Psychonaut - Post-metal met panache
Wijf uit Gent is vrij nieuw aan het Belgische alternatieve metalfront, maar we gaan hier zeker nog van horen. De frontdame Marie De Graeve haalde verduiveld scherp uit met haar schelle en krachtige stem. Een geluk dat er in de Kreun geen glaswerk aanwezig was, anders was er hier gegarandeerd één en ander aan diggelen geslagen.
Met “Liar”, “Hysterical” en “Maniac” bracht Wijf een stel vlijmscherpe en snerende songs, de gitaar spuwde vuur en scheurende riffs tegelijkertijd, de vocals kwamen binnen als een frontale peer op uw bakkes. Dit was is Bikini Kill in een metalbad. Daarbovenop leek een veelbewogen “Circles” een geweldige song die gerust de battle met Brutus kon aangaan.
Verder waren hun invloeden alleszins niet af te leiden uit hun t-shirts, The Mars Volta hoorden we nergens (goeie smaak, dat wel) en laat ons hopen dat die Taylor Swift shirt als grap bedoeld was. Alhoewel, op foto hebben we die bassist ook al met een Dua Lipa shirt opgemerkt, draagt die kerel de kleren van zijn twaalfjarige zus, misschien?
Met alweer een ijzersterk nieuw album ‘World Maker’ onder de arm kon het Mechelse trio Psychonaut ondertussen al een kloeke setlist vullen met een stel onsterfelijke mokerslagen van songs.
In een dik uur propten ze het stinkende beste van zichzelf in een stevige wall of sound, een muur opgetrokken uit massieve post-metal met hier en daar enkele aangename en welgekomen rustpunten.
De heerlijke dubbele vocals, van razend naar clean en terug, zijn ondertussen ook een handelsmerk waar ze steeds bedrevener in zijn geworden. Binnenkomer “And You Came With Searing Light” was daar al meteen het toonvoorbeeld van, na een ingetogen start gingen onherroepelijk alle sluizen tegelijk open, de gitaar was verschroeiend en de vocals konden een volgroeide eik in tweeën kunnen splijten. Psychonaut was op die manier al direct op kruissnelheid en “All Your Gods Are Gone” en “Endless Currents” zoefden op dat daverende elan verder.
Met de excellente instrumental “All I Saw as a Huge Monkey” wist Stefan De Graef ons terug te overweldigen met zijn striemende en snedige gitaarspel. Dit was sowieso een hoogtepunt in de set, een track om Russian Circles stikjaloers te maken.
Met een ronduit fantastisch “Violate Consensus Reality” en een verpletterend “Interbeing” werden twee hoogvliegers uit het vorige album er met panache en verbetenheid doorgejaagd. Die aanhoudende spanning werd verder ten top gedreven met een verzengend “The Fall of Conciousness”. Hoe sterk de nieuwe songs ook mogen zijn, deze inmiddels 6 jaar oude kanjer is nog steeds de onbetwistbare topper in elke Psychonaut set, een zwaar ontvlambare knaller die zijn gelijke niet kent, met hier in de Kreun een alweer schitterende en wilde uitvoering.
Psychonaut eindigde met de tandem “You Are The Sky/Everything Else is Jus the Weather”, naar eigen zeggen hun favoriet uit de nieuwste plaat. En wie zijn wij om dat tegen te spreken.
Het trio raasde hier immers als een dolle bizon op het doel af en laste er dan halverwege een mooi en intiem rustpuntje in. Bespeurden wij daar trouwens geen Dire Straits-achtig gitaartje in de intro van “Everything Else”? En mag dit wel bij een hardvochtige metalband als Psychonaut? Tuurlijk wel, het onderstreepte de veelzijdigheid van Stefan De Graef en was het bewijs dat er ook gevoelige snaren op diens gitaar zitten.
Een betere setlist hadden we zelf niet kunnen bedenken, Psychonaut had er al de sterkste songs uit hun repertoire in gebald. Een dik uur bronstige en potige post-metal met een neus voor gevoel en variatie.
Neem gerust een kijkje naar de pics @Geert De Dapper
Psychonaut
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9100-psychonaut-02-04-2026?Itemid=0
WIJF
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9101-wijf-02-04-2026?Itemid=0
Organisatie: Wilde Westen, Kortrijk
Psychonaut - Groei naar absolute top
Wij mogen in ons kleine landje best trots zijn op onze eigen kweek. Ook binnen de metalscene hebben we verschillende parels van ronduit internationale allure. Neem nu Psychonaut. De Mechelse post metal band groeit naar de absolute top. Na hun zinderend debuut 'Unfold the God man' brachten ze recent 'Violate Consensus Reality' uit, die inslaat als een bom.
Ook live is de band op deze korte tijd serieus gegroeid, dat merkten we nog vorige week op het festival Headbangers Ball Fest op
Review "Bij de vorige passage van de Belgische postmetalband Psychonaut op Headbanger's Balls, in 2021, ging het publiek al helemaal uit de bol en dat werd op deze editie nog eens overgedaan met nog meer mensen in de zaal. Meer dan 600 oude en nieuwe fans stonden schouder aan schouder te genieten. Dat maakt van dit trio de eigenlijke hoofdact in Izegem, want dit deed geen van de buitenlandse bands hen nog na die avond."
Het publiek houdt van Psychonaut, da’s duidelijk. In een overvolle de Casino zet de band de puntjes op de 'I' en doet, puur emotioneel, de muren daveren.
Opener was het duo Doodseskader (****) die ons onderdompelde in een badje van pure duisternis in muzikaal een bevreemdend aanvoelend kader.
Na een wat moeizame start, werd langzaam maar zeker de registers open getrokken, alsook de duistere poort naar de Hel. Doodseskader klinkt dan niet gewoon oorverdovend, het duo hypnotiseert, bedwelmt, en laat je vertoeven in de meest donkere, waanzinnige gedachten. Door de mooie beelden op het scherm, kreeg je bovendien een visuele totaalbeleving die het plaatje compleet maken. Tim De Gieter vierde zijn verjaardag, en werd extra in de bloemetjes gezet
Veel interactie was er wel niet, maar Tim drukte zijn dankbaarheid uit naar het publiek en entourage uit. Muzikaal put Doodseskader uit een occult aanvoelende postmetalsound. Een intense sound die je compleet zen maakt. Een confrontatie met je demonen. Wat een muzikale trip.
Ook Psychonaut (*****) verstaat die kunst je te confronteren met je innerlijke zelf. De band had evenzeer een wat moeizame start, maar eens op dreef, was er geen houden meer aan. Veel woorden werden er niet aan vuil gemaakt, het trio liet vooral de muziek voor zich spreken.
Een uit de Hel geputte sound met verschroeiende riffs en mokerslagen van drums deed de grond daveren; de dubbele vocals zorgden voor de ultieme doodsteek.
Pyschonaut sleept je mee en kan ongemeend hard zijn. De band is nog sterker geworden, gezien die riffs, drums en vocals nog nooit zo’n diepe grooves hebben gemaakt; wat een tempo, de uppercuts volgden elkaar op. “The Fall of Consciousness” was de ultieme klepper. Het materiaal heeft nogal een grote impact.
In een intiem moment bezorgt Stefan De Graef ons evenveel kippenvel, of ergens anders, wanneer de beide stemmen van Stefan en Thomas Michiels versmelten.
Er volgde na de regulaire set geen bisnummer, maar dat hoefde niet. De manier waarop ze de opbouwden naar die ultieme climax, hoeft geen aanvulling.
Psychonaut is uitgegroeid tot een sterk geoliede machine, die zijn publiek moeiteloos inpakt. Ingenieus overtuigende, verbluffende set.
Neem gerust een kijkje naar de pics van hun set in Trix, Antwerpen 8 april 2023 @Romain Ballez
alsook de liveset in De Kreun, Kortrijk, eerder het jaar
Psychonaut, Takh, Trix, Antwerpen op 8 april 2023 - Pics (musiczine.net)
Organisatie: De Casino, Sint-Niklaas
Psychonaut - Hier komt stoom uit
Retestrak, oerend hard, pokkenluid en -omdat we hier dan toch in West Vlaanderen zijn- bèregoe. Mogen we daarmee kort de set van het geweldige combo Psychonaut samenvatten.
De band walst over de Kreun met een volumineuze en massieve sound, de vocals gaan van bloeddorstig naar melodieus en weer terug. Er zit variatie, brute power en tonnen begeestering in hun set, en ze lijken er alsmaar bedrevener in te worden.
De nieuwe plaat ‘Violate Consensus Reality’ is natuurlijk een klepper, een album dat grossiert in stomende beuk-metal en genuanceerde post-metal, maar we zijn er nog altijd niet uit of die eigenlijk beter is dan het striemende debuutalbum ‘Unfold The God Men’. Daaruit serveert Psychonaut immers een stel gloeiende brokstukken met als absolute prijsbeest van de avond “All I saw as a huge monkey”, een vlammende brok instrumentale metal die keihard tegen de muren van de Kreun knalt. Russian Circles zou het niet beter kunnen.
Ook een wederom geweldig “Sananda” en “The Fall Of Conciousness” als onvermijdelijke afsluiter zijn hoogtepunten.
Uit de nieuwe plaat mogen we dan weer de prachtige opener “Interbeing” en een meeslepend “Violate Consensus Reality” aanstippen, een song die het deze keer zonder de live-tussenkomst van Stefanie Mannaerts moet stellen. Een tape neemt het over, maar een sterke song blijft natuurlijk een sterke song.
Met “A Pacifist’s Guide To violence”, “A Storm Approaching” en “All Your God s Have Gone” wordt de brute kracht van die nieuwe plaat dan weer in de verf gezet, het gaat met name snoeihard, en zo hebben we het ook graag.
Er komt stoom uit Psychonaut, veel stoom. Mocht u dat nog niet ondervonden hebben, ga dan als de bliksem naar de Trix (08/04) of de Casino (12/05), en natuurlijk naar Alcatraz (13/08)
Neem gerust een kijkje naar de pics van hun set in de AB, Brussel , november 2022 @Romain Ballez
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/4469-psychonaut-04-11-2022.html?ltemid=0
Organisatie: Wilde Westen, Kortrijk
Psychonaut slaat AB BOX murw bij albumrelease
Voor de officiële release van het nieuwe album ‘Violate Consensus Reality’ mocht Psychonaut in de alom geliefde tempel AB aantreden, altijd een belevenis voor een band die nog in volle opmars is. Het concert was trouwens al weken op voorhand uitverkocht, het leek ons dus een beetje eigenaardig dat men het Mechelse metal-trio geen volledige AB zaal gunde in plaats van een overvolle AB Box, ze zouden gegarandeerd het ganse kot met de vingers in de neus uitverkocht hebben.
Maar soit, de set van vanavond was zonder meer een unieke ervaring, zowel voor de band als voor de uitzinnige crowd.
Dat de nieuwe plaat een stel bronstige en naar Psychonaut normen vrij korte beukmetal-songs in de aanbieding heeft mocht blijken met de briesende vertolkingen van “Interbeing”, “All Your Gods Have Gone” en “A Pacifist’s Guide To Violence”. Stuk voor stuk botergeile brokken metal die met een verschroeiende intensiteit de AB terroriseerden.
De nieuwe songs beten ons keihard in de kuiten, maar het was toch een oudje die het kippenvel op onze armen voor de eerste keer deed rechtstaan. Meer bepaald het prachtige en gelaagde “Sananda” dat hier zijn albumversie (op ‘Unfold The Gold Man’) met verve oversteeg en ons zodanig naar de keel greep dat we onze buurman spontaan een tongzoen wilden draaien (toch net niet gedaan, je weet maar nooit tot wat zoiets kan leiden).
Het kippenvel kwam een tweede keer recht toen op het wonderlijke “Violate Consensus Reality” Stefanie Mannaerts (Brutus) van achter de coulissen kwam opdagen. Ze kwam haar beste Chelsea Wolfe-beentje bijzetten en zette Psychonaut aan tot een kolkende, bruisende en adembenemende moordsong die minutenlang tegen onze hersenpan timmerde, ronduit geweldig.
Psychonaut stapte eruit met nog een oudje, een fenomenaal “The Fall Of Consciousness”, ondertussen uitgegroeid tot een ware klassieker. Een machtig punt achter een moordend concert waar we maar één ding op aan te merken hadden. Veel te kort.
Neem gerust een kijkje naar de pics @Romain Ballez
Psychonaut
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/4469-psychonaut-04-11-2022.html
Huracan
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/4468-huracan-04-11-2022.html
Libraem
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/4467-libraem-04-11-2022.html
Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel
“Interbeing” gaat het in oktober verschijnende album ‘Violate Consensus Reality’ vooraf. Het Mechelse trio komt hier met een ferm opgebouwd nummer af. Een epische gitaarintro van een dikke minuut waarna de andere instrumenten langzaam komen meespelen. Eenmaal goed op weg krijgen we stevige naar grunt neigende vocals in ons gezicht gesmeten met afwisselend ook hier en daar cleane zanglijnen tussen. Naar het eind toe voegen de synths nog wat melancholie toe. Na bijna zeven minuten stopt de song met een laatste drumslag.
Een schitterende voorbode voor hun nieuw album. Een slim opgebouwde song waar alles lijkt te kloppen.
Post-rock/Alternative Rock
Interbeing -single-
Psychonaut
Psychonaut - Belgische metal in volle glorie
Divided, H I R O, Cobra The Impaler en Psychonaut
Stan Vanhecke en Astrid De Maertelaere
Wie zichzelf een West-Vlaamse metalfan noemt, moest afgelopen weekend in het zonovergoten Leffinge zijn. Daar verschansten we ons samen met andere langharigen en bleekscheten in De Zwerver, dat voor de gelegenheid tot ware metalcave was omgetoverd.
Divided is een vierkoppige West-Vlaamse band die in hun muziek een mooi evenwicht brengt tussen genres als post-rock, hardcore en sludge-metal. De jonkies onder leiding van zanger én drummer Pepijn Vandaele stelden hun versgeperste debuut-EP ‘Riser’ voor. Een goed opgebouwde plaat met zowel psychedelisch als strak gitaarspel. Songs als “Neverending” en “Slumberland” komen telkens tot een heerlijke explosie. Bewondering ook voor de live performance met unieke podiumopstelling, al zullen de Kortrijkzanen wellicht nog eens nadenken over de rol van Pepijn. Zelfs rastalenten moeten af en toe eens ademen.
Met H I R O stond er zelfs een debuutoptreden op het programma. Met kraakverse plaat ‘H I R O’ en een band die glansde als net uit de verpakking - inclusief fluo kabels - zorgde het Oostends/Brugs metalcollectief voor een paar songs die de monden deden openvallen. Ze kwamen af met een eclectische sound, die het midden hield tussen melodieuze metal en psychedelische rock. Zet er een zanger met een klok van een stem bij en je merkt onmiddellijk dat deze mannen er zijn om te blijven. “Polarize” laat je even dromen met zweverige riedels om je dan als een vuile goederentrein omver te denderen: what’s in a name?
Dat de twee gitaristen respectievelijk hun sleutelbeen en pols hadden gebroken, waardoor de try-out in De Kelk van vorige week nog werd uitgesteld, maakte deze volwassen set des te indrukwekkender.
Met “Cyclothymia” bracht de band een heel toegankelijke progrock song die in je kop kan blijven hangen. Een krachtig nummer vol emotie, goeie riffs en prima drumwerk. Dat de frontman nog wat onhandig met de armen wiekte, zien we graag door de vingers. (Check zeker ook eens de coole clip met passend artwork!)
Cobra The Impaler met Tace DC steelt graag de show. En dat deden ze dan maar. Klootzakken. Even dachten we: die fluokabels zijn in. Bleek dat de bassist zijn gerief gestolen werd en hij z’n materiaal moest lenen bij H I R O. Toch brachten ze een geluid dat we nog niet eerder hoorden die avond. Het was harder en dynamischer, maar ook iets meer stoner metal. Mastodon fans zullen blij zijn met deze band. Met “Colossal Gods” toonden ze al in het begin van hun set gitaarwerk van heel erg hoog niveau. Manuel Remmerie zong eroverheen als een maniak en liet zijn micro vieren als het aan de muzikanten was, zoals tijdens “Mountains”. Toch lieten zelfs zij je oren af en toe rusten met wat harmonie tijdens een nummer als “Demigods”. Daarna kregen we een momentje van bezinning. Maar niet lang. Het publiek smulde van de gitaarsolo van Tace tijdens “Scorched Earth”, waarna Cobra dat trucje nog enkele keren herhaalde. De band liet het publiek uit de hand eten en voor we het wisten sprongen de zanger en gitarist James Falck van het podium af.
Cobra The Impaler sloot hun meeslepende set af met “Tempest Rising” waarna iedereen smachtte naar meer.
De sterkte van de vorige bands zorgde ervoor dat we bij Psychonaut toch ietwat op onze honger bleven zitten, al zagen we ook wel wat headbangende jonge gasten. Het geluid was vaak clean, de show wat sober. “The Story of Your Enslavement” was wel lekker dreunend. In het heel lange “Psychedelic Mammoth” zaten we even onder water, kregen we psychedelische klanken en fantastisch geschreeuw.
Het instrumentale “All I Saw as a Huge Monkey” klonk dan weer mistig en werd ingezet met een soort didgeridoolawaai. Het uitdagend gitaarspel had een Oosterse vibe door het tokkelen op de hals van de gitaar. Bij “Sananda” waanden we ons op de begrafenis van een vikingkoning en ging zanger Thomas Michiels een pisje doen. Of beeldden we ons dat in? We waren er niet steeds bij met onze gedachten na 4 uur metal aan een stuk. In “Kabuddah” hoorden we nog een sterke samenzang waarmee Psychonaut toonde dat het niet voor niets als headliner van de avond werd geprogrammeerd.
Toch bleef achteraf vooral H I R O (Cyclothymia!) en Cobra The Impaler in onze hoofden hangen. Misschien bestaat er toch zoiets als te veel metal op één avond. Of was het net dat tikkeltje te weinig op het eind?
Neem gerust een kijkje naar de pics
Organisatie: VZW De Zwerver - Leffingeleuren, Leffinge
Psychonaut - livestream - Een emotionele confrontatie met al onze innerlijke demonen
Psychonaut is een voorname post-metalband geworden … Ze zijn afkomstig uit Mechelen, halen invloed uit de jaren '70, bands als Pink Floyd en Led Zeppelin, en combineren het met rauwe post-metal van AmenRa en Tool.
De band bracht, na twee EP's, zijn debuut uit. 'Unfold The God Man' . De recensie kun je hier nog eens nalezen.
Ondertussen heeft de band niet stil gezeten, en heeft veel opgetreden. Een ‘must see live’ band. Via Studio Scampi werd een livestream gepresenteerd. Wat een liveset, we werden volledig weggeblazen.
Op “Halls of Amenti” klinken ze verschroeiend en trekt de band alle registers open. Het davert tot in de hel! De grote verrassing komt er bij “The Fall of Consciousness”, ingeleid door een sax, dat de song naar een heel mysterieus, haast occult niveau optilt. Tempowissels hebben we door de epische baslijnen van Thomas Michiels , de gitaarriedels van Stefan de Graef, en de drum salvo's van Harm Peters . De emotioneel beladen vocals door Thomas en Stefan bezorgen kippenvel. Dit is pure post metal, donker, gedreven , gelukzalig.
Dat is de grote sterkte van Psychonaut, de band klinkt grensverleggend en speelt met emoties binnen hun materiaal. Ze zijn energiek en gaan rechtdoor , straight forward. Op “Kabuddah” trilt de grond en voel je de hitte van de vuurtongen van de Hel. Alsof demonen worden losgelaten … En saxofonist Dieter Vaganee mag in het dreigend slotkader rust bieden.
De plaat 'Unfold the god man' is verdomd sterk , maar live is de sound en de vocale variaties even overtuigend van deze muzikanten . Het concert was een totaalbeleving , de perfecte postmetal sound die verschroeiende mokerslagen uitdeelt , je tegen een geluidsmuur kwakt en die emotioneel raakt . Kortom, een emotionele confrontatie met al onze innerlijke demonen …
Organisatie: Psychonaut ism Studio Scampi
Psychonaut - Thomas Michiels - De Belgische muziek is heel sterk aan het groeien
Stille zaterdag was nog nooit zo luid. Want De Zwaarste Lijst, de lijst met de zwaarste gitaren volgens de Studio Brussel-luisteraars, is dit jaar zwaarder dan ooit. Nieuwe presentator Thomas Michiels loodst dit jaar iedereen voor het eerst door de 666 zwaarste gitaren. En dat het hele paasweekend lang, op de digitale muziekstream Bruut en Studio Brussel.
Thomas Michiels, lid van de Mechelse metalband Psychonaut - vorig jaar nog de hoogste Belgische nieuwkomer in De Zwaarste Lijst - is ceremoniemeester van dienst. De Zwaarste Lijst is meteen ook zijn debuut als radiopresentator.
Thomas Michiels: "Zot veel goesting om de langste Zwaarste Lijst ooit te presenteren. Ik hoop dat er veel Belgen in staan, want ons land barst van het talent. De Zwaarste Lijst: zaterdag 3 april van 16.00 uur tot maandag 5 april 13.00 uur op Bruut. Maandag 5 april van 13.00 tot 20.00 uur op Studio Brussel. Wij hadden voorafgaand aan het paasweekend, een fijn gesprek met Thomas Michiels
Waar komt de liefde voor metal vandaan? Hoe zou je metal definiëren?
De liefde voor metal heb ik doorgekregen van mijn oudere neef toen ik een jaar of tien moet geweest zijn. Ik kreeg cassettes in de hand geduwd met Sepultura, Metallica en dergelijk meer. Ook cassettes van het programma Metalopolis op Studio Brussel . En daar hoorde je dan bands als Slayer, Machine Head. Dat waren zo van die cassettes die ik en mijn broer beluisterden als prille tiener. We waren nog geen tien jaar oud en al naar zware metal aan het luisteren (haha). Op mijn 13 jaar heb ik van mijn ouders een gitaar gekregen. De rest is geschiedenis. Ik ben me dan meer gaan verdiepen in metal maar ook rock tout-court., een band als Nirvana heeft ook altijd een grote invloed gehad op mij. Uiteindelijk ben ik nummers beginnen schrijven en zo, en in dat straatje beland van metal en er nooit meer uitgeraakt.
De reden van dit interview is dat jij de zwaarste lijst gaat presenteren op de digitale muziekstream Bruut en op Studio Brussel.. Proficiat. hoe zijn ze bij jou terecht gekomen?
Omdat je nu zelf over de stream Bruut begint, Ik ken de curator van die stream Charlie Buyse en we hebben een aantal jaren een heel goede band, we babbelen geregeld. We zien elkaar , ook al is het nu een tijd geleden, ook geregeld. Op een van die ontmoetingen stelde hij me de vraag of ik interesse had om in iets te stappen waar hij mee bezig was, een beetje vaag maar ik dacht ‘oo ja waarom niet’. Voor ik het wist stond ik op VRT voor een kennismakend gesprek over mijn visie op zware muziek. Niet veel later ben ik een proef gaan draaien in de studio. En dat beviel zo goed, dat ze me vroegen om dit jaar de Zwaarste Lijst te presenteren. Ik heb direct ja gezegd, omdat het jammer zou zijn dat ik zo een kans zou laten liggen. Ik heb er zeker goesting in , en wil er keihard iets van maken. En natuurlijk, vorig jaar stonden we met Psychonaut stonden we vorig jaar op nummer 42, als hoogste Belgische nieuwkomer. Dat heeft meegeholpen in dat verhaal.
Het lijkt me niet eenvoudig om Alex Agnew, jarenlang de stem van ‘De zwaarste lijst’, op te volgen
Ik ben een grote fan van Alex, zowel als zanger, comedian als entertainer op het podium. Hij heeft echt fantastische dingen gedaan. Maar ook als mens. We hebben op de podcast geweest ‘Welcome to the AA’ met Alex Agnew en Andries Beckers. En ik weet nog, dat was circa twee jaar geleden dat we daar met Psychonaut ook waren. Dat was een super gezellige avond. Ik ben er zeker van dat hij trots is dat iemand van de jonge garde het nu van hem overneemt. Ik heb ook al complimenten mogen ontvangen van Andries Beckers. Ik voel geen druk om Alex te moeten vervangen, ik ben Alex niet maar Thomas Michiels .. Ik heb een heel andere achtergrond en ben ook geen comedian. Ik ga het vooral op mijn manier doen, en Alex niet kopiëren of zo. Gewoon mijn eigen ding doen dus.
De slogan ‘De zwaarste lijst is dit jaar zwaarder dan ooit’ spreekt me wel aan.. Wat zijn de verwachtingen?
Ik vind het wel iets hebben dat het dit jaar rond het thema ‘666’ draait, dat is echt next level. Het is ook niet dat ze er een top 100 van gemaakt hebben, maar gewoon alle registers hebben open getrokken en gaan voor die ‘666’ en daarmee zwaarder dan ooit uitpakken. Dat is gewoon fantastisch om deel van te kunnen uitmaken. Ook met de Bruut stream waar mijn kameraad Charlie mee bezig is, is er op Studio Brussel een goed platform voor rock en metalplaten en ik heb het gevoel dat dat nog harder zal groeien in de toekomst.
Er is ook wat te doen geweest rond ‘de zwaarste lijst’ op StuBru en deze op Willy, is dat de aanleiding geweest voor Studio Brussel om het anders aan te pakken of heeft dat er niets mee te maken?
Daar kan ik niet echt een antwoord op geven. Onderling met Andries Beckers, hebben we al gezegd tegen elkaar dat we totaal niet het idee hebben van concurrenten te zijn van elkaar. Het is gewoon zeer fijn dat metal op verschillende platforms wordt aangeboden, zowel bij Studio Brussel als bij Willy. We kunnen het dus alleen maar zien als iets positief.
Ik heb Slayer op nr 1 gezet dit jaar ? mogen we uw persoonlijke top 3 weten en waarom?
Die verandert wel constant doordat ik veel research doe en zo nu. En bands wat beter leer kennen en zo. Als ik er een bovenaan zou zetten is het toch zeker Gojira. Met het nummer ‘Silvera’. Het verhaal rond die band klopt helemaal, ze denken concepten uit en engageren zich op heel veel vlakken. Het is ook een zeer intelligente band , ik heb een paar dagen geleden een gesprek gehad met Joe Duplantier.
Voor de rest zou ik de lijst ook wat Belgisch willen kleuren. Bands als Oathbreaker en Amenra zijn fantastisch. Maar je hebt ook nog de klassiekers zoals Slayer of Sepultura. Het is gewoon zo moeilijk om een top drie samenstellen. Soms als je erover nadenkt, kun je de dag daarna al vaststellen dat je het toch anders moest doen. Ik zie nu wel dat er opvallend meer Belgisch wordt gestemd, dat vind ik wel plezant om te zien. We springen er op een of ander manier toch uit in onze Belgenlandje, dus ja het mag…
Net zoals jij hopen ook wij op wat meer Belgische bands op die lijst, want potverdorie we hebben genoeg Belgische bands die niet moeten onderdoen voor de grote bands in het buitenland. Als je de lijsten in het verleden kijkt is die Belgische muziek wat pover, of steeds dezelfde namen als Channel Zero (top band uiteraard) heb je daar een verklaring voor?
Het zijn de mensen die stemmen natuurlijk, het is een pure vorm van democratie. Wat maandag gaat gepresenteerd worden, is de keuze van het volk daar kunnen we weinig aan veranderen. Misschien moet dat nog wat meer groeien bij de mensen om meer Belgische metal te kiezen. Maar ook, er zijn nog zoveel klassiekers actief. Om maar een voorbeeld te geven, Metallica. Die staan nog steeds op het podium, en zolang die de scene geen vaarwel hebben gezegd zullen die nog lang vertegenwoordig zijn in die lijst. Het waren ook pioniers, samen met nog andere bands zoals Slayer, Megadeath, Anthrax maar ook Judas Priest of Iron Maiden. Veel van die bands spelen nog live, en dan is het – zelfs voor een topper als Gojira die daardoor toch blijft hangen in een divisie daaronder – om daar tegenop te boksen. En dat is dus ook met de Belgische metal, er zijn enorm veel goede bands en jonge goede bands, die nog wat jaren hebben te gaan. Ik denk dan ook dat het nog gaat groeien, en binnen tien jaar enkele kleppers tussen gaan zitten die dan zullen uitgegroeid tot een gevestigde waarde, het is dus een kwestie van tijd.
Om op een stelling in te pikken, is het niet de verdienste van een band als Metallica dat nu ook bands als Gojira gewoon kunnen aantreden op regulaire festivals als Rock Werchter of zo?
Dat is ook zo, Metallica heeft die weg gemaakt voor het metal genre naar een ruimer publiek. Joe, de zanger van Gojira zei dit trouwens tegen mij, Metallica is zo belangrijk geweest dat ik die gitaar heb opgepikt. En metal ben beginnen maken. Dus ja, bands als Metallica en Slayer hebben zeker de weg vrij gemaakt voor hun potentiele opvolgers. Maar ook voor een band als Channel Zero die in de jaren ’90 plots op die festivals konden staan.
In een interview met Thorium (ook een band die wat mij betreft op die lijst mag staan) kwam naar voor dat België op metal vlak nog steeds een enorme achterstand heeft dan bijvoorbeeld Duitsland of de Scandinavische landen. Wat is je mening over deze stelling?
Een achterstand? Ik vind het goed dat er een soort evolutie is dat er zoveel bands uit uiteenlopende landen aan bod kunnen komen. En daar ben ik de social media dan weer heel dankbaar voor. Neem nu de band Alien Weaponry uit Nieuw-Zeeland. Het is fijn om zulke jonge bands ook hier te zien doorbreken en bijvoorbeeld op Alcatraz te zien staan.
Want Europa wordt, samen met de States, een beetje gezien als de bakermat van de metal. En dan is het grappig dat men vanuit Europees en Noord-Amerikaans standpunt ook naar metal kijkt. Alle bands die hun lyrics en imago dan wat kleur geven door er een stuk van hun cultuur in te steken, krijgen ofwel de reactie ‘Wow, dat is een heel andere soort metal, moeten we zeker naar hier halen’ of hebben anderzijds precies wat tijd nodig om te groeien op de metalliefhebber. Ik vind het hoe dan ook boeiend om te zien hoe levendig en veranderend die metalscene is.
Ik bedoel vooral dat deze bands sowieso op de regionale radio worden gedraaid in die landen, of op grote festivals staan maar hier vallen die Belgische metal toch vaak uit de boot op diezelfde radio?
Ok, je bedoelt dat er daar een breder draagvlak is voor lokale bands, dat kan… Men zegt toch altijd dat je als metalband in Duitsland moet zijn om coole shows te spelen. (haha) Maar ik heb wel het gevoel dat het hier in België zeker aan het veranderen en aan het groeien is.
Een ander fenomeen is dat het voor een Belgische band nog steeds moeilijk is om op Graspop te staan, terwijl een festival als Wacken vol staat met Duitse bands, zijn we te weinig chauvinistisch of ligt het daar niet aan?
Ik heb daar nooit echt bij stil gestaan, er wordt wel door middel van de Red Bull stage erop in gespeeld hoor. En ik denk dus, zoals al wat aangegeven, dat het gewoon een kwestie van tijd is. Binnen tien jaar kunnen de kaarten al helemaal anders liggen. En bands als Evil Invaders of Channel Zero dat zijn bands die sowieso een plek krijgen op Graspop. Maar ook Bulls on Parade, de coverband van Rage Against The Machine . Die worden als Belgisch band beschouwt als Europians best cover band van Rage Against the machine. Die sluiten ook altijd de Metal Dome af. Dus ik denk dat we het , gezien de evolutie, gewoon nog iets meer tijd moeten geven. Er staan veel Belgische bands in de rij om daar te geraken.
Iets anders ik doe veel streamings tegenwoordig, in het metal genre ligt dat precies toch wat moeilijker heb ik de indruk. Of is me iets ontgaan?
Ik heb er toch al verschillende gezien, vandaag (woensdag 31 maart) is er een streaming van Psychonaut op Studio Scampi. , dat wordt uitgezonden via youtube. Maar dat is enkel een voorbeeld. Ook Fleddy Melculy hebben vorig jaar een streaming gedaan. Off the cross hebben vorige week een streaming gedaan, Pothamus heb ik ook gezien. Er waren er dus toch nog een pak. Ik denk als je nog iets meer graaft je er dus zeker wel zult tegen komen. Wat een metal band zou kunnen tegen houden om de live streamen is wellicht de sfeer die er rond hangt, maar ik heb er toch een paar goede kunnen meepikken. Er zijn dus wel degelijk metal bands die dit uitpuren, omdat het nu het enige is dat ze echt kunnen doen zo een live stream. We willen daar ook ons werk van maken, maar niet gewoon in een zaal staan maar op een speciale locatie zoals AmenRa heeft gedaan op Alcatraz vorig jaar. Dus ja, er zijn wel degelijk metal bands die ermee bezig zijn, en een goed concept uitbouwen dat visueel ook aanspreekt. We kunnen ook niet anders, er is geen ander alternatief op het moment. Trouwens studio Brussel heeft speciaal voor de zwaarste lijst een virtuele moshpit voorzien vanaf vrijdag 2 april om 17u! Dat gaat ook nog eens deugd doen.
Wat is , om daar op in te pikken, je mening over dat fenomenen?
Zoals ik het al zei is het nu eenmaal het enige dat we kunnen doen , je moet ook een beetje een hand uitsteken naar uw fans. Je wil op het podium staan en muziek maken, maar de fans kunnen er niet bij zijn. Dan is het de enige manier om je te tonen aan de fans, het is ook fijn al die reacties op facebook te zien zoals bijvoorbeeld uit Peru. Daar wordt ik oprecht blij van, je steekt je ziel in de muziek en dan is dat wel fijn die reacties. We kunnen alleen hopen dat het snel terug anders kan uiteraard.
We zijn nu aanbeland bij deze coronatijden waar we al meer dan een jaar inzitten, hoe heb je als mens en muzikant deze tijden beleefd?
We hebben met Psychonaut een track uitgebracht, en brengen in mei een split uit met Sâver uit Noorwegen. We hebben dus zeker niet stil gezeten, dat is zo een monster track van 16 minuten. Het is alleen een beetje anders, en meer op afstand. Zoals dingen digitaal uitwisselen. Heel weinig persoonlijk contact, dat is zeker een groot gemis. Maar dat ervaart iedere band wel.
Langs de andere kant hoor ik van veel bands om alles wat naast je neer te leggen, zonder enige druk te kunnen werken aan songs. Ik hoorde in een interview met Stefanie van Brutus dat ze het fijn vond dat er voor de nieuwe plaat eens niet zoveel haast achter zit dan bij een andere plaat releasen door deze tijden. Je kunt over alles meer nadenken, zoals de lyrics en dergelijke meer. Het kan dus voor sommige bands, in artistiek zin, positief uitdraaien.
Hoe denk je dat de cultuur en muziek deze tijden zullen overleven?
Dat is een moeilijke vraag, omdat je als individu ook niet echt veel kunt doen dat hangt van de politiek af. Ik vond het alleen spijtig dat de cultuursector helemaal moest sluiten omdat die coronaproof concerten toch op zeer veilige basis werden georganiseerd. Zitten aan een tafel, beperkt publiek, ver genoeg uit elkaar en met mondmasker.. dat was een formule die zeker werkt. Ik hoop dat er veel overleven, maar ik zie ook veel acties. Zoals Antwerp Music City. Het zijn zo veneus dat een onderdeel zijn van de underground cultuur, en zij doen dus acties – we hebben ook met Psychonaut en onze vrienden van Pothamus en L’Itch dat ondersteund, we hebben daar 400 euro kunnen naar storten - het is fijn dat de sector en de bands de handen in elkaar steken om op die manier dat beetje cultuur in leven te kunnen houden. ( meer info: https://antwerpmusiccity.rocks/ )
Ook Brutus bijvoorbeeld hebben een schenking gedaan, dat ging naar Live2020. Het is fijn dat er een grote solidariteit is tussen de artiesten als de veneus die de artiesten een platform geven. Iedereen begrijpt dat dit belangrijk is en blijft, cultuurbeleving. Daarom is het goed dat iedereen zijn bijdrage daaraan wil leveren om de sector te laten overleven. Ik hoop dat het dus snel terugkomt, en enkel aanraden als je een actie ziet passeren om dat aan die organisatie te schenken want het komt de volledige cultuur beleving ten goede. En hopen dat de regering ook een gaatje vind in het budget om die sector, die toch zeer interactief met deze tijden is omgesprongen, te ondersteunen en helpen.
Bedankt , om af te sluiten enkele ‘tips’ hoe mensen best kunnen stemmen?
Ik zou zeggen, laat vooral uw stem niet verloren gaan.. Tips? Omdat de lijst super lang is. Ik heb bijzonder veel respect voor Metallica en Slayer en de groten der aarde. Maar ik zou willen vragen aan de mensen om er iets extreem in te steken zoals Infant Annihilator, Death, Cannibal Corpse of zo. Steek er gerust iets super duister in. Ik hoor heel wat mensen zeggen, er mag ook wat meer Black metal in staan. Ik vind dat cool, dus steek dat er gerust in. Als je dus binnen die drie eentje hebt waar je over twijfelt, steek er iets extreem in.
Bedankt, we zullen de Zwaarste Lijst zeker volgen, en kijken uit naar meer releases van Psychonaut.
Psychonaut is een post-metalband uit Mechelen die zijn invloeden haalt uit de jaren '70, vooral bij bands als Pink Floyd en Led Zeppelin, en dit combineert met rauwe post-metal in de richting van AmenRa en Tool. De band bracht, na eerder twee EP's op de markt te hebben gebracht, eindelijk zijn debuut uit. En wist ondertussen zijn stempel te drukken op dat post-metalgebeuren, met enorm veel goede recensies tot gevolg. Via Consouling Sounds wordt 'Unfold The God Man' nu ook wereldwijd op het publiek losgelaten. We legden ons oor te luisteren en maakten ons op voor een trip die ons tot oorverdovende waanzin zou drijven.
"We're extremely enthusiastic about this album and therefore Consouling Sounds and Psychonaut joined forces to distribute and promote this album world wide!", zegt Consouling Sounds over deze samenwerking. Als een gewaardeerd label als Consouling Sounds met zoveel enthousiasme over deze band spreekt, dan schuilt daar doorgaans veel waarheid in. Meteen met de deur in huis vallende deelt Psychonaut al een eerst uppercut van jewelste uit met “All I Saw As A Huge Monkey”. Om niets aan het toeval over te laten, grijpt de band je onmiddellijk bij het nekvel en laat niet meer los tot het bittere einde. Op zich is dat allemaal wel eens voorgedaan, dachten we. Maar dan haalt de band verrassend uit op daaropvolgende verschroeiende songs als “The Story Of Your Enslavement”, “Kabuddah” en “The Fall Of Consciousness” waarbij Psychonaut je voortdurend door elkaar schudt, een spiegel voorhoudt en meesleurt over donkere walmen die pijn doen aan je oren.
De band heeft tijd gehad om zijn sound te verfijnen en met de jaren te rijpen. Dat hoor je ook. Elke riff, elke vocale inbreng en elke drumsalvo zit zo perfect in elkaar dat de haren op onze armen recht komen. Er zit in elke van de songs op deze schijf dan ook niet alleen oorverdovend geknetter, maar eveneens enorm veel melodie verborgen. Steeds binnen een dreigende omkadering, dat wel. Net dat gevarieerde aanbod trekt ons bij deze plaat en band nog het meest over de streep. Nergens valt een speld tussen te krijgen. Integendeel. En dat is natuurlijk doordat deze band bewust gewacht heeft met het uitbrengen van een full album tot iedereen in de band dezelfde kant uitkeek. Het feit dat hier een goed geoliede machine staat te spelen zorgt ervoor dat een kwalitatief perfect product wordt afgeleverd.
Psychonaut tast niet enkel de grenzen van post-metal af, hij verlegt ze ook. Dat is de verdienste van een samensmelting tussen topmuzikanten, een gevarieerde vocale aankleding en het feit dat iedereen diezelfde kant uitkijkt. Wat ervoor zorgt dat hier de perfecte melodieuze post-metalschijf wordt afgeleverd die je enerzijds een krop in de keel zal bezorgen, maar waarbij je ook telkens tegen een geluidsmuur wordt gekwakt om nooit meer recht te komen. De band zet de puntjes op de 'i', van begin tot einde. Dit debuut getuigt van pure klasse in een heel donkere omkadering die je in alle opzichten tot pure waanzin zal drijven.
Tracklist: 1. All I Saw As A Huge Monkey; 2. The Story Of Your Enslavement; 3. Kabuddah; 4. The Fall Of Consciousness; 5. Sananda; 6. Celestial Dictator; 7. Halls Of Amenti; 8. Nexus; 9. Nothing Is Consciousless
Vier songs hebben we op dit in eigen beheer opgenomen EPtje . EPtje?, de songs zijn mooi uitgesponnen en laten ons meedrijven in die heerlijke trips van psychedelische stoner, sludge en postmetal , die boeiend klinken door de intense, slepende aanpak en de vettige, lekker gedreven , snedige partijen . De zang wisselt evenzeer tussen cleane zanglijnen en screamo’s. Psycho-naut doet op die manier zijn naam alle eer aan !
Info op http://beta.vi.be/psychonaut
Nederlands 
Français 
