Verleden week schreven we over Clutch : ‘Een band die zich binnen het Stoner Rock genre en aanverwanten onderscheidt van de rest van de spelers’. De eerlijkheid gebiedt ons te zeggen dat er nog zo één is, zij het weliswaar met een andere, maar evenzeer unieke aanpak : de –stilaan legendarische- Amerikaanse band Karma To Burn grossiert reeds sinds 1997 (zij het met een 7 jaar hiatus ergens tussenin) in moddervette instrumentale kick-ass stoner rock. Ondanks, of net dankzij, de basic 3-mans line-up gitaar-bas-drums, zonder zanger, weten zij zowel live als op plaat - 6 CD's tot nu toe- geen moment te vervelen !
Nog unieker was de setting waarin de band zondag laatstleden te zien was. Als afsluiter van hun huidige Europese tour waren de heren te zien in jeugdhuis ‘Den Over’ in Menen ! Daar waar ze bij hun laatste passages in onze regio nog het Depot in Leuven en de Vk* in Molenbeek aandeden -in 2009 stonden ze zelfs op Graspop - waande deze topband zich blijkbaar niet te min om de ziel uit hun lijf te spelen in een zaaltje met een capaciteit van niet meer dan een goeie 100 man en een paardekop ! Pet af voor de organisatie, hoe hebben ze dit voor mekaar gekregen ?! Het beloofde een show zonder franjes te worden : Klein podium, geen lichtshow, het contact met het publiek was bijna fysisch. Maar KTB beweest eens te meer wat een topband ze zijn : een dik uur onvervalste vettige instrumentale stoner, geen noot gezongen, gitarist en oprichter Will Mecum die ons nekhaar overeind deed komen met de ene na de andere monster riff (géén solo’s!), en toch continu kunnen blijven boeien : er komen er niet veel mee weg. Ook een pluim voor de onvermoeibare en immer enthousiaste Rich Mullins : Een groot deel van de oerkracht van de huidige KTB incarnatie, is ook aan dit basbeest te danken.
De setlist , voor zover je die bij een KTB show -met simpelweg genummerde songs - kan plaatsen, mocht er zijn. We herkenden alvast met enige zekerheid "Eight", "Nineteen", "Thirty", "Three", "Thirty Two" en "Twenty" + de nieuwe ‘nummers’ "Fifty Three" & "Fifty Four" ! Die nieuwe tracks staan ook op hun zopas uitgebrachte ‘Live in Brussels’, een registratie van de daarnet vermelde Vk* show in Molenbeek, oktober verleden jaar …
Zie review http://www.musiczine.net/nl/review-festivals/festival/revenge-of-the-rock-n-roll-monsters-met-peter-pan-speedrock-karma-to-burn-en-honky/ ).
Organisatie: Den Over, Menen
Iedere verstokte rock- en metalliefhebber heeft zo een aantal plaatjes uit z’n jeugdjaren die hij met graagte nog eens uit de kast haalt. De titelloze debuutplaat van de stonerrockers van Karma To Burn is er voor ons zo eentje. Dit gezelschap werd medio jaren opgericht en mocht meteen een eerste schijf releasen op het op dat moment zeer prestigieuze RoadRunners Records-label. Hoewel de Amerikanen uit West-Virginia eigenlijk een instrumentale stonerrockband waren, namen ze onder druk van RR toch een zanger in de figuur van Jay Jarosz. Wij waren alleszins onder de indruk van het debuut en vonden de lijzige stem van Jarosz meer dan passen bij de donkere, dreigende, alternatieve muziek.
Blijkbaar waren de heren zelf niet zo tevreden met deze schijf aangezien ze nu met een flink herwerkte versie op de proppen komen. Op één track na (ingezongen door niemand minder dan John Garcia) zijn alle nummers instrumentaal.
Ook de volgorde van de songs zijn gewijzigd net als de titels ervan (nu is er gewoon sprake van songnummers). Het resultaat mag er zeker zijn en ligt in de lijn van ander en later Karma To Burn-werk. De focus ligt dus meer op krachtige, logge gitaarrifs in een dikke, psychedelische stonerrocksaus. Hoewel de songs al meer dan vijftien jaar oud zijn, klinkt alles verdomd fris en is de plaat een must have voor de liefhebbers van het genoemde genre!
We trokken de avond vóór Wapenstilstand al naar Diksmuide om er het wapenfeit van Karma To Burn te checken. Begeleid door een schitterende volle maan kwamen we onder de IJzertoren aan. Een tot de nok gevulde 4AD stond ons op te wachten, niet in het minst vanwege het voorprogramma.
Lokale helden MIAVA (Maria isn’t a virgin anymore) uit Lichtervelde toonden hoe gepassioneerd je kunt zijn voor muziek, ook al ben je nog maar een jonge twintiger. Ze brachten een gebalde set, bol van de adrenaline, met de kracht van invloeden van Tool en Kyuss afgewisseld met de donkere claustrofobische passages van And So I Watched You From Afar en Isis. De jonge snaken geven hieraan een persoonlijke twist en dit spreekt alleen maar in hun voordeel. Zeer gesmaakt door het publiek en check zeker eens hun recent uitgebrachte full album ‘The Fall of Public Man’!
Karma To Burn (ook gekend als K2B) uit Morgantown, West Virginia (U.S.A.) mag je gerust - naast Kyuss -onder de term ‘godfathers van de stonerrock’ catalogeren. Het in 1997 opgerichte power trio is gekend voor zijn stevige live-sets en bracht naast hun debuutalbum ‘Karma To Burn’ (1997), ook de parel ‘Wild Wonderful Purgatory’ (1999) en mijlpaal ‘Almost Heathen’ (2001) uit.
In 2002 hielden bassist Rich Mullins, gitarist William Mecum en drummer Rob Oswald het voor bekeken. Na meningsverschillen tussen de bassist en gitarist ging iedereen voor een langere periode zijn eigen weg. Drummer Oswald vervoegde Nebula, Mullins trad toe tot Year Long Disaster en Mecum speelde gitaar bij o.a. Treasure Cat. Maar sinds februari 2009 zijn de heren bezig aan een tweede leven met het schitterende comeback-album ‘Appalachian Incantation’ (2010) en hun recentste: ‘V’ (2011), beiden stevige bevestigingen dat ze het nog niet verleerd zijn.
En dat ze graag toeren, is een understatement: ze zijn meer buiten Amerika dan in hun thuisland te vinden. Ze hebben dit jaar al een 5-tal keer ons Belgenlandje platgespeeld, waarvan hun doortochten op Yellowstock, Geel en in de Charlatan, Gent nog vers in ons geheugen gegrift staan.
Ook zaterdag bouwden de stonerrockers een feestje om nooit meer te vergeten. Hun instrumentale set is uniek in het genre. En ondanks hun uitstapjes met zangers op hun debuutalbum en op hun comebackalbum blijft hun instrumentale benadering van stonerrock de beste beslissing die dit drietal ooit nam.
Bij instrumentale songs denkt men meestal aan uitgesponnen, saai en vervelend. Maar bij K2B is het tegendeel waar. Gebalde songs, die in al hun eenvoud toch je nieuwsgierigheid opwekken en je gepassioneerd meenemen op een stoner-trip, waar je onmogelijk stil bij kan blijven staan. Ze rockten, groove-den, boogie-woogie-den en schuurden erop los. In het publiek werd goedkeurend headbangend jageknikt.
Na elke song volgde een explosie aan applaus en gejuich van de overvolle, enthousiaste zaal en dit zorgde er alleen maar voor dat het trio nog een versnelling hoger schakelde naar mate de set vorderde. Niets dan lachende gezichten rondom ons: zowel in het publiek als op het podium. En zo zou het altijd moeten zijn: een wisselwerking tussen band en publiek waar alleen maar positieve energie heen en weer wordt gestuurd waardoor alles naar een climax komt.
Een ontvlambare 4AD kreeg een legendarische avond geserveerd door een power trio dat als een vlammenwerper niet alleen onze oren verschroeide, maar ook ons muzikale hart verwarmde en onze ziel verlichtte. Music for the soul!
De winnende cijfers (setlist Karma To burn): 47 – 8 – 39 – 41 – 14 – 42 – 30 – 5 – 1 – 19 – 32 – 28 – 20
Organisatie: 4AD, Diksmuide
Na 9 jaren van stilte volgend op hun magnum opus ‘Almost heathen’ is Karma To Burn terug met een vers album ‘Appalachian Incantation’. Het concept is hetzelfde gebleven, titelloze instrumentale heavy rocksongs ergens tussen Sabbath en Kyuss. Niet bepaald een formule om miljoenen platen mee te slijten, maar toch heeft KTB in al die jaren een trouwe horde fans bijeen verzameld. Ook in België, zo blijkt, want Het Depot is toch voor meer van de helft volgelopen voor deze niet voor de hand liggende metal groep.
Karma To Burn raast als een wilde bizon doorheen Leuven. Hun songs zijn rauwe mokerslagen die met brute power inbeuken op de zaal. Het draait allemaal om dreunende en vette riffs (geen solo’s !) met een cruciale rol voor bassist Richard Mullins, die steeds in ware Kim Clijsters spreidstand, met zijn spitse basslijnen de totaalsound van Karma To Burn een enorme boost geeft. Gitarist William Mecum ramt splijtende heavy en stoner- riffs uit zijn instrument en drummer Rob Oswald heeft blijkbaar ook al een vergevorderd stadium van razernij overschreden. Een geweldig trio dus, met een monstersound als gevolg. Vrij indrukwekkend toch hoe een band zonder ook maar één woord te zingen geen seconde weet te vervelen.
In al die tijd dat KTB op non actief stond heeft Mullins trouwens de band Year Long Disaster in het leven geroepen, een band waarmee hij hier zelf voor het voorprogramma zorgt. Bij YLD wordt er wel gezongen en dit nota bene door zanger gitarist Daniel Davis, zoon van Dave Davies van The Kinks. De man zijn strot, en ook het volledige geluid trouwens, doet ons nog het meest denken aan Wolfmother. Enig minpuntje, de zang komt er maar flauwtjes door, alsof de microfoon van dienst weet dat hij een Karma To Burn avond tegemoet gaat en hij dan ook niet bijster veel zal moeten presteren. Toch weet YLD met een weliswaar te korte set te overtuigen. De groep heeft overigens een puik album uit, het heet ‘Black Magic : All mysteries Revealed’, maar U moet liefhebber zijn van Zep, Sabbath en Purple om te kunnen volgen.
Fijne avond. Wij vragen ons wel af hoeveel man (of misschien liever vrouwen) er nodig zijn om bassist Richard Mullins zijn benen na het optreden terug dicht te krijgen.
Organisatie: Depot, Leuven
Nederlands 
Français 
