Isabeau – Onze troef is een typisch female fronted melodieus alternatief kantje, tussen licht en donker in

De vrij jonge band Isabeau bestaat uit doorwinterde muzikanten. Onder de noemer ‘Female Fronted Melodic Metal’ werd Isabeau opgericht 2024. We zagen het combo live op Goerarock in Mol. We schreven ‘We kennen nog wel bands die in diezelfde vijver vissen, maar Isabeau begeven zich wel op een torenhoog niveau en drijven de luisteraar tot een punt tussen Hemel en Hel, tussen vertwijfeling en hoop waardoor we totaal verweesd achterbleven. En net dat maakt deze band toch vrij uniek binnen de metal scene’.
Tijd om hen beter te leren kennen … We hadden een interview op een gezellig terras boven hun repetitie lokaal in Turnhout, en spraken over het debuut ‘Ashlight Testament’, de ambities en toekomstplannen.

Jullie hebben al bij andere bands bezig geweest. Hoe is het idee rond dit project ontstaan?
We werken al heel wat jaren samen, we waren als een tijdelijke reünie – Torn AD - in een projectje gestapt. We hadden een lokaal optreden op een benefit en mijn dochter was daar ook en die zei ‘dat wil ik ook doen’. we hadden gezegd, ok volgende week is het repetitie zie dat je er bent.. en ze is gekomen. We begonnen met Lady Gaga en Withim Temptation. Renée wou echter iets doen in de richting van Arch Enemy of Pestilence. Toen hebben we besloten dat te doen, en heeft ze lessen gevolgd.

Heeft de naam een bepaalde betekenis?
De naam Isabeau is gebaseerd op een film, Lady Hawk met Rutger Hauer en Michelle Pfeiffer en dat was ook wat tussen licht en donker. Een soort verhaal als Romeo en Juliette maar dan in de middeleeuwen, één van de twee sterft daarin. De  naam is dus een samenvoeging van dat vrouwelijke en mannelijke van death metal.. ‘Isa’ en ‘Beau’.. met ook de contrasten voor ogen van het licht en het donker

Het ligt ook in de lijn van de muziek die jullie brengen, als ik het goed begrijp, is het een bewust pad?
De teksten zijn donker, voornamelijk ook anti religie al is dat een groot  woord.  Gaat over fantasie, depressie. Wel geen politiek en zo, maar wel de donkere kant van de maatschappij.

Er zit ook iets spiritueels in jullie muziek?
Ik ben sowieso atheïst , waar mensen in geloven of niet is hun eigen zaak, het is gewoon een leuk onderwerp om mee te spelen. Het past in de muziek, , zelfs in de globale metal. Heel subtiel, om een voorbeeld te geven, Judas Priest ‘Electric Eye’ gaat iemand in de lucht die je aan het bekijken is. In die richting ook van Star Wars, Ladyhawk… een fantasie wereld . die dingen komen terug in onze muziek.

In de omschrijving staat ‘female fronted melodic metal’. Kun je aangeven waarom precies die ‘female fronted’. Als er een melodieuze death metal band is met een mannelijke zang staat er ook niet ‘male fronted’. Hoe moeten we het zien?
Dat klopt wel, maar heel veel boekingen komen op typische ‘female’ festivals. Wij zitten meer in dat Melodieuze Deathmetal. Eigenlijk is het allemaal metal, of je nu thrash, death, power, prog of gelijk wat doet.. we zijn en spelen allemaal metal, we zijn één familie.

Is metal ondanks alles nog een mannen bastion? Ik zie wel de laatste jaren een pak vrouwen in het publiek
We zitten al veertig jaar in de metal, en we merken wel dat er een breder publiek is gekomen in deze tijden. als je naar sommige groepen kijkt wel, maar als je in de metalcore en zo ziet, zie je daar wel al meer vrouwen in de metal. Er is een kentering, ook buiten die typische female voice metal . vroeger had je Doro en Lita Ford en zo, en dat was het een beetje. Nu is er toch meer beweging in meer vrouwen in de metal dan vroeger. Ook wat fans betreft, zien we meer vrouwen opdagen in het publiek.  Ik denk dat een vrouw zich veiliger voelt op een metal festival, net doordat het metal publiek een heel aangenaam publiek is. Ze zien er stoer uit, maar zijn zeer zachtaardig van inborst,..

Ik heb jullie op Goerock in Mol live gezien, en was onder de indruk van hoe intens die duisternis muzikaal aanvoelde. Is het een bewuste aanpak?
Invloeden is het sleutelwoord. We hebben allemaal diverse invloeden.  Na zoveel uiteenlopende jaren in uiteenlopende stijlen te hebben gespeeld, komt alles nu terug en samen.  We proberen ieder zijn invloed daar in te brengen, de nummers zijn gegroeid. We hebben twee jaar gedaan over het schrijven van die plaat, om elk zijn inbreng erin verwerkt is en er moest bij passen. We hebben ondertussen onze weg gevonden, het moet niet te ingewikkeld worden. En daarin zijn we goed geslaagd. En dat komt ook live tot uiting. Er is niks zo leuk als mensen zien meezingen en bewegen, het mag ook wat ‘een feestje zijn’ , die diversiteit mag en moet.

Binnen die metal stijl komt er opvallend een jonger publiek op af?
We hebben pas gemerkt in Brussel dat een jonger publiek het goed vond. In Brussel was het niet alleen een  opvallend jong publiek , heel veel vrouwen ook. Die gingen compleet uit de bol. We willen ook een jonger publiek aantrekken, maar vooral mensen die houden van metal. Zoals het altijd is geweest binnen die metal wereld, zonder hokjes.

Die verwoestende rollercoaster herken ik ook op jullie debuut dat eind januari verscheen. Kunnen jullie de live sfeer van de plaat uitbeelden?
Daar hebben we ook naar gestreefd .  en daarvoor mogen we Jannes Lemaître – Slipperhead Studio’s heel dankbaar voor zijn. Jannes had ons live gezien en gevraagd of we een geluidsman zochten. Hij had dat festival gemixt, en we wilden hem sowieso. Dus dat was mooi meegenomen. We kwamen 100% overeen dat het op plaat hetzelfde moest klinken als live, en daarin is hij heel goed geslaagd.

Hoe is het debuut ontvangen?
We waren nog effectief op de plaat aan het wachten, die is sinds kort echt op de markt gekomen, dus veel recensies zijn er vooralsnog niet. We krijgen wel links en rechts reacties, maar we zijn heel benieuwd hoe de reacties zullen zijn vanuit de media, het is beetje loterij . maar op optredens krijgen we heel positieve reacties, als we voor iemand nieuw spelen krijgen we die bij als fan.. dat is heel goed dus.

Heeft het wat deuren geopend?
De iets grotere festivals of shows is moeilijk te boeken zonder een full CD/LP, deze is er nu wel.  Weliswaar te laat om deze zomer de grotere festivals te doen maar daar mikken we zomer ’27 dus zeker op.  We doen ook graag een pre-show voor een grotere internationale band.  We zien ook dat we hier ook gevraagd worden voor de wat meer gevestigde waardes en dus ook grotere veneus.  Hou de agenda maar in het oog, er komt in het najaar nog veel leuks aan!

Is het ‘Belg’ zijn geen struikelblok om jullie doel te bereiken?
België is een vreemd land, er is zelfs een muur tussen Wallonië en Vlaanderen.  Terwijl we met onze muziek over de taalgrens wel aan onze trekken zouden komen vermoedelijk. Ons land is ook iets meer commercieel ingesteld, en er is het gebrek aan chauvinisme, want  in Nederland  optreden lukt dat wel

Het is moeilijker geworden om iedereen echt te bereiken?
Kleine festivals proberen wel, maar ze moeten meer dan ooit opboksen tegen de grote spelers op de markt zoals Werchter of Graspop. Wie weet Graspop of de wei van Werchter, en dat kost enorm veel geld. Langs de andere kant beweegt er iets binnen die ‘underground’. En dat is niet alleen in de metal, maar dat was in de jaren ’80 niet anders. Er is nu een enorm aanbod is, je kunt in je eigen studio muziek maken. Een paar jaar geleden Boskat, die zijn zo jong en die brengen iets van kwaliteit. Er beweegt dus zeker iets, meer dan vroeger zelfs. Ook wat opleiding betreft is dat zo, tegenwoordig kun je op conservatorium gewoon metal leren spelen, dat was vroeger niet zo. de mogelijkheden zijn dus veel breder geworden. En dat zorgt dat meer aanbod is, en de kwaliteit veel hoger ligt. Als tegenkant krijg je bands die terug naar de roots gaan, back to basic. Het leeft dus echt wel.

Waar zie je‘Isabeau’ binnen de scene?
Iedere band met enthousiaste muziek, proberen een nummer te schrijven dat boven het maaiveld uitsteekt. Niemand begint puur voor het geld, vooral voor plezier. En in ons land is het haast onmogelijk om ‘rijk’ te worden van je muziek. Overaanbod is een vies woord, er is een groter aanbod van bands. Ook al zijn er minder locaties. Waar zit Isabeau? Wij kennen elkander al 35 jaar ondertussen, we hebben datzelfde idee gehad om plezier te maken. En daar vind je Isabeau tussen dat aanbod.

Hoe kun je jezelf aanprijzen?
Onze grote troef is toch onze zangeres , ze heeft een eigenschap als ze iets wil gaat ze er volledig voor. Dat viel ons heel erg op. Het onverwachte maakt ons uniek, mensen komen kijken en zien een fragiel meisje op dat podium verschijnen die met haar bijzonder stembereik iedereen omver blaast. Het is in dat typisch female fronted, en we gaan meer naar de extreme kant daarvan. Maar zitten  daar vooral wat tussen in, tussen dat licht, donker en melodieuze. Die troef van Renée als zangeres spelen we ook uit, daar hebben we over gesproken samen. En ook of we nu op een groot festival, of klein podia staan. Alles is een Arena. Het moet impact hebben op de mensen die komen kijken. En Renée wordt steeds beter en beter. Dus ja, dat is dus onze grote troef .

Wat zijn de verdere plannen deze zomer en tijdens het jaar?
Dit zijn degene die we al kunnen bevestigen maar in het najaar komen er nog een 5 à 6 bij die we pas kunnen aankondigen ca half augustus… 

Plannen brengt me bij ambities, is er een bepaald doel dat jullie wensen te bereiken?
Het zou leuk zijn om naar de toekomst enkele goede shows te kunnen spelen, al dan niet op grotere podia, maar vooral een laat ons stellen twintig tot dertig heel goede shows kunnen doen in binnen en buitenland. We hebben ook Mexicaanse connecties. Om daar te gaan optreden wordt moeilijk, maar vandaaruit kunnen samenwerkingen ontstaan. Moest dat in Europa wat deuren kunnen openen zou al leuk zijn. wat vooral speelt, de ambitie is er, maar we zijn al zo lang bezig en het hoeft niet allemaal meteen. 

Waar zien jullie jezelf binnen enkele jaren? Of ben je er niet mee bezig?
Dat is ook hetzelfde antwoord, we zien wel wat er op ons afkomt. Dat is zo met het ouder komen, we zijn al een beetje bezig met nieuwe nummers. Door de ervaring die we hebben, zal het nu wel iets gemakkelijker gaan om de tweede uit te brengen. We hebben een richting, maar ook dan jagen we ons niet af, en zien wel hoe en wat ons op uitkomt.  Een doel en droom is wel eens mogen spelen op 70.000 tons of Metal, daar werken we wel naartoe. We horen daar veel positieve dingen over. Maar ze kijken daar hoeveel bands per land er zijn. maar alles op zijn tijd, langzaam blijven groeien. Is en blijft het voornaamste doel.

Bedankt voor de fijne babbel, veel succes in alles wat jullie doen, we blijven het op de voet volgen

'Something Deeply Hidden' is het vijfde album van de instrumentale progrockband Poly-Math. Zeven nummers waarin ethio-jazz, klassieke progrock, mathrock en postrock met elkaar worden verbonden zijn.
‘Mee in het verhaal gaan is de boodschap' … Onlangs hadden we een fijne babbel erover met de band. Lees gerust
https://www.musiczine.net/index.php/nl/item/103104-poly-math-hoewel-we-complexe-verhalen-niet-echt-instrumentaal-kunnen-overbrengen-geven-we-onze-muziek-graag-een-thema-rond-een-onderwerp-waar-we-op-dat-moment-in-opgaan

“The Universe as an Engine” wordt bepaald door lekkere percussie in diverse tempowissels. Een prachtige start. “One/two/three/four body problem” klinkt iets chaotischer, maar kent een broeierige spanning. Wat we ook horen op “No such thing as now” en “Special Dis/order” . Het album is gebaseerd op het non-fictieboek van de Amerikaanse theoretisch natuurkundige Sean M. Carroll. De filosofische ondertoon, ontdek je doorheen het materiaal. Het meer psychedelische “Euthyphro Dillema” onderstreept het.
“Spactral Dis/order” dompelt je onder in een georganiseerde chaos. “Terror Management Theory” is een klepper van een afsluiter, van circa acht minute, boeiend door de talrijke improvisaties.
Mee in hun verhaal gaan is de boodschap,
Het album is duidelijk opgebouwd in laagjes. Het biedt variatie, met een focus op een complexe instrumentatie, een abstracte sound hoedanook waarvan de boodschap is mee te gaan in hun verhaal …

Tracklist: The Universe as an Engine 03:31 One/Two/Three/Four Body Problem 04:10 No Such Thing as Now 07:33 Euthyphro Dilemma 05:55 Spectral Dis/Order 06:28 Chronostesia 03:56 Terror Management Theory 08:05

Een kwart eeuw Kludde! Ter ere van dit jubileum wordt ‘Langs Scheld- en Denderland’ opnieuw uitgebracht als een gezamenlijke release van Consouling Sounds en Thenra Collectivum.
Vanaf mei 2026 verkrijgbaar als cd-digisleeve met zes panelen en op zwart vinyl. Het album is volledig geremixed en geremasterd door Cerulean. Hoewel het geluid aanzienlijk is verbeterd, is de oorspronkelijke sfeer en uitstraling behouden gebleven. Ook de artwork heeft een mooie upgrade gekregen.
De sfeer is grimmig bij songs als “Schijnheilige Drievuldigheid”. De verhalenlijn over heksen en wezens uit de donkerste bossen blijft ook overeind op “Karos der Toverheksen”; het spreekt tot de verbeelding.
Het Folklore aspect dat Kludde al 25 jaar een bijzonder project maakt, schemert verder door op “Slet”, “Egidius” en “Shelob”. Het is donker, pikdonker bij Kludde … De afsluiter “Kludde” onderstreept dit nogmaals, het is de ultieme muzikale doodsteek/
Op zich is zo een re-release gewoon een leuk 'hebbedingetje' voor de liefhebber van het genre en de band. Maar inderdaad, door de remix ervan, krijgt het een heel andere wending wat de aankoop van dit kleinood ook de moeite waard maakt. Meer nog. Zelfs als je het album en de songs al kent, loont het dus zeker de moeite dit even te doorspitten en te voelen dat de intense gruwel die je over je heen voelde toen, nog intenser aanvoelt, net door die upgrade van elk van de songs.

De plaat  verscheen ook op cd en lp, in samenwerking met Thenra Collectivum en via Consouling Sounds. Aankopen dus!

https://kludde.bandcamp.com/album/langs-scheld-en-denderland-2026

Black metal
Langs Scheld- en Denderland 2026
Kludde

Tracklist:
Schijnheilige Drievuldigheid 2026 05:44
Karos der Toverheksen 2026 06:45
Slet 2026 02:31
Egidius 2026 04:48
Shelob 2026 04:32
Kludde 2026 05:19

Joan As Police Woman is sinds de start van haar soloproject in 2004 een geprezen muzikante en producer, die wordt omschreven als ‘de coolste vrouw in de pop’ (The Times) en ‘één van de beste muzikanten van de 21e eeuw’ (The Economist). Met nieuwe arrangementen van de nummers van haar debuutalbum ‘Real Life’, dat 20 jaar geleden uitkwam, verscheen dit nieuwe album.
Over die release hadden we een fijne babbel. Lees gerust https://www.musiczine.net/index.php/nl/item/103105-joan-as-police-woman-nummers-zijn-als-een-pak-dat-je-laat-aanpassen-ik-ben-ook-volwassen-geworden-ik-wilde-nieuwe-arrangementen-van-de-nummers-aanbieden  

In het beluisteren horen we een nieuwe wending aan het materiaal, songs die zo belangrijk waren voor haar carrière.
Haar vocals zijn nog steeds intens doorleefd en  sprookjesachtig mooi. Nummers als “4nyone” en “Flushed” komen dan ook heel hard binnen. We worden meegezogen in die sound, en voelen ons wegglijden in haar droomwereld, alsof het weer 2006 is.
En toch klinken de songs niet gedateerd, integendeel. De samenwerking met Krystle Waren op “The Ride” is overweldigend mooi. Op “Feed the light” verlegt Joan haar grenzen. En op “Save me” drijft ze in de armen van Iggy Pop, ook bepalend in z’n vocals. Het dwingt je tot tranen toe. In het interview vertelden we haar 'hij klinkt als Nick Cave' waarop ze antwoordde '' Zeg je dat Iggy Pop klinkt als Nick Cave? Wat dacht je ervan als Nick Cave klinkt als Iggy Pop? Ik ben dol op Iggy's zangstem. We weten allemaal dat hij kan schreeuwen en tieren, maar als hij bijvoorbeeld 'The Passenger' zingt, zit er iets magisch in zijn stem.'' Goed gevonden van Joan! Het mag gezegd zijn ‘Iggy en Joan klinken als 'a match made in heaven'. De hemel en de engelen ontdekken we ook op “We don't own it”, “Eternal Flame” en titelnummer “Real Life”. Nummers die ons doen wegdromen …
Gedrenkt in een badje van melancholie en weemoed, brengt Joan As Police Woman oudere nummers opnieuw tot leven, met diezelfde intensiteit als weleer, maar opgestoft vooruitkijkend. Een sprookjesprinses in de duisternis.
Het geheel klinkt bedwelmend, hypnotiserend en is een perfecte remix van de songs en van de samenwerkingen met artiesten. Het maakt van het debuut een pareltje.

Joan gaat ook op tournee met deze plaat en komt naar België op 11 november 2026, Cactus Club, Brugge

Tracklist: 1. Anyone (Real Life Evolution version) 2. Flushed Chest (Real Life Evolution version) 3. The Ride (Real Life Evolution version) 4. I Defy feat. Krystle Warren (Real Life Evolution version) 5. Feed The Light (Real Life Evolution Version) 6. Christobel (Real Life Evolution version) 7. Save Me feat. Iggy Pop (Real Life Evolution version) 8. We Don't Own It (Real Life Evolution version) 9. Eternal Flame (Real Life Evolution version) 10.Real Life (Real Life Evolution version)

Sing/Songwriting
Real life Evolution 
Joan As Police Woman

Sunn O))) - Luid, Luider, Luidst

Sommige concerten dien je letterlijk te ondergaan, om echt mee te zijn in een verhaal. Bij het duo Sunn O))) (****1/2), is dit zelfs de voornaamste vereiste. De Amerikaanse drone- en doommetalpioniers Sunn O))) (opgericht door Stephen O'Malley en Greg Anderson) verlegt grenzen in hun aparte, unieke sound en in geluidsnormen overschrijdend gedrag.
Naast een arsenaal aan versterkers op het podium, zie je in een walm aan rook enkele  silhouetten in het donker met een gitaar. Het leek wel alsof we in de diepste krochten van de Trix waren beland … Nochtans straalt het gezelschap sympathie uit want ze 'spreken' hun publiek aan, ook al is het op een rauwe, dreigende toon.
We horen in het begin bij de intro stemmen uit de duisternis, voor het echt losbarst. Eens de gitaren omgord, ontstaat er een monotone, oorverdovende confrontatie met je innerlijke. De sobere lichten in het begin, en het groenachtige decor, naarmate de set vorderde, versterkte het gevoel van onbehagen alleen maar. Niet een soort onbehagen dat je wegjaagt maar eentje waar je gewoonweg van geniet, in zoverre het mogelijk is. Geluidsmuren worden opgebouwd en door die harde, luide repeterende krachtige laagjes, zagen we mensen vroegtijdig de zaal verlaten.
Vanaf de intro met “Venom Banter 1986” tot de eerste 'song' “XXANN”, en verder “Poin & Shoot” en het verpulverende “Butch Guns”, bleef de band aan eenverschroeiende tempo doorgaan.
Het was bloedheet buiten, binnen kregen een muzikale dreiging tot op het kookpunt. Wat een verpletterende klank en sound. We werden overmand door oorverdovende emoties. Met een laatste gitaarlick doorheen ons lijf en hart, sloot Sunn O))) overtuigend af met “Frost ©”.
Het optreden was dus eerder een ellenlang muzikaal verhaal in een bijna twee uur durende drone.
Monotoon gewijs deed Sunn O))) elke vorm van realiteit verdwijnen. De wereld om ons heen werd plots nog grauwer, waanzinniger, huiveringwekkender, met het angstzweet op de lippen.  Een bad van diepe duisternis, dat je gewillig onderging.
De sympathieke vriendelijkheid van het duo siert met o.a. een duimpje in de lucht en een afscheid, dat het publiek verbouwereerd in diepe trance, achterliet. Het contrast bij het verlaten van de zaal kon dan ook niet groter zijn.
Hoedanook , dit was een indrukwekkend concert!

Sunn O))) zorgde voor een mediatieve, sacrale totaalbeleving mokerslag. De donkere, duistere, dreigende repeterende ritmiek , de crescendo opbouw, de mokerslagen en de registers opentrekken tot een climax binnen de drone-doommetal is iets aparts, uniek van deze twee.
Sunn O))) staat voor ‘Luid, Luider, Luidst’. Uiterst spannend voor wie ervan houdt …

Het was de bedoeling om eerder nog Nataša Grujovi en Steve Moore mee te pikken zls support. Helaas gooiden trein/tram/bus perikelen roet in het eten, waardoor we laattijdig aankwamen in Trix

Setlist: Venom Banter 1986  //  XXANN  // Mocking Solemnity //Point & Shoot //  Butch's Guns // Glory Black  //Frost (C)

Organisatie: Trix, Antwerpen

Tropical Fuck Storm - Great Gigs In The Park 2026 - Geordende chaos
Tropical Fuck Storm + Pigs pigs pigs pigs pigs pigs pigs

Een bloedhete avond, met temperaturen die na 20 u nog tegen de dertig graden aanleunden. Twee bands staan nu net geprogrammeerd voor een avodje ‘geordende chaos’ die de temperatuur naar code rood doen stijgen …
Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs zagen we ooit de Botanique (Orangerie) plat spelen. En Tropical Fuck Storm heeft een ‘pletwals’ reputatie .
Beide bands voldeden aan de hoge verwachtingen, met een lichte voorkeur naar de eerste.

Pigs pigs pigs pigs pigs pigs pigs (*****) begon hun set razendsnel, zonder opkijken. Direct het publiek bij de lurven grijpen en niet meer loslaten, noemt men zoiets. De band uit Newcastle combineert stoner-metal met, in de stijl van Black Sabbath, doom en psychedelica rock.
Ze staan bekend om hun legendarische live-energie. Man in de kijker is hun charismatische, energieke frontman. Matthew Baty. De band klonk ongelofelijk met hun doomachtige stoner metal. In een onmiskenbare groove werd de volumeknop volledig ingedrukt.
Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs zorgden voor een wervelend feestje die de temperatuur tot een kookpunt bracht. De grappige bindteksten waren da nook meegenomen.
Op het einde van de set ging Matthew zelfs zijn publiek opzoeken. Wat een muzikale tsunami, van deze weirdos, Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs Pigs.

Tropical Fuck Storms (****) klinkt iets melodieuzer. Ook al is het eerder een understatement, want Tropical Fuck Storms drijft eveneens het tempo op tot ongekende hoogtes, door knetterende riffs en verpulverende drums. De vocals gingen door merg en been. Een ondoordringbare muur.
Songs als “Braindrops”, “Bloodsport” en “Goon show” kwamen erg goed binnen. Helaas was er bitter weinig interactie onderling, wat eerder een domper was. Maar de instrumentatie zat goed. Wat een uithalen!
Het einde van de set was verbluffend sterk met ‘Rubber Buulolies”, “Paradise” en “Moscoviaum”. De variatie die ze in het materiaal aanbrachten, was een pluspunt. In de bis volgde nog een cover: “Stayin'  Alive” van The Bee Gees. Een interessante eigenzinnige, eerder punky versie,
Tropical Fuck Storms was geordende chaos op z’n best.
Setlist: Braindrops // Irukandji Syndrome // Bloodsport // Goon Show // Ann (The Stooges cover) // You Let My Tyres Down // Stepping on a Rake // Who's My Eugene // Rubber Bullies // Paradise // Moscovium //
Encore: Stayin' Alive  (Bee Gees cover)

Itv Fr site 2025
https://www.musiczine.net/index.php/fr/item/99427-le-chaos-organise-tropical-fuck-storm 

Neem gerust een kijkje naar de pics @Wim Heirbaut
Tropical Fuck Storm
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9878-tropical-fuck-storm-23-06-2026?Itemid=0

Pigs (x7)
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9877-pigs-pigs-pigs-pigs-pigs-pigs-pigs-23-06-2026?Itemid=0

Organisatie: De Casino, Sint-Niklaas (ikv GGITP)

Lloyd Cole - Great Gigs In The Park 2026 – Genietend in een badje van weemoed en nostalgie

Wij zagen de Britse singer-songwriter en bard voor het eerst live op Torhout/Werchter 1985, waar hij met zijn beminnelijke stem - toen nog met band (The Commotions) - een warme gloed over de hoofden van duizenden U2 fans deed waaien.
Intussen heeft Lloyd Cole (****) niet stil gezeten. Hij is solo op tour, enkel met stem en elektrische gitaar. Hij profileert zich als een groots verhalenverteller en troubadour. Een avondje in een badje van weemoed, melancholie en nostalgie …

De jonge talentvolle Aqua Riyaz (****) is evenzeer een sing/songwriter op gitaar. Ook solo intrigeert hij met z’n fluwelen stem. Als finalist in De Nieuwe Lichting 2026, lijkt zijn carrière eindelijk wat van de grond te geraken. Op Great Gigs In The Park ontroerde hij en heeft een handvol puike songs klaar . Interessante ontdekking …

De goedlachse, laconiek grappende Lloyd Cole had er duidelijk zijn in. Met een kwinkslag 'we kunnen van hieruit naar de voetbal kijken' grapte hij, 'maar we gaan dat niet doen'. Lloyd Cole trakteert het publiek op talrijke gezapige verhalen en smult ervan.
De man heeft een pak hits waar hij kan mee uitpakken, o.m. “Rattlesnakes”, “Charlotte Street” en “Jennifer she said”.
Songs die weten te overtuigen; heerlijk genietbaar materiaal in diezelfde stijl met een zekere speelsheid. Hij heeft eigenlijk zijn 'hits' niet nodig. Elk nummer, van “Butterly”, “My other life” en het zwevende, mooie “Don't look back” raakt. Met instant klassiekers “Lost Weekend” en “Forst Fire” werd het concert mooi afgesloten.
De crooner in Lloyd Cole kwam hier naar boven. Hij heeft een indrukwekkend gitaarspel en herkenbaar sterke vocals. De setlist omvatte zijn hele carrière. In zijn solo materiaal zitten die hits van weleer met The Commotions, sommige soms al meer dan dertig jaar oud.
Met de ondergaande zon erbij werd dit een magisch mooi avondje in weemoed en nostalgie.

Pics homepag @Sven Dullaert

Organisatie: De Casino, Sint-Niklaas (ikv GGITP)

Mike D - Great Gigs In The Park 2026 -  Eigenwijs feestje met een hoek af

The Beastie Boys, Adam 'MCA' Yauch, Adam 'Ad-Rock' Horovitz en Mike 'Mike D' Diamond zorgden midden jaren '80 , begin jaren '90 voor een ware schokgolf doorheen het muzieklandschap.  De soort hip-hop die zij brachten heeft generaties beïnvloed.
Live optredens ontaarden in wilde feestjes in de clubs en op de festivals. Begin jaren '90 zagen we hen aan het werk op Pukkelpop, en later ook nog op Rock Werchter. Concerten die nog steeds in ons geheugen gegrift staan.
Mike D (*****) is nu aan een solo tour bezig in de clubs, niet op de festivalweides. Gezien de impact op generaties, was het niet verwonderlijk dat dit optreden in het kader van 'Great Gigs In The Park' reeds lang uitverkocht was. De dag voordien stond hij nog in Bolwerk in Kortrijk. Onze verwachtingen voor zo’n man en zijn optredens waren dan ook hoog

Mike D hoeft eigenlijk niets meer te bewijzen, hij kan rustig nagenieten van de Beastie Boys hits. Schieten. Maar Mike D zoekt het muzikale avontuur op, verlaat comfortzones en zorgt voor een eigenwijs feestje met een stevige hoek af. Hij weet binnen die context generaties te verbinden. Hij laat zich namelijk omringen door zijn twee zonen, Skyler Diamond en Davis Diamond, die wild dansend en springend hun vader meesleuren.
Het was nochtans een moeizame start. Nadat Bamao Yendé (****) zijn eigenzinnige DJ act had afgesloten, gingen de hemelsluizen open. Gelukkig kon iedereen binnen socialiseren en schuilen. Het bleek zelfs een gezellige bedoening in de Casino café.

Een klein uurtje later dan voorzien, betrad Mike D en C° het podium. Meteen de beuk erin met “Hello Brooklyn” (Beastie Boys), een eerste uppercut. Gevolgd door nog meer energie. Mike D is ook bezig met zijn solo project te promoten. En toch blijft de geest van het verleden boven de Kiosk hangen, met een rits wervelende songs als “Crypto”, “True Colors”, “I don’t care” en “Secrets”.
 Het enthousiasme van de jonge garde op het podium was de moeite en had zijn uitwerking op het publiek. Mike D voelt aan dat hij het publiek mee heeft. Charismatisch in zijn bindteksten, deelt deze zanger/frontman stevige lappen uit. Zo kennen we hem het best. Met o.a. “Switch Up” blijft de sneltrein door denderen. Om te eindigen in een eerder ingetogen “Thank You” met een meer melancholische Mike D, wat ons evenzeer kon bekoren.
De motor blijft draaien … In de finale krijgen we nog twee kleppers “Mind Your Own Business” (Delta 5 ) en het door iedereen meegebrulde “So Wat'cha want” van de Beastie Boys. De GSM's gingen de lucht in en iedereen ging uit zijn dak.
Er werd nog gesmeekt om een bis, maar die kwam er niet. Altijd wel jammer …

Mike D wist generaties met elkaar te verbinden en zorgde voor een eigenwijs feestje met een stevige hoek af. Hoedanook, als solo artiest weet hij evenveel te betekenen . Klasse dus!

Even meegeven: 'Thank You', de eerste solo plaat van Mike D komt uit op 28 augustus via Capitol Records. Op basis van dit wervelende optreden, iets om naar uit te zien.
Pics homepag @Sven Dullaert

Organisatie: De Casino, Sint-Niklaas (ikv GGITP)

Nagløed – Wat een diversiteit aan prikkels

CC Nova organiseert in het kader van 'picnic music' enkele concerten op vrijdag middag. Het biedt een gevarieerd programma op het terras van het Cultureel Centrum, gezellig en intiem. We citeren: '' Picnic Music, dat is twaalf (!) zomers gratis genieten van concerten op vrijdag. Samen met Cultuurcafé Nova schotelen we je telkens een lokale artiest voor die zorgt voor het peper en zout op jouw vrijdagmiddag lunch”.
Check gerust het volledige overzicht https://www.ccnovawetteren.be/programma

Op deze bloedhete middag stond de formatie Nagløed (*****) geprogrammeerd en die zijn geen onbekende voor ons. De band is ontstaan in 2017 en bracht recent zijn tweede album uit ''Everything is In Everything Else'. Lees gerust de recensie https://www.musiczine.net/index.php/nl/item/103221-everything-is-in-everything-else
We zagen het trio reeds live in de N9 als support van SCHNTZL. Ze tekenden voor een intiem huiskamer sfeertje. Lees gerust https://www.musiczine.net/index.php/nl/item/103109-schntzl-schemerzone-tussen-improvisatie-en-experiment .
Zoals je leest, een combo dat we in het oog houden!

Nu was het in buitenlucht, en we vreesden op het terras voor een soort 'café concert' met babbelende mensen die de muziek als achtergrond beschouwen, maar niets was minder waar. De setting was uitnodigend georganiseerd waardoor de muziek een belangrijk factor bleek te zijn die de gezelligheid onderstreepte.
Het trio zelf haalde verrassend uit. Nagløed hield het vrij sober in de N9, nu ging het breder. De muzikale intimiteit in een jasje van improvisatie en experiment. Het sierde de diverse aanpak. Die verschillende prikkels hoorden we al van in ’t begin met “Reality in The Dream” door de twinkelende gitaar, pianoloops en de percussie. Verder puike songs als “Ashore” en “Dillsong”. Soms werden ook vocals ingelast, met een link naar Thom York van Radiohead, We zaten in dezelfde emotionele sfeer, met de zanger/gitarist zijn bijzondere stem.
“Hanïn Wa Amal” , een nieuwe (= 'weemoed' en 'hoop') beklemtoonde een dromerige, filmische tune. “Anima” en de titelsong “Everything is in Everything Else” klonken doorleefd. Energiek en Gevoelig allemaal. Kippenvel kreeg je op “The Dream is Reality”.
Een magisch moment van piano en drums hadden we, dat zacht, subtiel aanvatte en openbarstte in een wervelstorm aan emoties. “Topagna/ Psalming” werd de ultieme apotheose.
Nagløed liet een ander kantje horen, deze middag. Toegankelijk creatief alternatief als intiem, weerbarstig en dromerig avontuurlijk binnen de algemene noemer van jazz.

Setlist: Reality in the dream // Ashore // Dillsong // Nature Of Things // Hanïn wa Amal // Kontiki // Anima // Everything is in Everything Else // The Dreams is Reality // Toganga/Psalming

Organisatie: CC Nova, Wetteren

't Hof Van Commerce - Great Gigs In The Park 2026 - West-Vlaams voor gevorderden

't Hof Van Commerce is een West-Vlaamse hiphopgroep uit Izegem, bestaande uit Flip Kowlier (Filip Cauwelier) aka 'Levrancier' en Buyse (Serge Buyse) aka 'BZA' of 'Dommestik'. Het olijke duo is al sinds 1997 actief. In 2024 besloot DJ 4T4 (Kristof Michiels) 't Hof Van Commerce te verlaten. De groep gaat verder als duo.
Op de liveoptredens worden ze nu bijgestaan door JTOTHEC (Jonas Casier). De teksten van 't Hof Van Commerce (****1/2)  zijn (meestal) in het West-Vlaams. Dagdagelijks observatief, politiek getint, én getooid met een hoge dosis humor en zelfrelativering.
We maakten ons dus op voor een avondje 'West-Vlaams voor gevorderden', zelfs eentje zonder ondertiteling.

Opwarmer C-RHYMS  (****) aka Christopher Rheims Van Hessche  werd vorig jaar  nog uitgeroepen tot winnaar van de West-Vlaamse Soundtrack editie 2025 en brengt teksten die binnenkomen; o.m. over racisme, er niet bij horen enz.  Serieuze shit als je het ons vraagt.  Rap met een onderliggende boodschap dus. Hij is omringd van een heuse jazz band, inclusief een saxofonist die zorgt voor een' groovy' insteek.
C-RHYMS moest inspanning leveren om zijn publiek mee te krijgen. Een inspanning die loonde. Hij zocht het publiek op en we kregen er een heuse breakdance/danspasje bij, in het midden van het park. Leuk en goed alvast.

Ons West-Vlaams is eerder beperkt. Maar een band als 't Hof Van Commerce verstaan we altijd, al circa dertig jaar lang.
Het duo wist meteen de aandacht te trekken. De MC’s hadden een DJ die een opzwepende sound creëerde. De dynamiek tussen Kowlier en Buyse is iets speciaals en unieks. Telkens hebben ze het publiek mee in hun muzikaal verhaal. De speelsheid droop eraf.  De clichématige kwinkslagen nemen we er maar al te graag bij. De charismatische ingesteldheid van de twee siert.
Een pak goede nummers van hun recente plaat, LP6’ als “In de chalet”, “Kommer/Kwel”, “ God de vaeder”, “Ti nie wo wé of het splisplinternieuwe “Linda toch” (herbewerking van Will Tura) en oudjes “Zonder totetrekkerie”, “Dommestik & leverancier” en “Kom mor ip” gingen erin als zoetenkoek. De grappige bindteksten zijn hoedanook een meerwaarde. “Jaloes”  sloot overtuigend met een knal de set af.
‘t Hof is na al die jaren nog niet uitgebloed, nee, ‘t Hof klinkt vinnig, energiek en nostalgisch.
Flip Kowlier en Serge Buyse zorgen voor rake, snelle raps in hun dialect. Het geeft een gevoel van verbinding en singalong. Puur entertainment en een dynamische livesfeer. West-Vlaamse rap op z’n best!
 
Neem gerust een kijkje naar de pics @Wim Heirbaut
‘t hof van commerce
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9876-t-hof-van-commerce-17-06-2026?Itemid=0
C-RHYMS
https://www.musiczine.net/index.php/nl/component/phocagallery/category/9875-c-rhyms-17-06-2026?Itemid=0

Organisatie: De Casino, Sint-Niklaas (ikv GGITP)