Met ‘In Mind’ blikte Real Estate, een jong vijftal uit New Jersey, dit voorjaar al hun vierde plaat in die weinig nieuws laat horen dan op haar voorgangers. Live heeft dit zo zijn voor- en nadelen. In het beste geval sleuren ze je mee in een langgerekte muzikale trip waartoe hun licht psychedelische sixties Westcoast sound à la The Byrds en The Grateful Dead, of recenter, Teenage Fanclub en The Shins, zich prima leent. In het andere geval dreigt al vlug verveling toe te slaan. Dat gebeurde die avond helaas net iets te vaak om van een volledig geslaagd concert te kunnen spreken.
De Orangerie was nochtans goed gevuld voor een groep die tot dusver nog op weinig noemenswaardige concertagenda’s of festivalfiches in ons land mocht prijken. We vermoeden dat de doorgaans positieve reviews die in de blogosfeer over deze band circuleren daar voor iets tussen zitten. Louter instrumenteel vonden wij Real Estate op zijn sterkst, en dat niet alleen omdat Martin Courtney niet meteen de meest charismatische frontman is die er dezer dagen rondloopt. De uitgesponnen melodieuze gitaarsolo’s op nummers als “Darling”, “Talking Backwards” en publieksfavoriet “Had To Hear” werden in de zaal op beleefde herkenningsapplausjes onthaald. Maar er was ook voldoende gelegenheid om zachtjes weg te mijmeren op het tragere, oudere werk als “Easy “ of “Green Aisles”.
Al bij al een aangename soundtrack dus bij een luie, warme zomeravond. Als het zo blijft zomeren gaan wij hun albums nog vaak draaien thuis.
Organisatie: Botanique, Brussel
Wat is er veranderd met het nieuwe album ‘In Mind’? Om te beginnen was er het vertrek van lead gitarist en singer/songwriter Matt Mondanile die zijn focus meer op zijn band Ducktails wil houden. Heeft dit vertrek een invloed gehad op hun geluid en hun songs? In feite niet echt. Het typische geluid van Real Estate is gebleven. Nieuwkomer Lynch legt wel subtiel zijn stempel op het gitaarwerk maar het ligt in het verlengde van wat de band al jaren deed. Goed nieuws dus voor diegene die hen al langere tijd volgen.
We krijgen 11 indierock/pop songs bestaande uit fijn gitaar- en baswerk, ondersteunende drums en een dromerige zang van Martin Courtney. Fijne songs zijn afsluiter “Saturday” vanwege zijn iets andere opbouw, het door Alex Bleeker gezongen “Diamond Eyes”, “Serve The Song”, “Stained Glass” en opener “Darling” die als single werd gekozen. Het album werd geproduceerd door Cole M.G.N.
‘In Mind’ doet mij soms een beetje denken aan hun puike album ‘Days’ uit 2011. Het haalt bijna hetzelfde niveau. ‘In Mind’ bestaat deels uit songwerk dat we kennen als typisch Real Estate en daarnaast is er ook nog ruimte om in een aantal songs op een subtiele wijze wat andere elementen in te steken. Dat houdt het album boeiend maar zorgt er ook voor dat er een soort van tweespalt in het album zit.
‘In Mind’ is weliswaar geen meesterwerk geworden maar wel een aardige en aangename indie-plaat die ik persoonlijk hoger inschat dan hun voorganger ‘Atlas’.
De muziek van de uit New Jersey afkomstige Real Estate klinkt heerlijk nazomers en rustig voortkabbelend. De band onder zanger/gitarist Matthew Mondanile kwam in de spotlights met hun tweede cd ‘Days’ (2012) die het in 2009 verschenen titelloze debuut opvolgt. En nu is er de opvolger ‘Atlas’ , die niet direct een koerswijziging brengt in hun dromerige, zweverige gitaarpop.
Real Estate is een ‘college’ band die de nineties bands als The Clean, Yo La Tengo , Nada Surf, Galaxie 500 ( later Luna) en onvolprezen bands als The Feelies , Th Chills , Pale saints en The Serenes in het hart draagt .
We horen tien nummers , die weinig of niet van elkaar verschillen , eigenlijk wel inwisselbaar zijn en geëent zijn op de songs “Had to hear”, “Past lives”, “Talking backwards” en de single “Crime”, die het sterkst zijn, zelfverzekerd , geïnspireerd klinken door die bedwelmende gitaarmelodieën, hun licht galmende inslag en neuzelende zang. De anderen zijn op hetzelfde stramien , kunstig gecomponeerd , licht sprankelend , rustig voortkabbelend en het beeld van de landerigheid van een zomerse vakantiedag oproepend .
Zomerse droompop , onderkoeld gevoelig , die niet verveelt , maar nu ook niet meer direct bovendrijft …
De zomer liet het even afweten vanavond, maar dat lag zeker niet aan de zomerse pop van het Amerikaanse viertal Real Estate, die hun nieuwe album ‘Atlas’ kwamen voorstellen in de Rotonde. Die plaat wordt overal goed onthaald, en het was dus geen verrassing dat de kleine Rotonde uitverkocht was. Deze nerds uit New Jersey sloten hun Europese tour af in Brussel, en waren onder indruk van de zaal waar ze mochten spelen. Real Estate speelt zomerse, op de jaren zestig geënte gitaarpop, met lichte psychedelische invloed. Zanger en gitarist Martin Courtney heeft een heel erg Engelse zangstem, denk aan Ian Brown, het zijn dus altijd dromerige zanglijnen.
De band begon er aan met “The bend”, onmiddellijk gevolgd door de single “Crime” met zijn twee door mekaar wevende melodieën. De rest van het concert ging op hetzelfde stramien door: ietwat kabbelende, maar toch sprankelende sixtiespop, de landerigheid van een zomerse vakantiedag in de verkaveling oproepend, en dat was misschien ook wel het zwakke punt van de set: alle songs waren mooie miniatuurtjes, kunstig gecomponeerd en uitgevoerd, maar ze leken ook allemaal op mekaar en de live uitvoering benaderde de plaat wel heel erg nauw: het was alsof je een hele fles ice-tea uitdronk: het eerste glas was lekker, maar de rest van de fles smaakte hetzelfde.
Naar het einde van de set kwam er wat meer psychedelica en dynamiek in de nummers, vooral dan door de inbreng van de drummer, die er net dat beetje peper in stak dat de nummers nodig hadden. Oudje “It’s real” was een van de hoogtepunten, ook door de koortjes met ‘oohs’ en ‘aahs’, en ook de zomerse droompop van “Had to hear” kon op ruime bijval van het publiek rekenen, en had ook een aantal interessante tempoverschuivingen die ik wel kon smaken.
Real Estate speelde een heel mooie set vanavond, wel iets te kabbelend bij momenten, schipperend tussen droompop, surfrock en psychedelica, en zo de lijn verder trekkend die voorgangers als Galaxie 500, Pale Saints, Yo La Tengo en The Chills al eerder uitgezet hebben.
Playlist: The bend/ Crime/ Easy / Past lives / Fake blues / Green aisles / Backwards / Horizon / Hmil / Muni / Real / Primitive / Dogs / Had to hear Bis: 2 part / all the same
Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/real-estate-03-06-2014/
Organisatie: Botanique, Brussel
De muziek van de uit New Jersey afkomstige Real Estate klinkt heerlijk en ontspannend . De band onder zanger/gitarist Matthew Mondanile komt in de spotlights met hun tweede cd ‘Days’ die het in 2009 verschenen titelloze debuut opvolgt. Een ‘college’ band die de nineties bands als The Clean, Yo La Tengo , Nada Surf, Galaxie 500 ( later Luna) en onvolprezen bands als The Feelies en The Serenes in het hart draagt .
En live durven ze op gedoseerde wijze de pedaaleffects indrukken, wat hen richting Slowdive en Pale Saints brengt. Vooral deze laatste band is echt een barometer voor Real Estate die ons lekker meevoert op hun dromerige, hemelse en onschuldig verslavende melodieën . ‘Timeless melodieën’ …, we hebben er een handvol van, o.m. “Green aisles”, “Younger than yesterday”, het ruim zeven minuten durende “All the same” en de instrumental “Kinder blumen”.
Real Estate voert je mee op de golven van de zee.
Real Estate – Ontspannend Heerlijk op de golven van de zee
We hadden deze twee fijne bands op één en dezelfde avond al enkele maanden aangestipt, War On Drugs en Real Estate, en maar goed ook , want het was een heerlijk avondje indierock …
Real Estate opende en een klein uur lang konden we genieten van hun rakende, dromerige, zalvende gitaarpop. Real Estate , uit New Jersey, onder zanger/gitarist Matthew Mondanile, krijgt hier nu meer airplay met de tweede cd ‘Days’, die het in 2009 verschenen titelloze debuut opvolgt. Een ‘college’ band die de nineties bands als The Clean, Yo La Tengo , Nada Surf, Galaxie 500 ( later Luna) en onvolprezen bands als The Feelies en The Serenes nauw aan het hart draagt . Een juiste dosis pedaaleffects en shoegaze riepen Slowdive en Pale Saints op. Het valt hier allemaal op z’n plaats en we werden lekker ontspannen meegevoerd in hun verslavende en hemelse melodieën . Natuurlijk kwam het recente ‘Days’ uitvoerig aan bod met “Out of tune”, “It’s real”, “Municipality” en prachtsongs “Green aisles”, “Easy”, en het ruim zeven minuten durende “All the same” . Ook hadden ze al een nieuwe song klaar “New jazz”, die volledig past in hun fraais ‘timeless melodies’ .. Real Estate voerde je mee op de golven van de zee … Heerlijk zoiets …
Iets later kwamen de War On Drugs aantreden uit Philly, Pennsylvania en met zanger/gitarist Adam Granduciel als spil . Kurt Vile maakte vroeger nog deel uit van de band , maar gaat hier een geslaagde solocarrière tegemoet .
De band zag en klonk iets grungier dan Real Estate , wat ongetwijfeld doorsijpelt in hun frisse, dromerige en rauwe rinkelende indierock. Hier versmelt sing/songwriting van een Dylan, Big Star melodieën, met de Britpop van The Verve en de dromerige shoegaze van Swervedriver, Pale Saints en de psychepop van Spacemen 3 en Spiritualised , gekruid van een pilipili americanasausje . Niet voor niks is de derde cd ‘Slave ambient’ genaamd .
Ook zij voerden je mee in een bezwerende trip , die ruimte liet voor de instrumenten en grungy injecties had door de hotsende, botsende, pruttelende ritmes. Een goed op elkaar afgestemde band die Muziek met Weerhaken biedt, gedragen door een warme, emotievolle zang . Granduciel leefde zich uit op z’n gitaar, als een J Mascis, de haren voor de ogen, beheerst en bedwelmend, met soms een krachtig stootje . Af en toe zorgde het harmonicaspel voor een Morricone sfeertje .
Een slepende , broeierige sfeervolle, gelaagde sound , kleurrijk ingebed door toetsen, leverde staaltjes prachtsongs af als “I was there”, “Your love is calling my name”, “He comes to the city” en “Come to me” . Een jump naar de hogere sferen … de gevoeligheidsfactor steeg op een nummer als “ Brothers” . Midden de set zakte het wat ineen , maar ze slaagden er net als Real Estate in , je op een wolkendek mee te voeren, maar iets meer (zwaar) bewolkt door de forsere aanpak en de pedaaleffects .
Organisatie: Trix, Antwerpen
Nederlands 
Français 
