Wolvennest - Een rituele tocht naar een beklijvende climax

Op een vrij frisse maandagavond zakten we af naar de gezellige DVG Club in Kortrijk. Met Wolvennest op de affiche lonkte een avond waarop we ons gewillig aan de muziek konden overgeven. 'Ondergaan' vormt voor ons al jaren de rode draad bij deze band: hoe dieper je in hun verhaal stapt, hoe sterker hun sound en klankenwereld je in haar greep krijgt.
Sinds onze eerste kennismaking op Desertfest in 2016 zijn we fan. Kortrijk werd onze achtste ontmoeting met het gezelschap, maar van gewenning bleek weinig sprake.
Opnieuw werden we meegezogen in een wereld van verderf, met wat weemoed in het donker. Voor het zover was, viel er echter nog heel wat te beleven.

De nacht was nog jong toen Vígljós het podium betrad. Gewaden die aan middeleeuwse imkers deden denken en een gitarist die zo uit een veld vol vogelverschrikkers leek weggelopen: we keken onze ogen uit. Het bevreemdende schouwspel werkte aanvankelijk op onze lachspieren, maar kreeg al snel een grimmiger karakter zodra de muziek losbarstte.
De Duits-Zwitserse band bracht bezwerende black metal die kliefde als een bijl. De vocals van de frontman leek rechtstreeks uit een oude sage te komen, ergens tussen een demonische kreet en een vervloeking in. Hij zocht zijn publiek zelfs letterlijk op en zwaaide vervaarlijk met een wierookvat, alsof hij de aanwezigen een zegen met een duister kantje wilde geven. Wat deze set zo aantrekkelijk maakte, was de vanzelfsprekendheid waarmee dreiging en speelsheid samengingen.
De bizarre uitdossingen trokken de aandacht, maar de muziek en de zang hielden ons bij de les. Vígljós leek de poorten van de hel open te beuken en bezorgde ons ondertussen een brede glimlach. Een bijzonder overtuigende kennismaking.

Puur muzikaal leek Bedsore ons op het lijf geschreven. Als liefhebbers van experimentele muziek met uitlopers richting postrock waren we benieuwd naar hun vermenging van jaren 70prog, psychedelica, symfonische klanken, krautrock en death metal. De vele keys op het podium beloofden alvast een klankentapijt waarin we graag verdwalen.
Die instrumentale rijkdom leverde boeiende momenten op. Een uitgesproken pluspunt waren de grunts en extreme vocals van Jacopo Gianmaria Pepe, die vaak opgingen in de instrumentatie.
Die verwevenheid gaf de muziek diepte en een dreigende ondertoon. Toch bleven we na afloop wat op onze honger zitten. De experimentele uitweidingen boden ons te weinig houvast om de hele set betrokken te blijven, zelfs met onze voorliefde voor avontuur. We hoorden veel interessante ideeën, maar misten de samenhang die ze tot een meeslepend geheel kon verbinden. Het potentieel was evenwel duidelijk aanwezig. Reden genoeg om deze Italiaanse band bij een volgende gelegenheid opnieuw op te zoeken.

We hebben Wolvennest intussen in verschillende gedaantes gezien dat we ons vooraf afvroegen wat er nog te ontdekken viel. De set in Kortrijk vertoonde bovendien veel overeenkomsten met die op Headbanger's Balls Fest in mei.
“Damnation” en “Another Nail” maakten plaats voor “Famadihana” en “In the Ruins”, terwijl enkele vertrouwde nummers van plaats wisselden. “Accabadora” bleef de afsluiter. Ogenschijnlijk bescheiden veranderingen, maar ze bleken bepalend voor de manier waarop we deze avond beleefden. De vertrouwde ingrediënten waren aanwezig: beklijvende beelden op het scherm, enkele rituele attributen op het podium en de bedwelmende stem van Shazzula. Daaromheen ontvouwde zich een klankenwereld die ons meesleurde naar een confrontatie met demonen. De herkenning bood weinig bescherming tegen de intensiteit waarmee de band ons opnieuw wist te raken. Vooral de opbouw maakte het verschil. Bij “All That Black” voelden we de spanning al een volgende versnelling hoger schakelen. Met “Ritual Lovers” begon vervolgens de laatste rechte lijn. Een verbluffend zwaar “Famadihana” en het daaropvolgende “In the Ruins” trokken ons onverbiddelijk verder de diepte in. Alles wat voordien onderhuids broeide, kwam in die slotfase samen. “Accabadora” bezegelde die climax. Het nummer sloot het ritueel zo overtuigend af dat een bis overbodig voelde en de zorgvuldig opgebouwde spanning alleen maar had kunnen doorbreken.
Het verhaal was verteld; wij bleven achter in een beklemmende schoonheid ervan. Wolvennest had ons (donker) hart wederom doorboord.

Setlist Wolvennest: Intro / Décharné / Purple Poison / The Shadow on Your Side / Incarnation / All That Black / Ritual Lovers / Famadihana / In the Ruins / Accabadora

Neem gerust een kijkje naar de pics @Romain Ballez
Wolvennest
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/10393-wolvennest-19-10-2026
Bedsore
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/10392-bedsore-19-10-2026
Vigljos
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/10391-vigljos-19-10-2026

Organisatie: DVG, Kortrijk