logo_musiczine_nl

Trix, Antwerpen - events

Trix, Antwerpen - events - 01 april: Dirty sound magnet - 01 april: Minding dolls, Stryke, Gloom - 02 april: Nova Twins - 02 april: Hifive: Lefty Parker - 02 april: Spoor series: Caroline De Meyer, Dennis Tyfus - 03 april: Deathcrash - 04 + 05 april: Samhain…

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Search results (3 Items)

Purity Ring

Another eternity

Geschreven door

Het Canadese Purity Ring rond de tandem Corrin Roddick en Megan James hebben hun tweede cd uit , die ‘Shrines’ opvolgt . Een doorbraak naar een breder publiek lonkt alvast . We krijgen een rits onschuldige , sfeervolle , fris tintelende popelektronische songs te horen. Een etherisch geluid en indringende , mierzoete vocals bepalen het. Een droomwereld opent zich. Dreampop in z’n totaliteit dus ..
Purity Ring leunt het nauwst aan Lykke Li en is een toegankelijke versie van elektronica wizzards The Knife of The xx .
De eerste songs op de cd, “Heartsigh”, “Bodyache”, “Push pull” , “Repetition” en “Stranger than earth” zijn hier het interessantst , daarna zakt het wat ineen en klinken de daaropvolgende songs iets teveel van hetzelfde . Verrassend is het alleszins niet meer …
Goed plaatje , maar ook niet meer dan dat .

Purity Ring

Purity Ring – Een streling voor het oog

Geschreven door

De eerste halte van het Canadese duo Purity Ring op hun Europese tournee was in Brussel. Ze kwamen er hun nieuw album ‘Another Eternity’ voorstellen. Dit album kwam begin maart uit en is de opvolger van hun debuut ‘Shrines’ uit 2012. Purity Ring valt het best te vergelijken met The Knife, The xx of zelfs Burial. Een alternatieve groep met een zeer specifiek elektronisch geluid. Dit geluid komt, zoals ook bij voorgaande bands het geval is, vooral live goed tot zijn recht. Benieuwd of dit bij Purity Ring ook het geval is.

Op hun tour hebben die van Purity Ring de land- en genregenoten van Born Gold mee om hun voorprogramma te doen. Een band die al verschillende albums uitbracht maar nooit echt wist door te breken. Ook door het voorprogramma te spelen zal dit hoogstwaarschijnlijk niet gebeuren. De zanger van de groep doet te hard zijn best om te veel te zingen waardoor de muziek slechts bijzaak wordt. Jammer, want qua geluid zit het bij deze band wel snor.

De zaal was aardig volgelopen en het publiek bleef toestromen naarmate het concert naderde. Iedereen die de zaal binnenkwam keek verbaasd naar het podium. Wat een feeëriek tafereel staat er daar klaar? Links en rechts tientallen touwen met lampjes aan en in het midden een soort troon. Een troon omringd door reuzenwattenstaafjes! Helemaal achteraan hing een reuze cirkel die de maan moest voorstellen om het podium te verlichten. Het was dus afwachten tot het begin van het spektakel om te zien waarvoor dit allemaal diende.

Beginnen deden ze met “Stranger Than Earth”, een nummer van het nieuw album. De lichtshow werd nog niet volop gebruikt om de spanning nog hoger te houden. Tot plots de lichtjes aan de touwen oplichtten. Een fantastisch beeld was dat. Honderden kleine lampjes verlichtten het podium en veranderen constant van kleur. Dit zorgde voor een zeer sprookjesachtig decor. Maar waarvoor dienden die wattenstaafjes? Vroeg iedereen zich nog steeds af. Het antwoord kwam snel bij “Push Pull” de wattenstaafjes waren een soort reuzendrumstel. Telkens wanneer instrumentalist Corrin Roddick de staafjes aanraakte, lichtten deze op en kwam er een specifiek hoog geluid uit.
Zangeres Megan James paste perfect in dit idyllisch geheel. Door haar twee vlechten en een volledig wit tenue ging ze volledig op in het decor. Veel nieuwe nummers passeerden de revue: onder meer “Repetition” en “Heartsigh” werden gespeeld. Toen nam de zangeres plaats achter nog een speciaal decorstuk op het podium. Daar zorgde ze met weerspiegelende handschoenen voor een nog beter lichtspektakel. Verschillende lichtstralen werden in het publiek geschoten.
Al deze visuele pracht kreeg ook de beste soundtrack die het zich kon inbeelden. Elektronische dreampop vergezeld met de prachtige stem van Megan James. Haar stem is zowat te vergelijken met een soort Chinese zangeres. Maar toch heeft het haar eigen geluid met de sound van Purity Ring. Telkens Megan door de lampentuin wandelde, leek het alsof ze in een bloemenveld liep. Met een roze galm net zoals de albumhoes van ‘Another Eternity’.
“Obedear”, “Bodyache” en “Begin Again” leidden het einde in van de zeer korte set.

Na nog net geen uur te spelen hielden ze er al mee op. Het publiek keek nogal verdwaasd op want er werden zelfs geen bisnummers gespeeld. Jammer, want deze droomwereld stopte net zoals gewone dromen veel te vroeg.

Organisatie: Botanique, Brussel

Purity Ring

Purity Ring - Nog niet helemaal volrijpt

Geschreven door

Purity Ring
Ancienne Belgique (AB Club)
Brussel

Achteraf overheerste de indruk dat velen in het publiek net een tikkeltje meer verwacht had van Purity Ring, een piepjonge (opgericht in 2010) hype uit Montreal rond Megan James (vocals) en Corin Roddick (elektronica) …

Op hun dit jaar verschenen debuutalbum ‘Schrines’ deelt Purity Ring de avontuurlijke experimenteerdrang van Fever Ray en Björk, al sluiten de composities wellicht nog het dichtst aan bij de ‘witch house’ van landgenote Grimes. Maar terwijl deze indie party chick in haar aanstekelijke live performances resoluut een ‘rave’ registertje durft open te trekken houdt Purity Ring het meer ingetogen en afstandelijker. Iets meer ‘witch’ en iets minder ‘house’, ook visueel door de tribale verschijning van de in heksenkapsel en lange gewaden gehulde zangeres. Dat de band hierdoor waarschijnlijk nooit de sensuele uitstraling van voorgenoemde vrouwelijke artiesten zal evenaren zullen we er maar bijnemen.
Onder een zwerk alien achtige coconnen die aan het plafond ritmisch in alle kleuren oplichtten verdeelde het jonge duo onder elkaar netjes de aandacht van het publiek. Elektronica brein Corin Roddick sloeg iets te druk gesticulerend een batterij elektronische drums aan (voor ons blijft de klinische, robotachtige manier waarop Kraftwerk dit veertig jaar geleden al voordeed nog altijd ongeëvenaard), terwijl zangeres Megan James sporadisch haar gezicht verlichtte met een soort van draagbare gloeilamp en af en toe ook een gong aansloeg. Helaas was die aanslag zelden in de maat van de muziek, waardoor dit tafereel na verloop van tijd eerder storend van verrijkend werkte.
Hoogtepunten vielen er wel degelijk te noteren. De knappe single “Fineschrine” bijvoorbeeld, waarop Megan bedwelmend verleidelijk klonk. Of het retro futuristisch klinkende “Obedear”, waarop dubstep ritmes een onbeslist duel aangingen met kitscherige eighties synth motiefjes.

Toch klonken veel nummers te inwisselbaar met als gevolg dat de set nooit volledig loskwam. Purity Ring leverde op plaat een boeiende “chillstep” introductie af, maar live mankeert nog de noodzakelijke ervaring en présence om te blijven boeien. Als dit duo hun kuisheidsgordel durft uittrekken zijn ze zeker nog tot spannender dingen in staat!       

Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel