Tom Odell – Grootse show en set!
Tom Odell
Ancienne Belgique
Brussel
2017-02-20
Johan Meurisse
Tom Odell is een groots artiest , wat duidelijk was na dit geslaagd uitverkocht optreden in de AB! En hij is nog maar toe aan z’n tweede plaat . Hij heeft een goed geoliede band achter zich die de ingetogen, sfeervolle en aanstekelijke songs een boost geven . Op die manier worden we meegevoerd in de gevoelige , stekelige opbouw, het bredere concept en de extravertie die de nummers krijgen. Odell ontpopt zich als een charismatische zanger en entertainer .
We waren al verkocht tijdens de passages van z’n debuut ‘Long way down’ , en kregen vorig jaar nog een voorproefje van die sterke tweede ‘Wrong crowd’ op Pukkelpop . Net als toen speelde hij een strakke , gedreven , emotievolle set . Hij mag deels gekluisterd zijn aan z’n piano en zich concentreren op zijn stem , hij weet ten gepaste tijde het publiek te betrekken en ze mee te krijgen . Kennis , kunde en talent waren de elementen van de grootse, pakkende show.
Met vijf waren ze , en vooral de dubbele percussie zorgt voor uptempo’s, dynamiek, diepgang, intensiteit en spanning. Odell manifesteert zich sober, elegant, gedreven als een jonge Elton John , Billie Joel en Jerry Lee Lewis op z’n piano. En ja, ergens borrelt hier ook een Ben Folds Five.
Vele meisjes en vrouwenharten sloegen sneller op die sings van Odell , die hen meteen in de juiste stemming bracht met “Still getting used”. “I know” volgde , werd uitgediept en onderstreepte de zangkwaliteiten van Odell , die heel wat variabelen aanbracht en rechtveerde bij z’n fans op de eerste rijen .
“Wrong crowd” wordt sfeervol ingezet , bouwt op en boeit door de tempowissels en de dansbare electro grooves . Ongelofelijk ook hoe de andere leden Odell vocaal ondersteunen ; Het gevoel dat je zondermeer na deze drie songs nahoudt , is dat dit een live band bij uitstek is! Het warme onthaal , de sterke respons , het gaf net dat ietsje meer in gretigheid, overgave en enthousiasme.
“Concrete” is er dan eentje die met twee begint en crescendo gaat. Een sneeuwbaleffect met een heerlijke samenzang. Het zeemzoete aspect dat we ervaren op plaat wordt omgebogen naar opwinding . De single “Can’t pretend” kunnen we onder dezelfde noemer plaatsen . Het publiek blijft bij de leest, dat aangenaam geniet , heupwiegt en Odell op handen draagt . Een beleven dat we al hadden op bands als Keane en Elbow , die dezelfde kaart trekken in hun livesets.
Er wordt wat gas teruggenomen met nummers als “Sparrow” en “Heal” . Ze zijn breekbaar door de sobere omlijsting en het vocale talent . De intimiteit overheerst. Een puik opgebouwd “Here I am” doorbreekt de ‘big dramatic’ aanpak en krijgt een stevig jasje aangemeten . “Hold me” intrigeert door de adrenalinestoten . Op “Entertainment” floreert Odell heen en weer en zet hij enkele danspasjes . Tot slot tekent “Another love” voor die samenhorigheid waar het publiek naar hunkerde en worden we letterlijk uitgewuifd .
Odell heeft nog een sterke bis in petto , “Grow old with me” kroont zich tot sterkste song van de avond , en kruist moeiteloos extravertie met intimiteit in een sterke samenzang. Eén van de recentste singles “Magnetised” wordt opgezweept door het bedreven pianospel en de dubbele percussie . Het refrein “She keeps me hanging on” wordt luidkeels meegezongen. Wat een apotheose!
Het publiek werd ingepalmd en kreeg een overtuigend concert te horen . Net als op Pukkelpop dwingt hij een ticket af voor het andere grote zomerfestival Rock Werchter op de Mainstage . We houden onze agenda bij en zijn met deze gewaarschuwd!
Ook verdienstelijk was de jonge Jade Bird , alleen met haar gitaar en haar lieflijke uitstraling wist zij een paar aangename folky pop songs te spelen.
Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/tom-odell-20-02-2017/
Organisatie : Live Nation
De jonge popster had met “Another love” en “Can’t pretend” al meteen twee grote hits op zak van z’n debuut ‘Long way down’ , dat evenwichtig melodieus materiaal bevat , bepaald door z’n pianospel en z’n gevoelige, dromerige stem.
De nieuwe plaat bevat aanstekelijke en ingetogen popsongs , en kruist moeiteloos extravertie met intimiteit . “Magnetised” en de titelsong zetten onmiddellijk de toon van goed uitgewerkte pop en van ‘z’n big & dramatic’ aanpak , met piano en orkestratie . Verderop zijn we onder de indruk van “Silhouette” en “Here I am” .
Een zalvende , sfeervolle benadering , opbouwend van aard , stekelig , breder en meer dan de balladpop die we zouden denken. Beetje op z’n Elbows en Keane! De essentie en puurheid van een nummer horen we dan op “Constellations” , “Jealousy” en de bijkomende tracks “She don’t belong to me” , “Mystery” en “Entertainment” . “Daddy” is de meest rockende song .
Odell is talentvol , overgave en vakmanschap typeert hem , wat dus al twee puike platen oplevert. Live betrekt hij zoveel mogelijk zijn publiek en durft hij strak , gedreven te werk te gaan , wat het zeemzoete aspect voldoende opvangt .
Een jonge beloftevol artiest en een rijzende ster – zoveel was me duidelijk met het optreden van Tom Odell vanavond. De 22 jarige Brit wist hier door te breken met het gevoelige, broeierige , aanstekelijke "Another Love”, wat niet weg te branden was op de radio; hij stond wekenlang in de hitparade en op 1 in de Afrekening. De bijhorende eenvoudige maar veelzeggende videoclip kon iedereen beroeren. Jonge meisjesharten braken …
Het songmateriaal is sterk door z’n kracht, emotie, subtiliteit, wordt bepaald door z’n pianospel en z’n gevoelige, dromerige stem . Hij heeft een apart bandje bij hem , drie rare snuiters ,die elkaar weten te vinden . De drummer en de gitarist leken wel van een metalband en de bassist uit de folkrock.
Ze begonnen met de nieuwe single "Grow old with me" , een song in het verlengde van z’n doorbraaksingle, ingetogen, aanzwellend , opbouwend en versnellend . Er kwam meer vaart in de set met "Can't pretend". Het tempo kon je wel strak noemen, zonder de factor gevoeligheid uit het oog te verliezen. Een snedig rockende Beatles cover "Get back" hoorde erbij en zorgde voor dampende lijven. Odell werkte naar het hoogtepunt van "Another love" toe, dat live nog meer beklijfde. Een tien voor Tom en z’n band.
En hij bracht variatie in stijlen aan, blues, gospel en een beetje country sijpelden door . Sommige momenten kwam hier z’n emotievolle stem wat te kort .
Aan inzet, motivatie en beleving was er geen gebrek. Hij trakteerde ons op een uitermate boeiende trip en hij kon genadeloos op zijn piano rammen. Bij het laatste nummer moesten microfoon en stoel er zelfs aan geloven.
De songs op het gepolijste album klinken live duidelijk extravert, meer uptempo en gedurfder .
De toekomst lacht hen toe , na vanavond hier en na de eerdere overtuigende passages in de AB en Rock Werchter. Tom Odell bevestigt moeiteloos . Een revelatie!
Setlist : Grow old with me, Can't pretend, Sirens, Sens, I know, Get back, Till I Lost to be, Another love, Long way down, Hold me, Gone at last, See if I care, I just want to make love to you, Cruel.
Als support kwamen twee leden van het Belgische Few Bits. Ze brachten hun nummers uiterst breekbaar en fragiel, met een knipoog naar de muzikale aanpak van Heather Nova. Helaas kwam de zangeres in haar commentaar over haar slechte kennis van het Frans nogal trutterig en storend over. Een gemiste kans.
Organisatie: Live Nation
Hij heeft evenwichtig melodieus materiaal uit , bepaald door z’n pianospel (leidend in het materiaal) , beschikt over een gevoelige, dromerige stem , heeft charisma en betrekt op de optredens z’n publiek bij de songs en wint hen voor zich op die manier .
De toegankelijke popsongs staan er , hebben kracht, emotie en subtiliteit. “Grow old with me” en “Can’t pretend” zijn naast die zeemzoeterige ‘samenhorigheids’single “Another love” sterke songs.
Tom Odell spreidt z’n talent tentoon op het debuut , vol overgave en vakmanschap, waarbij hij zeer zeker niet kan (af)gerekend worden als een one-hit wonder .
De sfeervolle , ingetogen en poprockende nummers bouwen op, zijn spannend en durven lichtjes te exploderen en te ontladen; z’n zachte, soms verbeten zang ondersteunt het materiaal. Of hij gaat naar de essentie en puurheid van een nummer, ingenomen en sereen , zoals op “Sense”, “Sirens” en de titelsong . Invloedrijk zijn duidelijk Air Traffic en Keane .
Een ‘rising star’ die een uitermate boeiende trip aanbiedt!
Tom Odell
Ancienne Belgique (AB Box)
Brussel
Na het optreden van deze jonge blonde beloftevolle Britse artiest is het me wel duidelijk dat hij potten kan breken en tienerharten sneller doet slaan . De toegankelijke popsongs van de volgende maand te verschijnen debuutcd ‘Long way down’ staan er , hebben kracht, emotie en subtiliteit. Tom Odell schrijft evenwichtig melodieus gevarieerd materiaal , bepaald door z’n pianospel, beschikt over een gevoelige, dromerige stem , heeft charisma, betrekt z’n publiek bij de songs en wint hen voor zich op die manier .
Hij heeft een goede band achter zich en net als Passenger toont de jonge gast z’n talent, waarbij hij niet zomaar kan (af)gerekend worden als een one-hit wonder door die zeemzoeterige ‘samenhorigheids’single “Another love” .
In geen tijd was het concert uitverkocht; hij hield en wou het knus en gezellig in de ABBox, waardoor z’n sfeervolle , ingetogen en poprockende nummers ideaal tot hun recht kwamen.
Meteen trok hij de aandacht en overtuigde met drie fijne songs “Grow old with me” , “Can’t pretend” en “Sirens”, die gedragen worden door een man-achter-z’n-piano , en verder opvallen door een goede instrumentatie, weten op te bouwen en lichtjes durven exploderen; z’n zachte, soms verbeten zang ondersteunt het materiaal . Of hij gaat naar de essentie en puurheid van een nummer, ingenomen en sereen , zoals “Sense” , die hij zo goed als solo speelde , en de band wat op het achterplan bleef , maar daarvoor niet even sterk. Invloedrijk zijn duidelijk Air Traffic en Keane .
Hij is er voor z’n fans . Hij had in loop van de middag al heel wat jonge harten veroverd aan het Brussel-Zuidstation , en verlichtte de dagdagelijkse stress en zorg van de werkende mens. Hij had wat geoefend in het Nederlands en in het Frans voor ons landje. De paar zinnetjes werden dan ook sterk onthaald.
Goed in het gehoor liggend materiaal kregen we geserveerd, én niet vies van een cover . Op vorige optredens kwamen de Rolling Stones in de spotlights , vanavond speelde hij op doorleefde manier een sterke versie van The Beatles “Oh darling” , die eindigde in wat Jerry Lee Lewis capriolen , iets wat we verderop nog zagen in het meeslepende woelige “Cruel”. “Another love” werd mooi op piano ingezet en ging dan uptempo en breder ; het refrein zong het publiek natuurlijk mee, zonder al te veel z’n gevoelige rode draad te verliezen .
Hij loodst ons doorheen de sfeervolle “Supposed to be” en “Stay tonight”, palmt je in met een prachtige “Hold on” , en trakteert op een uitermate spannende, boeiende trip van het poppy “I know”.
Onze Tom Odell is ‘a rising star’, en zal op Rock Werchter wel één van de revelaties zijn. Het debuut zal dan net uit zijn , en ‘licht op groen’ na de overtuigende indruk van vanavond.
Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/tom-odell-17-05-2013/
Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel
Nederlands 
Français 
