Het fenomeen Rick Astley (****) doet me terugdenken aan de tijd toen ik als rock, punk en postpunk liefhebber een afkeer had voor de al te afgeborstelde artiest die met afgelikte pop songs als “Never Gonna Give You up” een huivering over mijn rug deed lopen. Echter zijn die songs eveneens zo aanstekelijk, dat je - willen of niet - ze staat mee te brullen, met de heupen wiegende op die al even aanstekelijke klanken. Rick Astley bracht recent een gloednieuwe plaat uit 'Beautiful Life'. ''Cheesy pop songs is altijd het handelsmerk geweest van Rick Astley. Dat is op ‘Beautiful life’ nog steeds het geval. Rick Astley laat op de plaat vooral meer in zijn hart kijken, en daar hoort niet alleen een lach bij maar ook - eerder subtiel een traan. Met de emoties van je fans spelen, ook dat is steeds het sterke punt van Rick Astley geweest. En dat is het nog steeds. Maar toch.  Het is gewoon uiterst jammer dat de man over de gehele lijn angstvallig op veilig blijft spelen. Echter, het hem compleet kwalijk nemen, kunnen we dan ook weer niet. Met deze formule heeft hij altijd succes gehad, die formule past hij nog steeds toe. En waarom een formule die aanslaat bij je publiek veranderen? Vroegen we ons ook af …" Lees de volledige recensie via volgende link: http://www.musiczine.net/nl/nl/cdreviews/rick-astley/beautiful-life/

Rick Astley kwam zijn nieuwste plaat voorstellen in een volgelopen Ancienne Belgique. Die was omgetoverd in AB Flex - gedeeltelijk zitten en deel staande. Het publiek op de zitplaatsen zou echter niet lang blijven zitten, zo zou later blijken. Al waren de meeste toch voornamelijk gekomen om die hits van toen te horen. Maar een feestelijke stemming heerste er wel de hele avond.  En dat was vooral de grote verdienste van de charismatische klasse entertainer die Rick Astley na al die jaren nog steeds is. Hij ontpopt zich dan ook tot een ware volksmenner die iedereen van vooraan tot volledig achteraan moeiteloos uit zijn hand doet eten. Uiteraard grasduint Rick Astley uit zijn nieuwe plaat. Zo blijkt opener “Beautiful Life” een song die naar mijn mening niet moet onderdoen voor meerdere kleppers uit zijn oeuvre. Waaruit blijkt dat er niet alleen op plaat, maar ook live nog steeds geen sleet staat op de gedrevenheid van deze voormalige pop grootheid. In tegenstelling tot comebacks die vaak resulteren in een routineklus of een afkooksel van wat ooit was, brengt Rick Astley dan ook een show die tot de puntjes is uitgewerkt. Maar waarbij het spelplezier en spontaniteit eveneens de rode draad vormen.

Volgens mening interview is: 'Beautiful Life' één van Rick Astley zijn meest persoonlijke platen geworden. Bij breekbare songs als “She Makes Me” voel ik inderdaad rillingen over mijn rug lopen, en pink een traan weg. Dat is wat mij betreft dan ook de sterkste kant van Rick Astley anno 2018, de crooner die de gevoelige snaar raakt. Rick Astley blijft eveneens de bescheidenheid zelf. Zo geeft hij aan dat zij in Brussel staan om hard te werken om hun publiek te bekoren. Een uitspraak die op veel bijval kan rekenen en zorgt voor de nodige hilariteit. Bovendien zet Rick zijn band voortdurend in de schijnwerpers en geeft bijvoorbeeld de dames die het achtergrondkoor vormen, de nodige kans zich van hun beste kant te tonen. Hij prijst de gedrevenheid en de vocale capaciteiten van deze dames dan ook voortdurend aan en zet ze zelfs vooraan het podium, wat eveneens zorgt voor een welverdiend applaus voor zowel de inbreng van beide dames zelf, als het feit dat Rick Astley ondanks al die successen dus niet naast zijn schoenen is beginnen lopen. Het siert hem. Je voelt trouwens aan dat hij meent wat hij zegt en zingt, waardoor ook wij compleet over de streep worden getrokken.
Met de nodig kwinkslagen en hits als “Whenever you Need somebody” slaagt Rick erin iedereen tot bewegen en meebrullen aan te zetten. Eveneens rijdt hij met een fiets rond op het podium, en doet het publiek meezingen over hoe hij met de fiets door België rijdt. De strofe van gelegenheid song “Cycling to Belgium, Cycling with friends, I Hope it never ends” blijft in ons hoofd zitten en wordt eveneens door iedereen enthousiast meegebruld.
Persoonlijk was ik dus echter vooral onder de indruk van de breekbare songs waar Rick Astley zich ontpopt tot een ware crooner, zoals in “Angels on My side” , een song die hij trouwens opdraagt aan zijn volledige band. Zijn ‘Angels on his side’ om elk concert weer een wervelend feest te maken. Ook zijn oproep om nooit op te geven - 'Keep Singing' - zorgt voor een krop in de keel.
Om maar te zeggen, Rick Astley spreekt voortdurend de emoties van zijn aanhoorders aan, waardoor je enerzijds stil wordt en anderzijds de dansschoenen aantrekt.  
In een wervelende finale sluit Rick Astley de avond af met de ultieme klepper “Never Gonna give Me Up”. Waarbij niet alleen alle registers worden open gegooid, maar hij zijn bandleden één voor één voorstelt. Waarna elk van hen een solo mag brengen. Zo klinkt de baslijn heel funky, of speelt de gitarist van dienst een verdienstelijk stukje “We Will Rock you” van Queen op zijn gitaar, begeleid door de drummer. Om maar te zeggen, Rick Astley mag dan goed bij stem zijn, hij kan nog steeds entertainen en de show stelen. Hij laat zich eveneens omringen door klasse muzikanten, die tovenaars met klanken blijken te zijn.
Besluit: Rick Astley doet vanaf de eerste tot de laatste noot de zon schijnen in ons hart. Zijn warme, soulvolle, stem en uitstraling zorgen voor een glimlach op de lippen. Hij spreekt je haast persoonlijk aan als hij je begeleidt op zijn trip in Brussel. Of bezorgt je tranen in de ogen bij enorm persoonlijke anekdotes. Of doet later weer een wervelend pop dansfeest ontstaan, dat je terugbrengt naar die jaren '80.
Afgeborsteld, cheesy, te braafjes binnen de lijntjes kleuren of niet. Rick Astley zet in Ancienne Belgique de puntjes op de 'i' door een show neer te zetten die het midden houdt tussen gestroomlijnde perfectie en vooral het uitstralen van enorm veel spelplezier dat trouwens heel aanstekelijk werkt. Waardoor het dak van Ancienne Belgique er meerdere keren compleet afgaat.

We zagen dan ook niet anders dan lachende gezichten bij het verlaten van de zaal, want Rick Astley bracht de zon in ons hart, die schijnt voor iedereen.

Setlist: Beautiful Life// This Old House// Together Forever // It would take a strong strong man// Change to dance // Keep Singing // She Makes me // She wants to dance with me// Hold me in Your Arms// Shivers// God Says// Whenever You need somebody // Pray with me // Last Night on Earth // Angels on my side // Cry for help ///
ENCORE /// Cycling to Belgium// Take me to you heart - we found love //Try // Never gonna give you up

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/rick-astley-21-09-2018/
http://www.musiczine.net/nl/fotos/elise-legrow-21-09-2018/

Organisatie: Greenhouse Talent

In de jaren 80, vooral rond dat jaar 1987, stond Rick Astley garant voor sprankelende pop muziek, die gemakkelijk in het gehoor lag en heel aanstekelijk werkte. Songs als “Never gonna give you up”, “Whenever you need somebody”, “When I fall in love” zijn uitgegroeid tot zeemzoetige klassiekers. Die meerdere generaties uit volle borst mee brullen tot songs die zijn uitgegroeid tot openingssongs voor mening huwelijksfeestjes. Die al te zeemzoetige aanpak, en dat angstvallig binnen de lijntjes kleuren, zorgde ervoor dat ik nooit een grote fan ben geweest van Rick Astley. Maar het dient gezegd , zijn stem en uitstraling raakte wel degelijk gevoelige snaren.
Op 13 juli bracht Rick Astley zijn nieuwste schijf op de markt ‘Beautiful Life’. Of Rick anno 2018 nog steeds harten doet breken. Jazeker!
Volgens de biografie is dit zijn meest persoonlijke schijf geworden. Je voelt bij de songs als “Change to dance”, “Beautiful life”, “Shivers” inderdaad aan dat ze vanuit het diepste van zijn hart worden gebracht. Of er aan het gedoodverfde concept waarmee de man in de jaren '80 beroemd is geworden nu ook iets is veranderd. Jammer genoeg niet. En dat is meteen het enige minpunt aan deze schijf. Wie dus - zoals ik -  had gehoopt dat Rick Astley anno 2018 toch een beetje avontuurlijker voor de dag zou komen, is eraan voor de moeite. De man is echter nog steeds heel goed bij stem, en dat is dan weer een enorm pluspunt. Er komt duidelijk geen sleet op zijn vocale kracht, waardoor reeds in de jaren '80 menig vrouwenhart werd gebroken. Op deze nieuwe schijf raakt Rick Astley dus weer eens elke gevoelig snaar, op zijn eigen gekende wijze.
Besluit: Cheesy pop songs is altijd het handelsmerk geweest van Rick Astley. Dat is op ‘Beautiful life’ nog steeds het geval. Rick Astley laat op deze schijf vooral meer in zijn hart kijken, en daar hoort niet alleen een lach bij maar ook - eerder subtiel een traan. Met de emoties van je fans spelen, ook dat is steeds het sterke punt van Rick Astley geweest. En dat is het nog steeds. Maar toch.  Het is gewoon uiterst jammer dat de man over de gehele lijn angstvallig op veilig blijft spelen. Echter, het hem compleet kwalijk nemen , kunnen we dan ook weer niet. M
et deze formule heeft hij altijd succes gehad, die formule past hij nog steeds toe. En waarom een formule die aanslaat bij je publiek veranderen? vroegen we ons ook af …
Rick Astley komt op 21 september zijn plaat voorstellen in één van de mooiste zalen die ons land rijk zijn, Ancienne Belgique. Houdt u nog steeds van die typische zeemzoetige, Cheesy tot hartverwarmende aanpak waarmee Rick Astley je hart diep raakte in de jaren '80? Dan is zowel de schijf als dit optreden een sterke aanrader.
Meer informatie: https://www.abconcerts.be/nl/agenda/evenementen/rick-astley/20888/
Tracklist:
1. Beautiful Life 03:44  2. Chance to Dance 03:12  3. She Makes Me 03:35  4. Shivers 03:39 5. Last Night on Earth 03:38  6. Every Corner 03:25  7. I Need the Light 03:05 8. Better Together 03:13  9. Empty Heart 04:15  10. Rise Up 03:15  11. Try 03:55
12. The Good Old Days 03:48