Frieder Butzmann is een componist en performancekunstenaar die reeds eind jaren zestig een pionier was in het verkennen van experimentele muziek .  Niet alleen is hij pionier van de Duitse Industriële muziek, hij is ook lid van de Geniale Dilettanten-beweging en heeft met ontelbare artiesten samengewerkt zoals Blixa Bargeld, P-Orridge die bekend staan om hun experiment.
Frieder Butzmann werkte begin jaren tachtig samen met auteur en kunstenaar Thomas Kapielski. De meeste van hun composities zijn minimalistische nummers afgewisseld met alledaagse geluiden en spraakfragmenten, zoals te horen op hun ‘WAR PUR WAR’-album, voor het eerst uitgebracht op Zensor in 1987. Dit volstrekt unieke werk is een eigenzinnige mix van excentrieke Electro pop en bizarre sonische collages en is uitgegroeid tot een gewild verzamelobject.
Dit kunstwerk wordt nu heruitgebracht op LP en CD via Bureau B. En ook nu blijkt het een grensverleggend huzarenstuk te zijn.
Dat dit onwaarschijnlijke duo zijn tijd ver vooruit was, blijkt al uit die eerste rits korte, bondige pareltjes “Freebeer”, “Damit des Ergetzens Auf Erden Kein ende seyn möge” en “Die Luftmatraze”.
In de muziekstijl flirt Butzmann/Kapielski met een uiteenlopende rits aan genres en doet bovendien aan stijlbreuken alsof dat de normaalste zaak van de wereld is. “Incendio (Versione par Danza)” doet denken aan Kraftwerk, door de robotachtige stem. In de Duitse taal klinkt dat zeer militaristisch. En dat maakt deze plaat nog extra bijzonder. Wie houdt van op avontuur trekken door het bos van de Elektronische muziek , en niet bang is om de gevaren zone te betreden, voelt de muzikale waanzin .
Het is enorm genieten van parels “Kurzstûc” en “Ein Beglockendes Rauschen”. Telkens schippert de band tussen het betere werk van Kraftwerk, vermengt het met een Electro pop sausje en voegt daar veel kruiden van EBM aan toe. Allemaal heel subtiel! Je op het verkeerde been zetten is namelijk de rode draad. Het wordt o.m. met korte afsluiters als “Akron”, “Ohoi” en “Kojote” nogmaals in de verf gezet.
Besluit:  Anno 2020 klinkt deze 'War Pur War' van Butzmann/Kapielski zeer onaards en haast futuristisch. Elektronische muziekliefhebbers die dus graag een muzikant willen herontdekken,  die grenzen heeft verlegd in de experimentele muziek, kunnen deze schijf zonder verpinken in huis halen. Het is namelijk een gouden parel die te lang in de vergeethoek is geraakt; al meer dan dertig jaar hoort die eigenlijk daar niet thuis .

Freebeer 02:43 Damit Des Ergetzens Auf Erden Kein Ende Seyn Mo?ge 01:06 Die Luftmatratze 00:29 Der Garagenschlager 01:16 Pavel From Prague 00:53 Incendio (versione per danza) 04:49 Do The VoPo 04:03 Zweitstimme 00:39 Wunderbar 01:26 Wurmberg 04:08 Rolle Der Frau 03:23 Quar pur qua 00:28 Con Fermezza 01:02 Haacke & Gross 03:11  Kurzstu?ck 00:19 Ein Beglockendes Rauschen 05:11 Akron, Ohio 00:40 Kojote 02:29

Experimenteel/Elektronica
War Pur War
Butzmann + Kapielski
 

Doet de naam Schmutz een belletje rinkelen? Dat is niet zo verwonderlijk. In de jaren '80 was Schmutz één van de toonaangevende synthpop/New Wave bands die ons land rijk was. In 1984 scoorde Schmutz een hit in België, Nederland en Frankrijk, met het onvolprezen “Love Games”. Na het uitbrengen van het album ‘Lip Service’ hield de band ermee op.
Sinds enkele jaren is Schmutz weer actief. In nagenoeg de originele bezetting. De helaas te vroeg overleden Carlo Peeters wordt vervangen door Danny Pex. Klaar om de wereld wederom te veroveren met aanstekelijke synthpop deuntjes brengt de band een gloednieuwe schijf op de markt ‘Pillow Talk’, via Starman Records. Met daarop acht nieuwe songs, en zes (geremasterde) hits.
Bij het beluisteren van de nieuwe plaat heb ik heel bewust niet naar het verleden van de band gekeken en geluisterd. Hoewel bewust wordt gekozen om terug te grijpen daarnaar, is hier eerder een nieuwe band opgestaan, die uithaalt met pakkende, aanstekelijke tot gezapige synthpop alsof de jaren '80 opnieuw zijn uitgevonden. De hoge toegankelijkheid waarmee songs als “On the edge”, “One Way World”, “Demons Against the wall” naar voor worden gebracht, zijn niet alleen een streling voor het oor, je voelt prompt de neiging te gaan dansen in de woonkamer, op diezelfde wijze zoals we dat in de jaren '80 deden op bands als OMD, Alphaville, Ultravox, The Popgun en Heaven 17. Niet toevallig bands waarmee Schmutz toen werd vergeleken, meer nog , ze moesten voor die voornoemde bands niet onderdoen.
We zijn echter 2018. De muziek is geëvolueerd, en de band heeft nu diezelfde impact niet meer als toen. De degelijke songs missen helaas ook dat beetje extra pit om ervoor te zorgen dat we compleet worden omver geblazen. Maar de aanhoorder die het niet te ver gaat zoeken, zal zeker en vaste overslag gaan door de fijne synthpop deuntjes als “Straight from the heart” (Buscemi Remix). Het zijn echter vooral de voormalige hits die eruit springen. Om maar een voorbeeld te geven. Waarom een song als “Love Games” in 1984 zo een grote hit is geworden? Dat wordt op ‘Pillow Talk’ uitvoerig bewezen, de song klinkt na circa 34 jaar nog steeds niet gedateerd, integendeel zelfs. Het is voorwaar één van de absolute hoogtepunten op ‘Pillow Talk’. We kunnen haast niet geloven dat die song zo oud is. Meer van dat had dus zeker gemogen.
Helaas speelt Schmutz  dus iets te nadrukkelijk op veilig, waardoor we een klein beetje op onze honger blijven zitten. Nieuwe fans zullen hier wellicht ook moeilijk mee gevonden worden. Kwalijk kunnen we het de band echter niet nemen.
Schmutz neemt gewoon de draad weer op, waar ze die ergens in 1985 hebben achter gelaten, en gaat op ‘Pillow Talk’ voortdurend op diezelfde elan door. We vergeven het hen. Want het blijkt meermaals dat deze band op één of andere wijze zijn tijd ver vooruit was. Binnen de huidige synthpop zouden ze met deze aanpak zeker hoge toppen scheren.
Besluit: ‘Pillow Talk’ laat een band horen die hun kort maar rijkelijk verleden doet heropleven in een gloednieuw kleedje. Nee, zichzelf heruitvinden doet Schmutz niet mee. Maar bewijzen waarom ze toen zo hoog werden aangeschreven binnen het Belgische muziekgebeuren, en eigenlijk steeds een wat onderschatte parel zijn gebleven … Dat dan weer wel. Fans van het eerste uur, die op zoek zijn naar een potje nostalgie zullen dus zeker smullen van deze schijf. De huidige generatie synthpop fans, op zoek naar een geschiedenis les kan echter deze heel knappe schijf ook in huis halen.
Wie Schmutz deze zomer live aan het werk wil zien?  Op 9 augustus op de Fonnefeesten in Lokeren samen met andere Vlaamse grootheid Raymond van het Groenewoud: https://fonnefeesten.be/programma/0908/the-schmutz/  Ook, dat is een aanrader.

Tracklist: On The Edge 03:56 One Way World 03:47 Demons 04:07 Against The Wall 03:43 Holding On 03:59 Heart Of The Matter 04:28 Hand That Feeds 03:42 Running On Empty 03:49 Straight From The Heart 03:51 Love Games 02:30 Straight From The Heart (Buscemi Remix) 03:18 Life Is A Merry Go Round 03:11 Turn The Pages 02:38 Hold Me 03:08 Living It Up 02:50