Naast andere Cure-s , Sisters en vele postpunkbands in het genre drukte ook The Psychedelic Furs zijn stempel op de jaren '80. De band bracht een zestal albums uit, en bestormde de podia op een doordachte wijze. Richard Butler zijn zwaarmoedige stem deed me altijd een beetje denken aan Ian Curtis, al zullen velen dat tegenspreken. De sfeer die er ook boven een band als Joy Division hing, vond je subtiel ook terug bij The Psychedelic Furs. Daardoor vielen we prompt voor deze band. Na het toch wat meer op de Amerikaanse markt gerichte 'Midnight to midnight' in 1987 hield de band er in 1991 even mee op na 'Wolrd Outside' . Optredens werden nog gegeven, maar het was wachten op een nieuwe plaat. De band grijpt je op hun nieuwste schijf 'Made of Rain' dan ook letterlijk bij de keel, en doet je een traan wegpinken terwijl je zweeft over de dansvloer alsof het weer 1980 was. Met als toemaatje die typische Furs gerelateerde jazzy sound, zijn we vertrokken voor een klein uurtje intens genieten.
"The Boy Who Invented Rock & Roll” laat op een meeslepende , weemoedige en bijzonder melancholische wijze horen waarom we ooit fan zijn geworden van de Furs. Nee, vernieuwend is het allemaal niet meer, dat hoeft ook niet. Maar je hoort, en voelt, dat de Furs klaar zijn voor de nieuwe stap in hun carrière. De stem van Richard klinkt nog steeds somber, donker en doorleefd. Hij bezorgt je al vanaf die eerste song een ware krop in de keel. Over walmen van een intense duisternis, glijden we verder weg , in diepe gedachten verzonken op de daarop volgende songs “You'll be mine”, “Wrong train” en het wondermooie “This'll never be like love”.
Dat The Psychedelic Furs na al die jaren nog steeds een eigenzinnige stempel drukken op dat typische postpunk genre , blijkt nogmaals uit songs “No -One” en “Tiny hands”, binnenkoppers van jewelste als je houdt van het soort postpunk waar buiten de lijntjes wordt gekleurd. Dat deden de Furs in 1979 al , en dat doen ze nog steeds met veel overgave zoals blijkt uit afsluiters “Hide the Medicine”, “Turn you back on me” en “Stars”.

Besluit: Of de band met 'Made of Rain' echt nieuwe zieltjes zal winnen , valt te betwijfelen. Maar de postpunk liefhebber , oud en nieuw, kan deze knappe plaat met gerust hart in huis halen. Psychedelic Furs bewijzen vooral dat het ouder worden de spontaniteit niet in de weg hoeft te staan.
Kortom, als je als band die alles al heeft bewezen nieuw werk uitbrengt, kun je daar twee dingen mee doen. Een routine klus afwerken, en daar mee wegkomen. Of een andere bladzijde omdraaien op een fris, montere wijze, met een knipoog naar het verleden. En  op een eigenzinnige wijze er dus toch iets vernieuwend mee doen met dat verleden.. En net dat tweede doet Psychedelic Furs op zijn nieuwste plaat.

Tracklist: The Boy Who Invented Rock & Roll 03:37 - Don't Believe  03:45 - You'll Be Mine  04:48 - Wrong Train 04:13 - This'll Never Be Like Love  05:10 - Ash Wednesday 05:37 - Come All Ye Faithful  04:23 - No-One  04:23 - Tiny Hands  03:46 - Hide The Medicine 03:46 - Turn Your Back On Me 04:14 - Stars 03:57

Postpunk
The Psychedelic Furs
Made of Rain

De jaren tachtig. Een tijdperk waarin, in de naweeën van de punk, heel wat rotzooi gemaakt werd maar eveneens een pak interessante muziek. De new wave kwam de kop opsteken, en dat zorgde in het beste geval voor heel wat goede bands die de furie van de punk geen vaarwel hadden gezegd maar die gewoon in andere banen leidden. In het slechtste geval daarentegen hadden we bands die aan de hand van veel te veel synthesizers een soort plastieken popsound creëerden waar wij nu nog van huiveren.

Neem nu Psychedelic Furs, een band wiens eerste twee platen duidelijk tot die eerste categorie behoorden, maar bij wie het latere werk meer een meer naar de andere kant overhelde.
Dit optreden zou dus een dubbeltje op zijn kant worden, te meer daar we weten dat de band sinds al die jaren eigenlijk weinig of niks heeft zitten uitvreten.

The Psychedelic Furs gooiden meteen twee van hun beste songs in de strijd, “Dumb Waiters” en “Mr Jones”, maar dat bleek geen goeie zet te zijn. De sound zat nog niet goed, de sax worstelde met de mix en Richard Butler zijn stembanden waren duidelijk nog aan een smeerbeurt toe. De songs mankeerden volledig het vuur en de vinnigheid waarmee ze op het album ‘Talk Talk Talk’ staan te schitteren.
Valse start dus. En eigenlijk werd het daarna niet veel beter. Met “Love My Way”, destijds een hit (maar niet in onze perceptie), begon men al vroeg met de door ons gevreesde plastieken slijmbalpop. De band kreeg hiermee wat herkenningsapplaus, maar de uitbundigheid was in het publiek toch ver te zoeken. “Heaven” onderging een beetje hetzelfde lot, ook zo een hitje die eigenlijk altijd al geflirt heeft met een overdosis aan meligheid, niet bepaald het soort song waarvoor wij vanavond naar hier gekomen waren.
Een klassieker als “Pretty In Pink” kwam er wat belabberd uit, de gitaren zaten achteraan in de mix en dat was hoegenaamd niet de behandeling die zo een song verdiende. Jammer.
Nu goed, het was nu ook niet allemaal slappe kost, Psychedelic Furs hadden er eigenlijk wel zin in en voor het grote deel klonken ze best wel vrij entertainend, maar ook niet meer dan dat. Lichtpuntjes voor ons waren een meer dan behoorlijk “Sister Europe”, een ietwat steviger “Into You Like A Train” en een gedreven “President Gas”.
Met de sterke bis “India” (dit moet zowat hun beste song zijn) kwam er nog het meest pit in de zaak, maar toen was voor ons part het kalf al lang verdronken.

Natuurlijk blijven we die eerste twee platen een warm hart toedragen, maar deze makke live vertoning sprak niet echt in hun voordeel.

De support act Red Zebra mocht vanavond wel terugkijken op een geslaagd concertje. Al vrij snel wisten zij het publiek in te palmen met sterke versies van “The Ultimate Stranger”,  “Man Comes From Ape” en “I’m Falling Apart”. Alleen het obligate “I Can’t Live In A Living Room” had niet meer de stuwkracht van weleer en werd hier eerder als een verplicht nummertje afgehaspeld. Maar voor de rest bracht Red Zebra een pittig half uurtje eighties-entertainment die iedereen tevreden stemde.

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/concert/ancienne-belgique-brussel/the-psychedelic-furs-25-10-2019.html
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/concert/ancienne-belgique-brussel/red-zebra-25-10-2019.html

Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel