Les Nuits Botanique 2026 - Experimentele pop - Een wereld vol contrasten
Les Nuits Botanique
Botanique (alle zalen)
Brussel
2026-05-31
Erik Vandamme

Les Nuits Botanique is er één van Ontdekken en Experimenteren. Op deze laatste dag werd een wereld vol contrasten voorgeschoteld, die al vroeg in de namiddag begon. We legden een parcours af met tien fijne pareltjes.

Openen deden we in Orangerie met het duo t l k (****) die optraden voor een handvol geïnteresseerden. Hun muziek klinkt bevreemdend, beetje luguber zelfs en laat veel over aan de fantasie.
De bijzonder mysterieuze vocals en de elektronische klanken voelden confronterend aan. De cello bracht innerlijke rust. En centraal klonk het geheel donker.

Op de Fontain stage hadden we thredd  (****) uit Londen die verschillende muziekstijlen perfect met elkaar verbinden. Het ging van donkere postpunk naar aanstekelijke indie rock. De zang was behoorlijk poppy. In z’n totaliteit klonk thredd niet zeemzoetig of frivool, wel emotievol. Een ruim publiek kon worden aangesproken. Een beklijvende totaalbeleving.

Het was pikdonker in het Museum bij SUUTOO (*****). Het werd er niet lichtvoetiger op toen de zangeres, hypnotiserend, dansend als een demonische prinses, haar verbrijzelende mooie vocals in deze sound ons wist onder te dompelen in donkere gedachten. In walmen van rook op het podium, tekende SUUTOO voor een intense totaalbeleving. Waanzinnig in momenten …

Het contrast met de daaropvolgende act in de Orangerie Ydegirl (****) was groot. De best zwoele R&B en de aanstekelijke, feeërieke indie pop sprak de dansspieren aan. De muziek van deze Deense klasse performer was erg moeilijk in een hokje te duwen. Ydegirl deed ons heerlijk wegdromen …

In een wolkvan weemoed en melancholie op de Fontain stage was er Kiss Facility (*****). Mayah Alkhateri heeft een warme stem, ze is ook een multi-instrumentaliste. De afwisseling in percussie en gitaar was boeiend.
In het begin klonk het eerder donker, met wat experimentjes. Het werd aangevuld met fijn drumwerk van Salvador Navarrete aka Sega Bodega. Wat een boeiende diversiteit. De rustige, intense, melancholische gitaarklank met shoegaze uit de jaren 90, waait over ons heen van het duo. De insteek van club pop en elektronische texturen, maakt het nog uiteenlopender. Sterk.

De Zweedse rapper en producer Olie XL (*****) werd een eerste echte hoogtepuntje. Hij begon iets later aan zijn set dan gepland; het ging alle kanten uit. Live een duo , waarbij de rapper zich liet bijstaan door de spring -in-t-veld zangeres Valeria Litvakov.
We kregen hier een erg lekker, aanstekelijk rap/hiphop feestje met een hoek af. Ze porden het publiek telkens aan. Improvisatie en experiment zaten vervat in dit muzikaal feestje. Zonder meer overtuigend!

upsammy & Valentina Magaletti (***) waren ook iets bijzonders. De drum salvo’s trilden en er was wat experiment door elektronisch vernuft. Openlucht minder impact , maar in een club of zaaltje kwam dit beter tot zijn recht. Met het uur van etenstijd was dit een goed moment om even bij uit te blazen. Hoedanook een aangenaam concertje.

In het Museum was het tijd voor Lipstick Music (****) . We kregen een veredelde DJ act met zangpartijen. ‘Vreemde, sexy muziek’ wordt het omschreven, die het best past bij een nachtelijke autorit over de snelweg, of bij een intieme, dansbare sfeer. Het was een bedwelmende up-beats optreden,  met een beklijvende, bevreemdende, licht melancholische zang. Een unieke beleving en een best aangename ontdekking, vooral door al die experimentjes in de instrumentatie en in de vocals.

In de Orangerie was er een stormloop voor ML Buch (*****) die we nog een laatste twintig minuten konden meepikken. De componiste, producer, gitarist en zangeres uit Kopenhagen wist iedereen te ontroeren. Ze heeft een zachte stem, die net door de puurheid en de emotie, heel krachtig overkomt. Het kon erg intiem klinken en de sound prikkelde dikwijls de dansspieren. Ook hier heel wat diversiteit in de aanpak dus. Een mooie ontdekking!

Afsluiten deden we op de Fontain Stage met Smerz (*****). 'Experimenteren met klank en vocals' was de rode draad doorheen dit concert. Er was soms een poëtische zanglijn, een vervlogen vioolklank, verder een vrij toegankelijke songopbouw.
De combinatie tussen opzwepende clubritmes met de ingetogenheid van jazz, orkestratie en emotionele zangpartijen, zorgde voor ultieme adrenalinestoten.
Er viel veel in dat uur te beleven. Smerz was het perfecte sluitstuk in deze boeiende muzikale wereld vol contrasten.

Organisatie: Botanique, Brussel (ikv Les Nuits Botanique)