logo_musiczine_nl

Zoek artikels

Volg ons !

Facebook Instagram Myspace Myspace

best navigatie

concours_200_nl

Inloggen

Onze partners

Search results (3 Items)

The Mars Volta

The Mars Volta - Freaky sneltrein

Geschreven door

In  een periode waarin de festivals volop losbarsten kwam The Mars Volta het concertseizoen in de AB afsluiten. Door Rock Werchter werd de band dit jaar blijkbaar over het hoofd gezien, te ingewikkelde muziek waarschijnlijk voor de Schuer. Het is inderdaad zo meer een Pukkelpop bandje, iets voor freaks en fijnproevers.  Maar ook daar staan ze (nog) niet op de affiche, op geen enkel Belgisch festival trouwens. Doe er iets aan !

De eigenzinnige band kwam hier de nieuwste plaat ‘Noctourniquet’ uitgebreid voorstellen. Amper twee andere songs kregen we, de rest kwam uit dat nieuwe album. Geen probleem voor ons, wij vinden ‘Noctourniquet’ een uitmuntend plaatje.
Dat het allemaal draait om Cedrix Bixler Zavala en Omar Rodriguez Lopez mocht wel duidelijk zijn. De heren hebben eenmalig nog eens At The Drive In terug in het leven geroepen, maar zijn nu alweer volledig gefocust op The Mars Volta. Cedrix Bixler Zavala zag er wel heel rock’n’roll uit (Slash meets MC 5) en zijn stem was al even indrukwekkend als zijn imposante afro kapsel. Hij ging bij momenten nogal hyperkinetisch te keer, maar dat was omdat hij zich volop inleefde in die fantastische songs. In de prachtsong “The malkin’ jewel” neigde Bixler Zavala zelfs heel even naar Nick Cave en in het lang uitgesponnen bluesy “Broken English Jam” exposeerde hij wel heel uitbundig zijn vocale prestaties. Heerlijk nummer trouwens, deze wel zeer ruime interpretatie van de Marianne Faithfull klassieker, waarin ook Omar Rodroguez Lopez bewees dat zijn gitaarkunsten van een andere planeet zijn. Helaas is die song is op geen enkele plaat te vinden, tijd om op zoek te gaan naar Live bootlegs.
De gedrevenheid en bezetenheid van deze jongens zorgde er voor dat we een uitzonderlijk en elektrisch geladen concertje kregen met freaky en psychedelische uitstapjes  als “In Absentia” en adembenemende rustige momenten als “Trinkets Pale of Moon” en het wonderbaarlijk mooie “Empty vessels make the loudest sound”.

Voor zij die zaten te wachten op gekend werk sloot de band af met “Goliath” uit ‘The bedlam in Goliath’, zo een typisch lange gelaagde en krachtige Mars Volta song. Daarna was het jammerlijk al gedaan. Geen tijd voor bisnummers, maar we hadden anderhalf uur hoogstandjes gekregen, en dat was al meer dan voldoende.


Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/the-mars-volta/

Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel

The Mars Volta

Noctourniquet

Geschreven door

Je houdt van een band als The Mars Volta of je vindt er totaal niks aan…. Een middenweg lijkt er niet te bestaan voor de geschifte muzikanten uit El Paso. Ons kun je alvast tot de eerste categorie rekenen want nog steeds draaien wij met graagte hun debuutplaat uit 2003 “De-Loused in the Comatorium”. Dit album, een waanzinnige mix van de meest uiteenlopende muziekstijlen was een kopstoot van jewelste en toonde de klasse van de band van Omar Rodriguez-Lopez en Cedrix Bixler-Zavala, gewezen frontmannen van At The Drive In.
De daaropvolgende albums bleven uitblinken in complexiteit en waren zo voer voor geoefende oren maar bleken desondanks meer dan te pruimen...
“Noctourniquet” is de nieuwe worp en klinkt in vergelijking met de vijf vorige platen een stuk  radiovriendelijker. We hoorden The Mars Volta nooit zo toegankelijk als  op songs als “Aegis”, “Empty Vessels make the loudest sound”, The Malkin Jewel” en “Lapochka”. Het lijkt wel alsof de band de brug wil maken naar een groter publiek.
Was het op vorige albums nog zoeken naar de song achter de complexe geluiden, dan is dat op het eerste deel van deze nieuweling een stuk eenvoudiger. Ook in de lengte van de songs is er op ‘Noctourniquet’ flink gesnoeid want slechts 2 tracks halen de zes minuten.
... Het tweede deel van de plaat blijft rustig, iets té wat ons betreft want de Texanen weten ons slechts bij mondjesmaat te boeien. Wat meer opwinding en felheid die TMV normaal zo kenmerkt, had zeker niet misstaan...
We hinken zo een beetje op twee gedachten over de nieuwe richting die The Mars Volta uitgaat en vragen ons af of er meer nieuwe zieltjes zullen bijkomen dan dat er oude fans zullen afhaken ...

The Mars Volta

The Mars Volta speelt een meer dan degelijke set met weinig verrassingen

Geschreven door

Na hun memorabele en straffe doortocht op Rock Werchter dit jaar, waren we benieuwd of het Amerikaanse progrockgezelschap The Mars Volta ons opnieuw kon imponeren. Met het opvallend conventionele, ingetogen en toegankelijke 'Ocathedron' waren onze verwachtingen eerder bescheiden. Het Texaanse zestal onder leiding van zanger Cedric Bixler-Cavala en meestergitarist Omar Rodriguez-Lopez serveerden ons een vrij afgelijnde show, wat we niet echt verwachtten van deze geweldenaren.

Er werd afgetrapt met "Son et lumière" en "Inertiatric ESP", twee songs van hun indrukwekkende debuutplaat 'De-loused in the comatorium'. Meteen werd duidelijk dat de vocalen van Cedric Bixler-Cavala nog wat opwarming nodig hadden. Met de geluidsmix zat het wel goed, die was helder en uitgebalanceerd wat geen makkelijke opgave was met zes muzikanten op het podium. Nieuwe drummer Dave Elitch was goed ingespeeld maar was duidelijk een maatje minder dan zijn voorganger Thomas Pridgren. "Cotopaxi" van hun nieuwe en meer ingetogen album 'Octahedron' passeerde daarna de revue middels een bruisende en explosieve versie.
Vervolgens kwamen drie songs van het experimentele meesterwerk 'Frances the mute' aan de beurt: het stompende en energieke "L' via l'viaquez", het opzwepende en mooi opgebouwde “Miranda the ghost just isn't that holy amore" en het swingende en groovy "The widow", waarbij keyboarspeler Isaiah Ikey Owens en percussionist Marcel Rodirugez-Lopez een belangrijke rol speelden.
De ballad "Since we've been wrong" deed ons wat denken aan Led Zeppelin en klonk intiem en overtuigend, vooral dankzij de knappe vocale prestaties van Cedric. Met het complexe en proggy "Halo of nembutals" en het funky en met latino-invloeden doorspekte "Teflon" was het genieten geblazen. Er werd duidelijk meer aandacht besteed aan de muzikale kwaliteit en de composities op zich dan aan de oeverloze en vaak slaapverwekkende improvisaties bij hun vorige passages in ons landje. Opvallend is ook dat frontman/zanger Cedric het redelijk 'rustig' aan deed, weinig wilde en spastische bewegingen vanavond.
"Eriatarka" en "Cicatriz ESP" (beide van 'De-loused...') waren complexer en focusten meer op experimentele en orkestrale zijde van de band. Dit was messcherpe, viriele en geniale progrock met een sterk solerende Lopez in de hoofdrol. Toch had dit geen storend effect op het enthousiaste publiek. Ook het uitgesponnen en waanzinnige “Visceral eyes" (van 'Amputechture') en het broeierige en dreigende "Goliath' (van voorganger 'The bedlam in Goliath') konden rekenen op een groot applaus. Bijzonder knap.

De finale was weggelegd voor het oudje en de ultieme adrenalinestoot "Roulette dares", waarbij alles uit de 'kast' werd getrokken. Een onnavolgbare en magistrale wervelwind raasde over de Vooruit en liet ons murw en verdwaasd achter. Bisnummers waren er niet. Dit was ook niet nodig, ze hadden ons inmiddels ruim twee uren meegenomen op een fantastische en meeslepende trip!

Organisatie: Democrazy, Gent