Soulwax – Live indrukwekkend en collectief dat nazindert!
Het blijft een ‘must see’, Soulwax van de Gentenaars Stephen en David Dewaele, sleutelfiguren van de internationale elektronische muziek. Opnieuw zorgden ze voor een ‘part of the weekend that never dies … on a manic monday’, die hun talrijke projecten en ‘From Deewee’ sound samenbalden in een twinkelend, energiek synthpopfeestje!
Een korte Europese tour zetten ze op poten, met o.m. vier uitverkochte concerten in de AB, Brussel. Muzikaal speelden ze anderhalf uur lang een reuzensalom doorheen hun elektronisch vernuft, dat rock-percussionair gekruid was. Een terugblik, maar innoverend genoeg om reikhalzend uit te kijken naar de toekomst. Letterlijk een sonisch synth laboratorium van kolossale apparatuur, controllers, consoles en een geraamte van stellingen voor drie drummers staan pal voor ons. Het toont nog steeds waarom ze een ‘outstanding contribution to music award in association with Merlin’ hebben ontvangen tijdens de AIM Awards als erkenning van hun werk en invloed, drie decennia lang; in één adem te noemen als futuristisch.
Ook hier in Lille , veel (West) Vlamingen op hun concert. Met zeven op het podium, de immense drumstellen van de doorwinterde spierballen van Brasilveteraan Igor Cavalera (den dienen van Sepultura, zoals Stephen zei), Blake Davies (Turbowolf) en lady Aurora Bennett, al dan niet synchroon drummend, de broers aan hun apparaten, bijgestaan door Laima Leyton, de wederhelft van drummer Igor en Stefaan van Leuven, op bas en elektronica, en al van in ‘t begin bij Soulwax betrokken.
De sound klonk ritmisch, creatief, alternatief door de repeterende opbouw en de vele wendingen. De songs gleden in elkaar over en houvast hadden we aan de handvol herkenbare nummers, letterlijk de steunbalk in die potpourri, mishmash van synths en drums, waarin benevelde zangpartijen zijn verweven. Mooi om met allerhande elementen, stijlen te flirten, van eightieswave, disco, elektro, newbeat, techno, breakbeats, krautrock, tribal, rock, punkfunk, neurotische trance en bleeps, die zich percussief een weg banen.
We werden in die unieke, futuristische wereld meegezogen en gemept . Ze kwamen op dreef met nieuwkomers “Hot like Sahara” en “Idiots in love” , die de huidige, dikke Soulwax lijn van elektronica, percussie en rock onderstreept. “Missing wires” en “Is it alway binary” van hun ‘From Deewee’ was de eerste herkenning, overstelpt van mitrailleursalvo’s aan slagen en synthbeats; ze mondden uit in dansbaar groovende en trancy punkfunk op schitterende tracks “Krack” en “Do you want to get into trouble”.
Het loopt over elkaar en door elkaar, zoals hun ‘Nite versions’ , die het ultieme party gevoel willen verwezenlijken. Het brengt ons tot een schitterende closing final van “Miserable girl”, “E-talking” en “NY excuse”. We worden opgehitst door die weerkerende ritmes en die sprankelende, energieke sound. De keys, elektronicabeats en percussiegeweld rollen over ons heen in een hectische, chaotische precisie en gekte. Invloedrijk in al dat materiaal: Kraftwerk, Human league, DAF, Suicide, Liaisons dangereuses, The art of noise, Depeche mode, Meat beat manifesto en LCD Soundsystem. De sobere, flashy en kleurrijke lightshow doet mee z’n werk en zorgt ervoor dat we ademloos achterblijven . Wat een dansfeestje.
Ook in de bis worden oudjes “Conversation intercom” en “Accidents and compliments” door de mangel gehaald en we worden tot slot nog even bij de kraag gehouden met “Goodnight transmission”.
Soulwax is live indrukwekkend en blijft nazinderen. Deze korte tour bewijst dat ze er nog steeds staan, met interessant werk, klaar voor de festivalzomer!
Organisatie: Aéronef, Lille
Soulwax – Nite Versions in een new white suit
Soulwax
Ancienne Belgique
Brussel
2017-04-12
Johan Meurisse
Vorig jaar stonden ze daar plots weer op de podia en kregen we op Pukkelpop een voorproefje met wat de twee Dewaele Brothers mee bezig waren … ’Transient Program for drums and machinery’ was het idee , werd een nummer en was de aanzet tot een nieuwe plaat ‘From DeeWee’ en kon de voorjaarstour op gang trekken. Soulwax werd de meest besproken return. Een ware hype ervaarden we in ons landje, met in een wip twee uitverkochte concerten . Ook in het buitenland zijn ze enorm gerespecteerd , getuige de succesvolle tour (zie ook review Aéronef, Lille http://musiczine.lavenir.net/nl/nl/review-concerts/soulwax/soulwax-from-deewee-to-stage/).
De retroSoulwax is definitief opgeborgen, de gitaren op het achterplan geduwd . Ze waren al in allerlei gedaantes te zien . Ze houden nu het midden tussen hun 2 Many DJ’s werk en de Soulwax Nite Versions . Hun liefde voor eightieswave , krautrock verweven ze in een punkfunk concept , wat een (unieke) potpourri oplevert van elektronica, elektro, newbeat breakbeats en neurotische trance. Intrigerend! Een berg elektronica , een diepe bas en drie drumkits zwepen de boel op, waarrond Stephen’s vervormde vocals zweven .
De podiumopstelling springt in het oog , met z’n zevenen waren ze , ‘the men in white suits’, de immense drumkits, de elektronica , de oude synths , de bassen en een microfoon.
Bevriende muzikanten uit verschillende contreien die elkaar vinden, slagwerker Igor Cavalera (Sepultura) , Victoria Smith (Jamie T, M.I.A.) , Blake Davies (Turbowolf ) staan in een halve cirkel tegenover elkaar te drummen en te meppen . En dan op het achterplan, heb je nog de wederhelft van Cavalera, Laima Leyton, en Stefaan van Leuven, al van in ‘t begin bij Soulwax betrokken .
Met de broers , die rechtover elkaar staan in de elektronica, brengen ze verschillende generaties electrolovers samen en gaan ze diep, chillend, rauw, schurend , dreunend en knallend. De nummers worden live wat herwerkt , lopen over elkaar en door elkaar . Hyperkinetische keys en gortdroge drums . Wat een samenspel die de electrocultuur samenbalt . Kraftwerk , LCD Soundsystem zijn voorname pijlers . Met het oog op de concertreeks van Kraftwerk kon je al meteen in hun web worden verweven van repetitieve, warrige , hoekige trance ritmes op “Conditions of a shared belief”, de prachtsingle “Missing wires” en “Transient program …”, hun credo.
Een revue van Fad Gadget , Suicide, het oude Human League , Front 242, Liaisons dangereuses , B-Art, The Art Of Noise en Depeche Mode flitst door het hoofd . (Aan)Stekelige, hitsige ritmes en bigbeats eisten in de set een plaatsje , op nummers “Krack”, “Is it always binary” , “My tired eyes” en “Do you want to get into trouble”. De set evolueerde, sprak meer de dansspieren aan , werd uitbundiger en deed de temperatuur in de AB stijgen . De percussieve salvo’s op “The singer has become a deejay” overdonderden. Letterlijk creëerden ze een dansfeestje. “NY Excuse” werd unieke electrorock die de zaal deed ontploffen en het metalen geraamte aan de drums onder spanning bracht.
In hun bis ervaarden we een eerbetoon aan Telex door die weerkerende, subtiele, koele geluidjes; maar dan rolden alle keyboards, elektronische beats en percussiegeweld in een hectische, chaotische precisie en gekte over ons heen met een “E talking” en “Miserable girl”.
Schitterend!
De plaat werd op een dag in de nieuwe DeeWee studio in Gent opgenomen , vanavond werd in één track het nieuwe werk , met enkele oude pareltjes tussen de oren gedropt . Na de opwarming , de muzikale strijd om dan in een volle finale Greg-oriaans te eindigen . Iedereen verbaasd en onder de indruk. Soulwax is klaar voor de festivalzomer!
Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/soulwax-12-04-2017/
Organisatie : Ancienne Belgique, Brussel ism Live Nation
Soulwax - From Deewee To Stage
Soulwax
Aéronef
Lille
2017-04-07
Sam De Rijcke
Dat Soulwax terug is, zullen we geweten hebben. Het lijkt er op alsof de media kost wat kost de band extra moet pushen met het oog op de komende festivalzomer. Er moet precies een nieuwe hype worden gecreëerd, want de Belgische pers is wel héél euforisch over de nieuwe plaat ‘From Deewee’. Wij zijn iets meer terughoudend, het album is meer dan OK, bij momenten zeer verfrissend zelfs, maar echt vernieuwend ? Niets van, eigenlijk zitten we hier met een retro plaat die nadrukkelijk teruggrijpt naar de synths van Kraftwerk, Depeche Mode en …ja, zelfs Tangerine Dream. De broertjes Dewaele hebben er ook heel wat extracten uit de DFA stal van LCD Soundsystem in gedropt, het bandje van hun maatje James Murphy.
Wat we de plaat wel moeten toegeven, is dat ze vrij consistent klinkt er nagenoeg de ganse rit de spanning in houdt zonder dat daarbij echt over de rooie wordt gegaan.
Dat is ook het concept dat Soulwax naar het podium probeerde te brengen, een goed uitgedokterde trip maar geen uitbundig feestje. Zij die naar hier waren gekomen om met Soulwax eens goed uit de bol te gaan , kwamen wat bedrogen uit. Diegene die de nieuwe plaat in levende lijve wilden ondergaan kwamen wel mooi aan hun trekken. ‘From Deewee’ bleek ook live moeiteloos overeind te blijven, hoewel er hier en daar nog wat aan de uitvoering mocht geschaafd worden.
Soulwax hield het immers strak en kleurde maar sporadisch buiten de lijntjes die ze met ‘From Deewee’ hadden uitgezet, maar ze pakten wel uit met maar liefst drie drummers. Een formidabele zet en een absolute meerwaarde die het ganse optreden lang extra kleur gaf aan de wat klinische sound van het album. Met name “Missing Wires”, “Is It Always Binary” en het groovy “Do You Wanna Get Into Trouble” kregen met al dat drumwerk een flinke boost. Ook “Masterplanned” en “Transient Programs For drums And Machinery” leken ons blijvertjes, maar het zou niet mis zijn mochten die iets meer buiten hun oevers kunnen treden.
Hoe knap en fris die nieuwe songs ook mochten klinken, toch hadden we het gevoel dat Soulwax zichzelf met dit nieuwe opzet een beetje te veel in een strak keurslijf had gewrongen. De anders zo avontuurlijke broertjes Dewaele hielden zich te zeer aan de plaatversies, hoewel wij de indruk hadden dat een handvol van die nieuwe songs in hun live uitvoering nog aardig wat groeipotentieel in zich hebben, en dan wel richting dansvloer. Het was aan de ene kant genieten van de frisheid van het nieuwe materiaal en tegelijkertijd was het stiekem verlangen naar ‘From Deewee, Nite Versions’.
Het was duidelijk dat het publiek zich best wel kon inleven in de nieuwe ‘Deewee’-sound, maar het dak ging er pas echt af met die songs waarin Soulwax als vanouds nog eens echt loos ging. Middenin de ‘From Deewee’ songs had “Krack” al een eerste keer het vuur aan de lont gestoken en op het einde kwamen krakers als “NY Excuse” en “E Talking” doen waarvoor ze gemaakt waren, namelijk de boel op zijn kop zetten.
Een blij terugzien met The Men In Suits. Na vanavond zijn wij er trouwens van overtuigd dat een set als deze nog hopen sterker en uitbundiger kan worden, eens alle remmingen overboord zijn gegooid en de beats nog wat zijn aangewakkerd. Want hiermee kan Soulwax nog alle kanten uit. Het ziet er dus goed uit voor de festivals.
Neem gerust een kijkje naar de pics van de set in de AB, Brussel , 12 april 2017
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/soulwax-12-04-2017/
Organisatie: Aéronef, Lille
Soulwax - De vraag van regisseur Felix Van Groeningen kwam als geroepen om Soulwax terug in het leven te roepen . Van Groenigen won in 2014 bijna een oscar voor beste buitenlandse film met ‘The broken circle breakdown’ .
Hij kon nu niet omheen de broertjes gezien de film zich afspeelt in de Charlatan , aan de deur van hun eigen studio in Gent . Soulwax van Dewaele broertjes kwam ook naar Pukkelpop en werd aangekondigd als een project van ‘three staccato drums and analogue synths’ met een combo van (jawel) drie drummers ( metaldrummer Igor Cavalera btw!), een bassist en backing vocalistes. De broers zagen we rechtover elkaar , omgeven van immense elektronica. Die Cavalera is trouwens een van de bevriende muzikanten die op de soundtrack terug te vinden is . Op Pukkel verwerkten ze hun kenmerkende punkfunk in een potpourri van elektronica, elektro, breakbeats, neurotische trance en vervormde vocals opgezweept door een diepe bas en drums. Ze gingen diep, rauw, knallend, schurend en dreunend .
Op de soundtrack hebben we zestien tracks gespeeld door vijftien fictieve namen . Tweemaal staan ze hier onder The Shitz die rocken als Soulwax in zijn jaren van ‘Much against everyone’s advice’ . Muzikaal een ‘rock Soulwax’ als de ‘Soulwax Nite Versions’. Check de vette techno van White virgins of Erasmus eens, die het brede veld onderstreept van Stephen en David .
Niet verwonderlijk gezien Soulwax transformeerde van rock naar dance en zij hun ervaring van The Flying Dewaele Broers naar 2 Many DJs stopten in de soundtrack . Dit is een eclectisch geheel , waar Soulwax (nog maar eens) aantoont dat ze met iets gaafs, origineels naar buiten komen , die een club-/radio- of culthit herbergt. Het is een heel divers verzamelalbum en te beluisteren soundtrack , die ook tracks bevat die minder met Soulwax te associëren zijn , o.m. de indie-electro/neosoul “The best thing” (Charlotte) , de swingende world trance van Kursat 9000 (“Colde kutup ayisi”) of de sfeervolle pop tussen Beck-Air van Robert Vanderwiel (“Nine Thousand Eyes”) tot stevige, snoeiharde hardcore van Burning Phlegm, met Cavalera. En zo kan je verder in de muzikale rijkte slalommen van Soulwax op de soundtrack .
Het is duidelijk , hun elektrorock is uniek en intrigeert - Een mooi concept - Soulwax rules (again)!
Nederlands 
Français 
