Pokey LaFarge - Great Gigs in The Park 2025 - Een aanstekelijke, breed klinkende 'roots' avond
We maakten ons op voor een swingende ‘roots’ avond, wat paste in deze warme temperaturen. De zandstormen die opborrelden in onze fantasie tijdens het optreden van Pokey LaFarge (*****) namen we er al te graag bij.
Maar het was meer dan een rootssound; door de muzikale diversiteit swing, western, country, blues kregen we hier een breed klinkend spectrum. En met wat voor een muzikanten … We waren we onder de indruk van de warme contrabas en het gitaarspel van Andrew Heissler, alias Pokey LaFarge, die zich vooral uitte als een klasse entertainer pur sang. Het publiek werd aangepord, de armen zwiepten heen en weer en er waren meebrulmomenten.
Pokey LaFarge weet op speelse wijze te bekoren en prikkelt door de brede, aanstekelijke sound. De dansspieren werden aangesproken , heupwiegen werd een must. Wat een muzikale verrassingen steeds … Al meteen met het verbrijzelend mooie “Chicken Shack”. Dat opzwepende karakter ging in een rollercoaster, o.m. op “So Long Chicago”, “Don't let it Go” en “For a Night”.
Dit elan hielden ze moeiteloos aan. “Run Run Run” en “Tonk Game” volgden. De eindspurt werd ingezet met een “La La Blues”, voorzien van een lekker groovy bluesy geluid.
Met een “Goodnight , Goodbye” voel je de adrenaline doorheen je lichaam. Een muzikale friste en wervelstorm binnen die roots. Mooi.
Setlist: Chicken Shack - So Long Chicago - Don't Let It Go - One You, One Me - End of My Rope - Rotterdam - For a Night - Rent Money - Central Time - It's Not Over - Judge A Book By It's Cover - Run Run Run - Tonk Game - Get It 'Fore It's Gone - Fine to Me - Jericho - La La Blues (Pokey LaFarge and the South City Three song) - Something in the Water - Goodnight, Goodbye
In het voorprogramma kregen we helaas een beetje voorgekauwde country van de Hadacol Tremblers (***). Leuk, niet slecht, maar niks echt bijzonders. Mannen met grote witte hoeden, de gitaren en de viool gaven zwier en dynamiek. Een western vibe die tot de verbeelding sprak. Maar pit en originaliteit van het genre ontbrak ten dele, om ons volledig te overtuigen . Hoedanook deugddoend om op temperatuur en in de mood te geraken door hun niet aflatend enthousiasme en de aanstekelijke gemoedelijk- en speelsheid eigen aan het genre.
Pics homepag @Sven Dullaert
Organisatie: De Casino, Sint-Nikaas
Pokey Lafarge is al een paar jaar bezig en explodeert graag in de muzikale traditie van de Amerikaanse rootsmusic, een soort vooroorlogse retroroots van jazz, western swing , countryblues, pop, folk en doowop, tussen dans en weemoed , uit vervlogen tijden van stoffige zwart archieffoto’s , waar er nog geen sprake was van ‘modern times’. Een ‘sun blessed riverboat style’ uit St. Louis Missouri, Usa’, die aanstekelijk werkt op songs als “Acting a fool” , “All night long” en de titelsong; hij mijmert verder op de sobere, sfeervolle aanpak van een “When did you leave heaven” en “Goodbye , Barcelona” .
We worden lekker ontspannen meegevoerd op een aangename , traditionele nostalgische trip door zijn bigband.
“All the way down from St. Louis Missouri, Usa” … Pokey Lafarge is al een paar jaar bezig en explodeert graag in de muzikale traditie van de Amerikaanse rootsmusic . Hij wordt op sleeptouw genomen door Jack White , die mee instond voor de nieuwe titelloze plaat .
Samen met het combo The South City Three , een bigband, brengen ze een soort vooroorlogse retroroots van jazz, western swing , countryblues, pop en doowop …Akoestische dansmuziek, een “sun blessed riverboat style” die onsterfelijk klinkt volgens Lafarge.
We horen het zeker aan het enthousiasme, de dynamiek en de friste in het materiaal . Aangename muziek voor wie houdt van die traditional old style van Kitty , Daisy & Lewis of Caro Emerald .
Nederlands 
Français 
