Bimfest 2025 – Wat een diversiteit binnen een duister kader
Bimfest 2025
De Casino
Sint-Niklaas
2025-12-19 + 20
Erik Vandamme

De organisatie van het indoor festival Bimfest pakt steeds opnieuw uit met een verrassende affiche, waardoor de underground van de EBM scene springlevend blijft. Het festival is er eentje van een rauw elektronisch klankentapijt met pompende beats en een hoek af. De diversiteit binnen een duister kader vormt dan ook de rode draad.

dag 1 – vrijdag 19 december 2025
Op vrijdagavond bleek de Casino vrij goed gevuld. De organisatie zorgde voor een intieme club sfeer. Vooral de typische EBM bands konden op heel wat bijval rekenen.
Opener was Cryptochroma (****), het project rond Jan Vinoelst die in de jaren '90 actief binnen de postpunk en darkwave bands. Hij kreeg bekendheid met projecten als Cluster M13, Cape Sidereal en Messier 39. Cryptochroma is een eenmansproject, die het pad bewandelt paden van koude analoge synthesizer klanken en obscure sferen. We krijgen donkere, monotone en opzwepende beats. De mooie beelden op de achtergrond prikkelen de fantasie. De klankenpracht en de beelden, zorgen voor een unieke ervaring. We zijn opgewarmd.

Het hoogtepunt van dag twee kwam al vrij vroeg. De bandleden van NordarR (*****) stonden met maskers en vuurwerk op het podium en straalden iets dreigend uit. De bonkende EBM beats brengen een deugddoende huivering. NordarR houdt van een duister theater, verkleedpartijen, vlaggen en er werd vuurwerk afgestoken.
Een soort morbide maskerade. Naast het podium zijn  het sympathicos; maar op het podium zijn het demonische wezens. De oorverdovende sound deed de rest. Donkere uppercuts in klank en beeld!

De Duitse invasie was compleet op deze eerste festivaldag. Zweite Jugend (****1/2) bleef doorgaan op dit elan met opzwepende beats zonder franjes. De beweeglijke frontmanis overal te zien op het podium en port het publiek voortdurend aan. Geen visuele effecten of maskerade deze keer. Gewoonweg de muziek voor zich laten spreken.
Zweite Jugend had wat moeite om het publiek voor zich te winnen, maar hun niet aflatendz gretigheid overtuigde. De vrouwelijke vocals op het einde van de set was een meerwaarde.

Plots stond er heel wat minder publiek in de zaal. Empathy Test (****) tapte uit een ander vaatje. Hun synthpop voelde comfortabel, zelfs rustgevend aan na al die pompende EBM beats. De melancholische, filmische synthsounds en de aangrijpende, toegankelijke teksten, zorgden voor een bijzondere sfeer, emotioneel-dansbaar. Met de hardere beats soms, werd het een combinatie van kwetsbaarheid en  elektronische drive. Empathy Test was op die manier een verrassende afsluiter.
Wie nog energie over had kon zich nog uitleven aan de DJ act van DJ Borg.

Conclusie van deze eerste festival dag… EBM en Duits vinden elkaar goegemeend …

dag 2 – zaterdag 20 december 2025
De muzikale diversiteit in aanpak, kwam nog meer tot uiting op deze tweede festivaldag. Het begon met Euforic Existence (****). De band, opgericht door Koen Vertstappen in 2000, zorgde voor een eerste bommetje. Knallende harde beats, een bulderende stem in het donker, en tot de verbeelding sprekende beelden op het scherm vormden de duistere draad. Vlijmscherp, Verpletterend klonk het wat het duo deed. Een eerste mokerslag dus.

Bij They Feel Nothing (****) is het darkwave/EBM-project van de Belgische muzikant Kevin Van Volcem (ook bekend van We Are Ooh People). De menselijke ervaringen in emotionele gevoelloosheid (anhedonie) zijn vaak een symptoom van depressie, trauma of alexithymie, waarbij mensen zich leeg voelen of geen emotionele reactie hebben; een coping mechanisme of een teken van mentale nood van ondersteuning. Ze zijn een inspiratie voor zijn werk, wat live tot uiting komt.
We kregen een combinatie van vaak rustgevende beelden op een scherm en pompende beats die samen met de vocals beide emoties samenbrengt. Het is een voortdurende strijd tussen donker en licht, pijn en vreugde. We werden hoedanook meegesleept in zijn muzikaal verhaal.

Bonkende beats, een nietsontziende percussie waren de donkere draad doorheen de set van Akalotz (*****). En er was ruimte voor entertainment. De frontman sprak zijn publiek voortdurend aan, hij kreeg iedereen moeiteloos mee in zijn verhaal. Enkele fans mogen het podium op naar het einde van de set toe, wat het plaatje compleet maakte. Een fan nam zelfs even de percussie over , vol overgave. Een wervelend EBM feestje dus. Klasse.

Het contrast met het volgende Frett (****) kon niet groter zijn. En met een dame als zangeres. Puur muzikaal ging het een heel andere kant uit bij dit duo. Opzwepende beats zonder het melancholisch, intieme kader te vergeten. De vrouwelijke vocals tekenden een zachte insteek, terwijl een keyboard wizard met zijn vervormde, rauwe stem het contrast vormde. Er ontstond opnieuw een ongelijke strijd tussen donker en licht. De diverse aanpak intrigeerde. Een vreemde eend in de bijt hier …

Op zijn eentje op het podium tekende multi-instrumentalist en alleskunner Majestolux (*****) voor een bredere aanpak, zacht-hard was, razendsnel-ingetogen'. Die wisseling maakte de set verrassend en boeiend. De veelzijdigheid sierde van dit eenmansproject.  Een ontdekking zondermeer binnen de EBM scene, deze Zweedse virtuoos Conny Fornbäck.

Ook Project-X (*****) is afkomstig uit Zweden. Hij brengt een keiharde, vlijmscherpe sound. Meer nog, het gaat er soms bloederig aan toe, in die zin dat we enkele gruwelijke beelden te zien krijgen. Een beer van een zanger, bloeddorstig als een weerwolf met brullende stem, dreigt iedereen te verscheuren. De oorverdovende beats doen de rest. Meedogenloos, razendsnel klinkt het. Een allesvernietigende wervelstorm dus.

Vier acts die ons , elk op hun eigen wijze, compleet konden omver blazen dus …  
De finale werd ingezet met Haujobb (*****). Opgericht in 1992 door Daniel Myer, Dejan Samardzic en Björn Jünemann heeft deze Duitse formatie al heel wat bereikt.
Een volle zaal voor deze bepalende 'underground' EBM band. Ze gingen gretig tekeer en deden de Casino op zijn grondvesten daveren.
Knallende, verbluffende beats én een charismatische zanger die met z’n vocals iedereen in beweging bracht en deed trillen.
Ze intrigeerden met hun sonische, energieke set en hun klankexperiment.

Er volgde, nu voor een meer uitgedund publiek, nog de laatste act vooraleer DJ Borg over gaat naar z’n EBM  feestje, met Cat Rapes Dog (***1/2). De Zweedse formatie is er eentje die eigenwijs, eigenzinnig de EBM aanpakt. Ze zijn al van 1984 bezig, en hebben op die wijze al heel wat zieltjes gewonnen.
Ik ervaarde hen als  'The Electric Call boy van de EBM’ . Ze zorgden voor een  wervelend feestje met een hoek af. Af en toe werden de wenkbrauwen gefronst; ze zorgden voor een polonaise doorheen de zaal, en brachten iedereen in optimale stemming om zich te amuseren en te dansen.
De combinatie van EBM, heavy metal en Electro punk ging erin als zoetenkoek.
Een uiterst genietbare set en een knettergek feestje dus om deze editie van Bimfest af te sluiten. Een knallend slot dus … See you next year!

Ook in 2026 organiseert Bodybeats een rits interessante evenementen, o.m. de  International EBM Day op 21 februari en KMFDM op 23 februari.
Check gerust de site www.bodybeats.be
Ohja, de 24ste editie van Bimfest vindt plaats op 4 en 5 december 2026

Neem gerust een kijkje naar de pics @Wim Heirbaut
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/8922-bimfest-2025?Itemid=0
Organisatie: Bodybeats ism De Casino, Sint-Niklaas