dus geen origineel geluid maar maak je borst wel maar nat voor een portie stevige portie intelligente en tijdloze hardrock. Kadavar is zo een bandje die je als notoir rocker zeker in de gaten blijft houden!
Nederlands 
Français 
