Vorig jaar wonnen ze onverwachts , maar mooi meegenomen het prestigieuze Britsh Mercury Prize ; het multi- culturele trio Young Fathers uit Schotland (een samenwerking van twee West-Afrikanen en een Schot) ; ze plaatsen zich hier in het rijtje van The xx , James Blake en Alt-J.
Ze debuteerden met een erg creatieve plaat ‘Dead’  , een muzikaal beleven door de mishmash aan stijlen. Hun muzikale achtergrond zorgt voor een eigenzinnige, grillige mix van avant-garde, hiphop, r&b, noise , gospel en triphop achtige sferische soundscapes . ‘Urban British Music’ scandeert men .
Ze botsen muzikaal met elkaar en  intrigeren door een aanhoudende spanning , dreiging , de stekelige hak-op-de-tak- opbouw, de bezwerende grooves , beats en sampling, zonder de melodie uit het oog te verliezen .
De opvolger is evenzeer interessant ; door de neurotische ritmiek ervaren we wat gekte , het jengelt , vervreemdt  maar de toegankelijkheid en de subtiele geluidjes  houdt het geheel mooi en compact. Meer dan ooit borrelt hier het oude Tv on the radio en Death Grips op.
Het excentriek combo gaat geïnspireerd te werk . Op die manier hebben we een sterke, boeiende reeks nummers als “Shame”, “27”,  “Rain or shine”, “Nest” en “John Doe”…
Check deze band zeker. Aanrader !

Een heel interessant bandje kan Young Fathers wel worden! De band is een West-Afrikaanse – Schotse samenwerking en belevenis; het multi-culturele gezelschap gooit er een mengelmoes van hiphop, soul, electro, indie en psychedelica tegenaan,  in een reeks homogene, consistente songs . De stijlen zijn dus zorgvuldig in elkaar verweven en intrigeren door bezwerende grooves , beats en sampling en worden gedragen door een acrobatie van hun licht galmende zang en zegzangrap .
De nummers klinken rusteloos en zijn uitermate spannend  op die manier . “No way” , “Low”, “Just another bullet” en “Get up” zijn maar een paar knallers van dit excentriek geïnspireerd gezelschap . Check hen alvast , want zij zijn meer dan een toffe ontdekking hoor!