Na hun welverdiende en prachtige passage op Gent Jazz was ik er als de kippen bij om hun eerste EP aan te schaffen. Frontman Nick en co verstaan als geen andere de kunst om rootsy indie americana rock toch dat typische Belgisch geluid of vibes mee te geven. Onze lokale Bon Iver laat ook nog ruimte voor intieme akoestische momenten. Hun EP werd opgenomen met Koen Gisen (An Pierlé, Flying Horseman, Dans Dans, ...)
Opener “Awe & Wonder” zet meteen de toon en vat Mount Soon perfect samen. Beheerste instrumenten, een klok van een stem en heel professioneel gebracht. Als was het dat je op een vulkaan zit die op het punt staat te exploderen, maar het net niet doet. “Treasure Island” begint met vioolwerk en bewijst hoe intens en intiem akoestische nummers kunnen zijn. “Run To Slow” gaat de zelfde weg op en doet de luisteraar likkebaarden van het subtiele gitaarwerk en de licht ontvlambare outro. “Beware the End” zie ik als een oer Vlaamse interpretatie van de betere Radiohead. “Highway” wordt perfect geparfumeerd met steelguitar. Loepzuivere materie dus. Afsluiter “I’ve been dreaming” is ook heel sfeervol en doet je effectief dromen. Dromen van de grote doorbraak. Mount Soon is er meer dan klaar voor.
Bekijk overigens ook de prachtige klip door Lara Gasparotto.
https://www.youtube.com/watch?v=TmecObTIFaI
Bombastische romantiek is de noemer van het muzikaal project van songwriter en multi-instrumentalist Konstantin Gropper . Hij is al toe aan de derde cd , en hier vinden we sfeervolle, dromerige, filmische minutieus uitgewerkte theatrale composities .
De dertien songs zijn mooi opgebouwd , boeien door de variëteit aan instrumenten en verrassende wendingen . Ze worden gedragen door z’n diepe, indringende stem en hebben onderhuids een melancholisch karakter .
Op uitnodigende wijze stap je in de aparte muzikale leefwereld van Get Well Soon, en deze wereld zal nog niet direct vergaan , sie.
Get Well Soon is het muziekcollectief van de Duitse songschrijver en instrumentalist Konstantin Gropper. Get Well Soon combineert invloeden uit de klassieke muziek met de aanstekelijkheid van Arcade Fire en de melancholie van Beirut. Op 27 augustus brachten ze hun derde album ’The Scarlet Beast O' Seven Heads’ uit, dat bleek voort te borduren op zijn twee voorgangers. Het is een plaat die niet vies is van enige theatraliteit en volgepropt is met duizend en één instrumenten.
David Lemaitre verzorgde het voorprogramma van Get Well Soon en deed dat met verve. De muzikale omlijsting was minimaal, en juist daardoor klonken de songs enorm organisch. De band was bovendien zeer origineel in het gebruik van instrumenten: een xylofoon, rammelaars en een suitcase voor te drummen. Tot het gebruik van ijsblokken in een glas toe! De zanger had bovendien een hemelsmooie stem die herinneringen opriep aan Nick Drake, maar dan iets minder monotoon. De band is op dit moment aan het werken aan hun eerste full cd. Een belofte voor de toekomst en een naam om te volgen. We zijn nu al fan.
Zoals verwacht klonk Get Well Soon grootser en filmischer dan het voorprogramma. Ze begonnen echter nog rustig met “Prologue”, een mooie ballade die vooral gedragen werd door de diepe en indringende stem van Gropper. Daarna kregen we het bombastische “The Last Days of Rome” te horen, waarin Gropper bijgestaan werd door de betoverende zang van zijn zus Verena. Hier werd het duidelijk dat het hebben van een zeskoppige band een enorm groot voordeel kan zijn. Instrument per instrument viel in, en zo bekwamen ze een enorm vol geluid. Hierin bestaat dan altijd het gevaar dat het allemaal wat rommelig begint te klinken, maar Get Well Soon slaagde erin om gracieus die valkuil te ontwijken. De band bracht uiteindelijk een heel afwisselende set die nergens stilviel. Nu en dan eens ingetogen, maar het merendeel van de tijd uitbundig, catchy en bombastisch, weliswaar steeds met een melancholische toets. Het absolute hoogtepunt van de set was het meeslepende en tragische “I Sold My Hands For Food So Please Feed Me”. Een meesterlijke compositie die minutieus opbouwde naar een grootse finale met schurende gitaren en dramatische samenzang.
Zowel David Lemaitre als Get Well Soon zorgden voor een fantastische en gevarieerde muziekavond. Wel jammer dat de zaal maar voor een derde gevuld was, deze artiesten verdienen immers een groter publiek. Volgende keer misschien beter een kleinere zaal dan de Handelsbeurs uitkiezen. Al blijft het natuurlijk één van de gezelligste concertzalen in de buurt.
Organisatie: Democrazy, Gent (ism Handelsbeurs)
Get Well Soon is het éénmanshuiskamerorkest van Konstantin Gropper. Hij is toe aan een tweede plaat’ Vexations’, die ‘Rest now weary hard’ van 2008 opvolgt. Sfeervol opbouwende en ingetogen intieme pop, die nogal door orkestrale bombast wordt omgeven. Het is een lange plaat, waarbij er zeker een handvol songs de vijf minuten overstijgen. En net door de lange tijdsduur beginnen sommige nummers wat zeurderig over te komen, wat dan op z’n beurt de inventiviteit inboet. Maar door het feit dat hij bijna alle instrumenten heeft ingespeeld, dwingt respect af. ‘Vexations’ is een grootse en meeslepende plaat die Radiohead als referentie aanhaalt en in een tweede linie stapt van Arcade Fire en Elbow door de rijkelijke arrangementen.
Nederlands 
Français 
