SLIFT - Psychedelische mokerslag!
Hun debuutalbum ‘Space Is The Key’ uit 2017 en de opvolger ‘Ummon’ uit 2018 zetten hen al op de kaart van de psychedelische rockscene, maar hun meest recente album, ‘Ilion’ werd nog meer laaiend enthousiast onthaald. Het Franse trio SLIFT (*****) treedt trouwens geregeld op in België. Met hun psychedelische metal op overdrive bouwden ze ondertussen live een ijzersterke reputatie uit; O.m. vorig jaar onze livereview '' SLIFT onderscheidde zich vanavond als een band die hoge toppen scheert in een wereld waar de stoner-rock groepen mekaar voortdurend voor de voeten lopen.''
Lees gerust https://www.musiczine.net/nl/concerts/item/93780-slift-stoner-wervelwind.html
In een goed vol gelopen Trix (Club) verpletterden ze ons eveneens door de talrijke psychedelische mokerslagen …
Maar eerst was er het voorprogramma Population II (***) uit Montréal die eveneens uit dat psychedelisch vaatje tappen. Binnen dit kader durven ze nogal experimenteren, wat zorgde voor gefronste wenkbrauwen, waardoor de band wellicht niet iedereen over de streep trok. Eind maart verschijnt het derde album van het trio, dat wellicht niet veel zieltjes zal gewonnen hebben. Wij zagen alvast potentieel in deze Population II, en het smaakte dan weer naar meer.
SLIFT gooide direct alle registers open, door het intens mooi gebrachte “IIion”, een song die letterlijk giert door de aanhoudende klievende riffs. De bedwelmende, hypnotiserende tunes, en de tot de verbeelding sprekende beelden op het scherm, deden de rest om ons in hogere sferen te brengen. Geestverruimende muziek .
SLIFT speelde een verpulverende, meeslepende trip. Wat een energiebommetjes werd ons aangeboden. Ze omarmden ons in hun bezwerende sound. Met songs als “The Words That have never been hear”,' een langgerekte pletwals die maar niet leek te stoppen, zette SLIFT zijn muzikale tocht verder. Ondergaan was de boodschap, het bracht ons in een andere wereld; een hypnose van hun intense muziek, visuals en effects.
Het balanceerde telkens tussen registers open trekken en intimiteit. Een boeiende, gevarieerde aanpak. Songs als “Secret Mirror”, “Lions, tigers and bears” intrigeerden. Wat een trip van dit combo.
SLIFT sloot af met een lekker lange “The Story that has never been told”, die je totaal verweesd achterliet. Wat een psychedelische mokerslag van dit Franse trio. Indrukwekkend!
Setlist: Ilion//Nimh//Ummon//Altitude Lake//The Words That Have Never Been Heard//Orbit Tertius//Secret Mirror//Weavers' Weft//Lions, Tigers and Bears// The Story That Has Never Been Told
Neem gerust een kijkje naar de pics @Romain Ballez
SLIFT
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/7230-slift-21-01-2025.html
Population II
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/7229-population-ii-21-01-2025.html
Organisatie: Trix, Antwerpen ism Busker
SLIFT - Stoner wervelwind
Hooveriii uit Los Angeles vertoeft op hun platen ergens in een psychedelisch laid back sfeertje waar ook bandjes als Allah-Las, Holy Wave of The Murlocs rondhangen. Live bleek Hooveriii toch uit een straffer vaatje te tappen en leunden hun songs eerder aan tegen Meatbodies, Fuzz, Osees, Frankie & The Witch Fingers en zelfs King Gizzard. In lange tracks als “The Ship That I Sail” en “Gone”, waarin de gitaar ongeremd loos mocht gaan, leek Hooveriii het best op dreef.
Hooveriii zorgde voor een verdomd sterke set en zette zo de toon voor wat een uitzonderlijk psyhrock avondje zou worden.
Een kleine 2 jaar geleden mochten we SLIFT nog meemaken in de Casino, St Niklaas, toen gingen ze wervelend van start maar mondde hun concert uit in een te lange jam van noise en experiment.
In Lille was SLIFT vanavond echter meer dan anderhalf uur bij de les en het klonk heel de tijd fantastisch. Natuurlijk waren er alweer menige noise-uitspattingen, maar SLIFT verloor deze keer zichzelf niet in een doelloze jampartij. Het powertrio was immers verpletterend, razend, intens en luid zonder daarbij het noorden kwijt te raken.
SLIFT stelde ‘Ilion’ voor, een plaat die zowaar even sterk is als de fenomenale voorganger ‘Ummon’.
Met “Ilion” en “Nimh” ging de SLIFT TGV verschroeiend van start om pas anderhalf uur later met de epische klanken van “The Story Has Never Been Told” er een joekel van een eindpunt achter te zetten. SLIFT raasde gans de tijd met een duivels space-gehalte doorheen hun set die uitsluitend was opgebouwd uit die laatste 2 geweldige albums. Lange songs dus, maar wel met een verschroeiende intensiteit. Een wervelwind van jewelste, episch, supersonisch en soms meedogenloos hard, zo kon je nog het best SLIFT omschrijven.
Ze zetten een unieke stoner-psychedelische hardrock sound neer die met niets of niemand te vergelijken valt. Nou ja, niemand is veel gezegd, in de ontspoorde prog-rock van “The Words That Have Never Been Heard” meenden we een zweem Motorpsycho te herkennen, maar dan wel een op hol geslagen Motorpsycho. En in een uitgesponnen “Lions, Tigers and Bears”, een kanjer uit het “Ummon”-album, hing de gekte en uitzinnigheid van Osees rond.
Nog drie parels uit die vorige plaat: een weergaloos “Ummon” knalde met heuse orkaankracht door de boxen, “Hyperion” brieste dat het geen naam had en “Altitude Lake” was een avontuurlijke ontdekkingstocht doorheen het heelal.
SLIFT onderscheidde zich vanavond als een band die hoge toppen scheert in een wereld waar de stoner-rock groepen mekaar voortdurend voor de voeten lopen.
Neem gerust een kijkje naar de pics @Romain Ballez
SLIFT
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/5764-slift-29-02-2024.html
Hooveriii
https://www.musiczine.net/nl/component/phocagallery/category/5763-hooveriii-29-02-2024.html
Organisatie: Aéronef, Lille
Slift is een Frans trio dat reeds een lange weg heeft afgelegd. Hun nieuwe album heet ‘Ilion’ (naar de Griekse naam voor de stad Troje) en het is een eclectische mix van genres en ritmes geworden. Zelf omschrijven ze het als een huwelijk van metal met psychedelische rock en postmetal en dat is niet ver van de waarheid.
Het overheersende geluid op dit album is tegelijk massief en tegelijk kolkend als een onrustige oceaan. De Fransen verwijzen naar Godspeed! You Black Emperor, Goat en naar …And You Will Know Us By the Trail of Dead, maar het zou zo maar eens kunnen dat deze Fransen de mosterd gehaald hebben bij een rits Belgische bands als Amenra, Brutus, Psychonaut of Doodseskader.
De intensiteit van de muziek ligt constant hoog, experimenten worden niet uit de weg gegaan en toch staan er vooral heel vertrouwde ritmes, riffs en progressieve elementen op het menu van Slift. De songpbouw is soms wat warrig, maar het klinkt wel heel organisch. Het is niet dat ze gewoon wat stukjes achter elkaar geplakt hebben.
Wat wel speelt is de hoge inwisselbaarheidsfactor. Je kan het album tien keer beluisteren en denken dat je helemaal mee bent met alle nummers, toch zal je moeite hebben om een los fragment te kunnen toewijzen aan een nummer.
De beste tracks, met een voldoende graad van herkenbaarheid, zijn “Confluence” en “Uruk”.
https://www.youtube.com/watch?v=VcXkSctQCbw
Slift - Van geweldig naar richtingloos
Het contrast kon niet groter zijn. In een tijdspanne dat de stonerfreaks van Slift één song speelden hadden de punkertjes van Meltheads er zowat heel hun repertoire doorgejaagd.
Meltheads waren met een goed gevoel uit de finale van Humo’s rock rally gekomen, ze moeten trouwens zowat de enige rockband geweest zijn die daar op het podium stond. Maar goed, ze hadden er voldoende lef en vertrouwen opgedaan om in de Casino een stel rake kopstoten uit te delen. Meltheads deden dit met een set vlijmscherpe en pretentieloze punkrocksongs die soms niet langer dan een minuutje duurden en geenszins hun doel misten. Punk zoals punk moet klinken, luid, kort en frontaal op uw bakkes.
Slift tapte uit een heel ander vaatje, eentje dat gevuld was met stonerrock, psychedelica en kilo’s weed. Op zijn beste momenten was Slift een bruisende cocktail van Thee Oh Sees en Motorpsycho, zoals op hun recentste en sterkste album ‘Ummon’, op zijn slechts was Slift een richtingloze spaceshuttle. De band starte energiek, wild en heavy en gedurende een uur klonk dit meer dan geweldig. Nog meer dan op hun platen werd de sound beheerst door gierende gitaarsolo’s met tonnen echo er op. Met daarachter een pompende ritmesectie klonk het aanvankelijk als snerende spacerock met heel wat dynamiet in de motor. Bij momenten was het fantastisch maar naarmate het concert verder evolueerde verloor Slift zich meer en meer in oeverloze sonische soundscapes die maar bleven duren, en dan hebben we het vooral over het laatste half uur (2 songs waren dat dan). Slift was zonder het zelf door te hebben volledig het noorden kwijt, de band waande zich in het repetitielokaal. Daar is dergelijk experimenteel lawaai natuurlijk toegelaten, maar hey gasten, jullie stonden hier voor een betalend publiek en niet iedereen was zo apestoned om dit laatste halfuurtje noise waanzinnig goed te vinden.
Wel volop genoten van het eerste uur. Slift is een band die wervelend en stomend kan zijn, maar ze moeten op tijd weten te stoppen.
Organisatie: De Casino, Sint-Niklaas
Nederlands 
Français 
