De Nigeriaans-Britse zangeres Sade, voluit Helen Folesade Adu, bracht zondag een sensueel spektakel in het Sportpaleis. De mysterieuze zwarte parel zag er nog steeds even goed uit als zeventien jaar geleden bij haar laatste optreden. En ook haar stem klonk nog zoals destijds. Het was reeds halftien toen ze opkwam met haar haren strak naar achteren gekamd in een paardenstaart, in een chique, nauw aansluitende zwarte broek. Het was het begin van een twee uur durende triomftocht.

Als een Egyptiche kattengodin leidde ze haar troepen door een slim opgebouwde set van nieuwer werk en klassiekers. De tracks uit ‘Soldier of love’ - haar eerste album in tien jaar leverde haar meteen weer een Grammy op - werden enthousiast onthaald. De afwisseling met de smooth jazz van “Your love is king” en al die andere onverslijtbare songs uit de jaren tachtig klopten uitstekend.
‘Sin City’. De film noir-beelden op de achtergrond schiepen een donker-zwoele atmosfeer van grootstadsromantiek en gebroken harten. “Smooth operator” werd ingezet, een ‘anthem’ voor elke nachtradio.
In het prachtige “Jezebel” scheen het licht op haar muzikanten. De gitaristen waren het hele concert prominent aanwezig, maar het was vooral de saxofonist die telkens opnieuw een connectie maakte met het verrukte publiek. Zelfs het Sportpaleis - toch niet de gezelligste zaal met de fijnste akoestiek - deed zijn uiterste best om zich te verkleinen tot een ‘hotellounge’ waar soul-pop en jazz light gedijen.
Bij funky hits als “Nothing can come between us” en “The sweetest taboo” veerde iedereen recht. Voor ingetogen momenten zoals “Pearls (A woman in Somalia)” en het innig mooie “Morning bird” uit de nieuwste plaat werd het muisstil. Tot niemand zich meer kon inhouden en het applaus weer opwelde vòòr de laatste noot was uitgestorven.

Als apotheose steeg Sade vanop een klein platform de hoogte in, een wolkenkrabber boven een geprojecteerde skyline. Na een schitterend concert waarin ze moeiteloos al onze vragen over haar comeback beantwoordde, restte dan ook maar één vraag meer: Sade, waar zat je al die tijd?

Setlist: Soldier of Love, Your love is King, Skin, Kiss of Life, Love is Found, In another Time, Smooth Operator, Jezebel, Bring Me home, Is it a Crime, Still in Love With You, All about Our Love, Paradise, Nothing Can Come Between Us, Morning bird, King of Sorrow, Sweetest Taboo, The Moon and the Sky, Pearls, No Ordinary Love, By your Side
bis: Cherish the Day

Organisatie: Live Nation

Het Britse model Sade Adu (Afrikaanse roots, Nigeria) bracht medio de jaren ‘80 drie pakkende, smachtende laidback r&b souljazzy platen uit, ‘Diamond Life’ – ‘Promise’ – ‘Stronger than pride’. Van haar debuut onthouden we alvast volgende spraakmakende singles “Smooth operator”, “Your love is king”, “Hang on to your love” en de gekende cover “Why can’t we live together” . Verder hadden we nog “Is it a crime” en “The sweetest taboo” uit de tweede cd en tot slot “Paradise” en de titelsong “(love is) Stronger than pride”. Het daaropvolgend materiaal had weinig meer om het lijf. Invloedrijk voor haar werk waren Ray Charles, Al Green, Stevie Wonder, Aretha Franklin, Nina Simone, Billie Holiday, Dianne Warwick, Diana Ross en Grace Jones. Samen met Everything but the girl en Swing Out Sister gaf ze die souljazz een poppier gezicht …
Na tien jaar stilte komt ze met een nieuwe cd af, ‘Soldier of love’ .Even leek het er op dat ze met de titelsong nieuwe wegen zou inslaan door de trippende beats en ritmes, maar aan haar muzikale formule van heerlijk (weg)dromende en ingetogen soulpop is weinig veranderd. De eerste songs boeien nog “The moon & the sky”, “Babyfather” en “Long hard road”, er is de toevoeging van strijkers, blazers en piano, maar dan zinkt ze weg en zijn de songs een herhalingstoets, mooi maar onopvallend door de weinige varianten. Kortom de songs klinken als Sade … en niks anders …