Vorig jaar wonnen ze onverwachts , maar mooi meegenomen het prestigieuze Britsh Mercury Prize ; het multi- culturele trio Young Fathers uit Schotland (een samenwerking van twee West-Afrikanen en een Schot) ; ze plaatsen zich hier in het rijtje van The xx , James Blake en Alt-J.
Ze debuteerden met een erg creatieve plaat ‘Dead’  , een muzikaal beleven door de mishmash aan stijlen. Hun muzikale achtergrond zorgt voor een eigenzinnige, grillige mix van avant-garde, hiphop, r&b, noise , gospel en triphop achtige sferische soundscapes . ‘Urban British Music’ scandeert men .
Ze botsen muzikaal met elkaar en  intrigeren door een aanhoudende spanning , dreiging , de stekelige hak-op-de-tak- opbouw, de bezwerende grooves , beats en sampling, zonder de melodie uit het oog te verliezen .
De opvolger is evenzeer interessant ; door de neurotische ritmiek ervaren we wat gekte , het jengelt , vervreemdt  maar de toegankelijkheid en de subtiele geluidjes  houdt het geheel mooi en compact. Meer dan ooit borrelt hier het oude Tv on the radio en Death Grips op.
Het excentriek combo gaat geïnspireerd te werk . Op die manier hebben we een sterke, boeiende reeks nummers als “Shame”, “27”,  “Rain or shine”, “Nest” en “John Doe”…
Check deze band zeker. Aanrader !