Brussels Jazz Festival 2026 - Stéphane Galland - Kanda + Riahi, Blake, Juki? & Sumbry – Een oneindige speelsheid en improvisatie als sluitstuk
Brussels Jazz Festival 2026
Flagey
Brussel
Datum: 2026-01-16
Erik Vandamme

De tweede Brussels Jazz Festival avond moest en zou een top avond worden. Met enerzijds in studio 1 het nieuwste project rond alleskunner Stéphane Galland - Kanda en anderzijds de onvolprezen pianist Wajdi Riahi , resident voor deze elfde editie, in Studio 4. En dat werd het ook. Een oneindige speelsheid, virtuositeit en voortdurende improvisatie hield ons volledig in de ban. wisten beiden ons compleet van de sokken te blazen.

De drum grootmeester Stéphane Galland verwierf bekendheid met bands als AKA Moon en in allerlei projecten als Stéphane Galland & The Rythm Hunters, waarmee we hem in 2024 twee keer zagen optreden. Hij brengt talenten samen en zorgt op die manier met hen voor onvergetelijke concerten.
Nu is er een gloednieuw project Stéphane Galland - Kanda (*****). Hij is omringd door puike muzikanten, die de speelsheid en improvisatie moeiteloos aanvoelen. De bas van Louise van den Heuvel klinkt intrigerend. Eerlijk gezegd was Lúcia Pires, flute en EWI, ons totnutoe niet bekend. Haar charisma en haar muzikale bagage was sterk.
De muzikanten waren op elkaar ingespeeld, en ze porden elkaar aan in de intieme momenten en wanneer de registers werden opengetrokken, in een wervelstorm aan piano, flute, bas en drums. De speelsheid primeerde. Het publiek was mee in hun verhaal dat ze vertelden. Ze werden sterk onthaald. Verdiend. ‘Krachtig & fragiel’ lazen we in de bio. Een emotionele trip, die alle kanten uitging.

Wajdi Riahi is een sympathiek man en talentvol pianist, die vanuit zijn geboorteland Tunesië is afgezakt naar Brussel om hier zijn muzikale horizont te verbreden. We zagen hem nog in 2024 aan het werk in De Casino. Er volgde zelfs een interview: https://www.musiczine.net/index.php/nl/item/94069-wajdi-riahi-trio-muziek-gaat-over-emoties-overbrengen-verhalen-ervaringen-vertellen-en-het-delen-met-anderen-dat-is-wat-ik-wil-doen .
In het kader van het huidig Brussels Jazz Festival staat hij er met drie projecten. Op 18 januari solo, op 21 januari als trio aangevuld door een strijkkwartet van Brussels Philharmonic en trompettist Jean-Paul Estiévenart. En vandaag bracht hij, letterlijk, een internationaal gezelschap samen onder de noemer:  Riahi, Blake, Juki?, Sumbry (*****).
"Dit project gaat over luisteren, risico's nemen en elkaar muzikaal uitdagen, geworteld in een diepe onderlinge connectie", staat te lezen in de bio. En dat is zeker niet uit de lucht gegrepen. In de opstelling staan alle muzikanten broederlijk naast elkaar, wat bewijst dat elk van hen een even belangrijke plaats inneemt in dit project.
Oneindig improviseren vormt de rode draad. Gelijkgezinden die elkaar vinden in een drang om speelsheid tot een kunstvorm te verheffen. Elkander voortdurend aanporren, met knappe solo’s, die niet te luid gaan, maar wel ook de geluidsmuur durven te treffen.
Muzikaal sterk, er valt heel wat te beleven, of het nu die wervelende groovy saxofoon is, of de warme contrabas of de subtiele drums aangevuld door adembenemende piano lijntjes. Een onaards aanvoelende wereld. Er hing magie in de lucht.
De apotheose volgde echter op het einde van de set, toen Riahi zijn warme stem liet horen in een best lang nummer, die alle registers compleet opentrok. Een staande ovatie volgde voor het kwartet , toen die rollercoaster ons overspoelde.
Kortom: Een oneindige speelsheid en improvisatie als sluitstuk van deze virtuozen. Wat een knal van een tweede festival dag!

Organisatie: Brussels Jazz Festival ism Flagey, Brussel