Zwerm is een Belgisch/Nederlands elektrisch gitaar collectief die sinds 2007 goed bezig is. Hun debuut 'The world's longest melody' werd door 'the wire magazine' geprezen als 'een voor de hand liggende kanshebber voor album van het jaar 2010'. Ze gaven concerten in de UK, Europa, de Verenigde Staten en Mexico.
Nu komt de nieuwe plaat 'Great Expectations' uit.  Voor hun nieuwe plaat nodigden ze niemand minder dan Karen Willems uit, drumster extraordinaire. In de Handelsbeurs werd de nieuwe schijf via streaming voorgesteld. Ze werkten ook nog met beeldend kunstenaars Benjamin Verdonck en Lucas Van Haesbroeck. Tijdens het concert zijn beiden bezig met intrigerende installaties. Wat zorgt voor een voortdurende kruisbestuiving van visuele effecten en kleurrijke klankentapijten.

Het verslag kun je hier nog eens nalezen
 
"Een plakwerk van ideeën'' zo omschreef de band het in een recent interview. Het is een gevarieerd meesterwerk. Een plaat bol van verrassende wendingen, improvisatie kunstwerken en experimentjes worden verbonden met toegankelijkheid. Het gelaagde “Crow in the dark” is er zo eentje. Een avontuurlijk nummer dat alle richtingen uitgaat. Mooi wat ze weten te verwezenlijken . Pop, avant-garde, met een vleugje humor en bittere ernst. Het doet denken aan de werkwijze van Frank Zappa; de luisteraar wordt overrompeld door de uiteenlopende effecten van deze muzikanten.
We staan ook even stil bij het meesterlijke drumspel van Karen, een muzikante die houdt van grenzen aftasten en verleggen .  Ze weet haar spel te passen in de gitaarriedels en de vocale schoonheid.
Zwerm bewandelt een eigenzinnig muzikaal pad in het genre. Een variërende klankenwereld, avontuurlijk, filmisch van aard, die de fantasie prikkelt en een visueel totaalbeleving biedt. Sterk!

Tracklist: Crow In The Dark 04:32 - Peel Of The Sentiment 04:23 - On My Way To Aguno 04:22 - No Sign Of Dawn In The Sky 05:17 - It All Serves A Purpose 05:20 - Great Expectations 07:51 - My Umbrella 05:18 - Melusine 05:18 - Heavy Machinery 05:00 - No Questions No Lies 04:25

Pianist Michel Reis, bassist Marc Demuth en drummer Paul Wiltgen kennen elkaar sinds hun schooltijd en hebben in 1998 een trio opgericht. In 2011 kwamen ze opnieuw bijeen om muzikale ideeën en composities uit te wisselen. Hun debuutalbum verscheen twee jaar later. Vanaf dat moment stonden ze op het podium van internationale jazzfestivals en brachten ze nog twee albums uit.
De muzikanten hebben uiteraard niet stil gezeten ondertussen, ook solo of binnen andere projecten drukten ze hun stempel in de jazz.
Terug bij elkaar is ‘SLY’  nu het nieuwe album. Een uur lang worden we meegenomen in hun trip (=veredelde jamsessie). Piano, drums en bas vullen elkaar op speelse wijze aan. Sterk. “Snowdrip” is meteen een fijn voorbeeld van hun vriendschap, kunde op de ingetogen, aanstekelijke en groovy instrumentatie. “If you remember me”, “Fantastic mr. Fox”, “The Rebellion” en “Dairy of an unfetterend mind” leunen hierop aan. Een gevarieerde aanpak in het genre die enorm wordt geapprecieerd.
Wij lieten ons gewillig meeslepen op het klankentapijt van aanstekelijke jazzy tunes van het trio.
Reis/Demuth/Witltgen leveren een overtuigende plaat af , hun hechte vriendschap wordt omgezet in warme , ontspannende virtuositeit en speelsheid. Klasse!

Tracklist: 1. Snowdrop 2. No Storm Lasts Forever 3. If You Remember Me 4. Fantastic Mr. Fox 5. Silhouettes on the Kuranda 6. Viral 7. Diary of an Unfettered Mind 8. Let Me Sing for You 9. Venerdi Al Bacio 10. Nanaimo 11. The Last We Spoke 12. The Rebellion 13. Home Is Nearby

Thorium zette zich in 2018 met een knaller van een debuut op de metalkaart. "Dit debuut van Thorium is ronduit fantastisch. Vernieuwen doen ze niet maar ze waaien een frisse bries doorheen gekende stijlen en genres. Alles samen krijgen we toch een herkenbaar geluid met de nodige eigenheid. Een meer dan geslaagde plaat." schreef Musiczine.net .

De volledige recensie kun je hier nog eens nalezen

Thorium is een grote aanwinst binnen de Belgische metal scene. Een gloednieuwe plaat verscheen, 'Empires in the sun'. Een verrassend meesterwerk, waarop Thorium buiten zijn comfortzone treedt, maar aan zijn roots trouw blijft.
We hebben een akoestische intro op “Dreams of Empire”. “Exquisite”, “Powder and Arms II” en “Where do we go” tekenen voor snelle, harde uppercuts. De virtuositeit van de muzikanten komt naar boven. Op de titelsong “Empires in the sun” noteren we een word intro. We krijgen een mix  van NWOBHM, bay area thrash metal, power en progressieve metal. Thorium treedt buiten z’n comfortzone en daar houden we van. De songs zijn als mokerslagen en ondergaan verrassende wendingen. Knap!
Een zeer interessant drieluik is ‘1302’, gebaseerd op de roman van Hendrik Conscience. Een episch meesterstuk weliswaar, Thorium laat zich van z’n filmische kant zien. De band experimenteert in sound en vocals. “1302: the Golden shadow” is een dertien minuten lang epos, dat ons omver blaast.
Algemeen zijn de vocals emotioneel beladen.

Thorium brengt een boeiend, afwisselend meesterwerk, die ook de fans van de heavy/speed metal aanspreekt.. "Je hebt veel groepen en muzikanten die evolueren doorheen de jaren. Wij doen dat ook en gaan dat blijven doen. Alleen hebben we die lat al van in het begin heel breed kunnen leggen, in die mate dat mensen na deel drie of vier niet gaan kunnen zeggen dat we te ver afgeweken zijn van de oorspronkelijke stijl. We zullen natuurlijk altijd blijven klinken als onszelf, maar wellicht op de ene plaat tav de andere wat meer afwijken." lieten ze optekenen in een interview.
In die opzet zijn ze met brio geslaagd. Ze blijven hun roots trouw, maar bieden ruimte voor openheid wat de originaliteit siert. .
Deze tweede is sterk en onderstreept hun virtuositeit en experimenteerdrift. Puik Plaatje dus!

Tracklist: Dreams of Empire 00:53 Exquisite 03:52 video Powder and Arms II 03:08 Where Do We Go 03:54 video More Than Meets The Eye 04:42 Empires in the Sun 05:12 video The Old Generation 04:44 video Winterfall 05:15 Itchin' and Achin' 03:18 1302: The Minstrel [part I] 02:09 1302: The Golden Shadow 13:02 1302: The Minstrel [part II] 02:15

The Milk Factory - Sound of Ghent - Een intimiteit die je meevoert naar de mooiste plekken in je onderbewustzijn

Gitarist Edmund Lauret en pianist Thijs Troch, van de avontuurlijke Gentse jazzscene, kwamen na een duo concert op het idee om een nieuw project op te starten; met Viktor Perdieus (tenorsaxofoon), Jan Daelman (dwarsfluit), Kobe Boon (bas) en Benjamin Elegheert (drums) was het collectief The Milk Factory geboren.
De band spitst zich bewust toe op een meer melodieuze, intieme sound, een andere richting dan hun andere projecten. Met 'Aula' stelde The Milk Factory in januari 2020 zijn debuutalbum voor. We horen een warme plaat, grenzen van jazz worden verlegd, en ze laten ruimte voor improvisatie. Ze weten diep te raken op magische wijze.
Deze maand nog hadden we de EP 'Dusky' via W.E.R.F. records, die via livestream nu werd voorgesteld in de Handelsbeurs, Gent, in samenwerking met Sound of Ghent.

The Milk Factory (*****) live werd een intimiteit die je meevoert naar de mooiste plekken in je onderbewustzijn.
Een mooi combinatie en versmelting kregen we door de oorstrelende tenorsax, dwarsfluit samen met een sprankelende piano, een bedwelmende gitaar, bas en drums. Of verder nog tussen sax en drums. The Milk Factory gaat hier ingenieus te werk; er wordt geflirt met geluidsnormen en ze zijn niet vies van enig experiment . De minimalistische , sobere aanpak siert.
Evenzeer van belang was de verlichting , een mooi kleurenpalet dat mee rustgevend is in de sound, en het jachtige leven even opzij plaatst.
Het concert wordt hier fijn in beeld gebracht. Tot tranen toe worden we bedwongen in die volledige instrumentatie . Innerlijke rust dus.

In een interview dat we vorig jaar hadden met de band zeiden ze over dit project: ''Na het duo concert wilden we vooral iets meer, hoe zullen we het zeggen, luister muziek uitbrengen. In een eerder intieme sfeer. We hebben bewust gekozen om iets heel anders te doen dan we al deden. Een duidelijk profiel van wie Milk Factory echt is. Daarom zijn we een iets andere richting uitgegaan van wat we al deden. Het is ook leuk om terug te grijpen naar de muziek uit je - laat ons maar zeggen - tienerjaren.'' 
In die opzet was The Milk Facotry al geslaagd op die prachtige plaat 'Aula'. De livestream was een intens genot in onze huiskamer. The Milk Factory bracht je tot innerlijke rust en tekende net voor die intimiteit die je meevoerde naar de mooiste plekken in je onderbewustzijn.

Organisatie: Handelsbeurs, Gent ism Sound of Ghent

Carnation - livestream - The Galaxy Sessions - Een dodelijk energiebommetje, die je ziel doet branden in de hel

Carnation behoort tot de absolute top in het death metal genre. Iets om trots op te zijn wat deze Belgische band presteert. Vanaf de EP 'Cemetery of the Insane' begrepen we al snel dat dit een band van een uitzonderlijk kaliber is , ook live ! Het eigenlijke debuut 'Chapel of Abhorrence', uit 2018, was een schot in de roos. Na shows op het gerenommeerde 70.000 Tons Of Metal, Alcatraz en Damnation Festival , is Carnation klaar voor het grote werk. 'Where Death lies', van 2020, plaatst dit nog meer in de verf.
Ondertussen heeft de band niet stil gezeten, ook in coronatijd! Carnation gaf nu een optreden in Studio Galaxy onder de noemer 'The Galaxy Sessions'. We citeren: ''Ons tweede album 'Where Death Lies', is nu al een tijdje uit... En we hebben er naar uitgekeken om de nummers van dit album voor jullie allemaal uit te voeren. In plaats van nog langer te wachten, hebben we besloten om actie te ondernemen!"

Een verslag van de livestream … Vanaf de eerste tune voel je de koude rillingen over je rug lopen, meteen een dodelijk energiebommetje, die je ziel doet branden in de hel, door de verschroeiende gitaarriedels, de drumsalvo’s en de bulderende stem van Simon, die letterlijk door merg en been gaat! Toegegeven , niet direct origineel, maar Carnation (*****) brengt een technisch hoogstaande set in het death metal genre. We worden  meegesleurd in een donkere, angstaanjagende wereld . Hun virtuositeit siert. Het spelplezier loeit uit de boxen wat tekent voor een ‘huiskamer-moshpit’.
Bovendien, je ziet een solide band waarbinnen al deze top muzikanten elkaar perfect aanvoelen. Carnation creëert een duister, luguber sfeertje. In elke song voel je het vuur branden en je wordt door elkaar geschud tot je murw geslagen bent.  We voelen de adrenaline in ons lichaam en worden bijna tot waanzin gedreven.

Een veel te korte set, want hun muzikale duisternis smaakt naar meer. Carnation komt live sterk voor de dag binnen het genre. Deze livestream was dus een dodelijk energiebommetje, die je ziel doet branden in de hel.

Setlist: Reincarnation - Iron Discipline - Serpent’s Breath - The Whisperer - Malformed Regrowth - Sepulcher of Alteration - Napalm Ascension - Fathomless Depths - Where Death Lies
Preorder: The Galaxy Sessions (GALAXY VINYL) via volgende link - https://www.carnationband.com/shop/product/the-galaxy-sessions-galaxy-vinyl/  

Organisatie: Season Of Mist + Galaxy Studio + Carnation

Leuven Jazz 2021 - B-Jazz Rewind 2021 - livestream - Philippe Lemm Trio + Jake Walker - Een gevarieerd, fris aanbod van (jazzy) soundscapes tekenen voor een ware cultuurschok

Jazz leeft in ons landje …Het talent siert en wordt dan ook op de voet gevolgd door talrijke organisaties.
In het kader van 'B-Jazz Rewind', worden op vijf avonden de winnaars van de vijf voorbije edities van ‘B-Jazz International Contest’ gekoppeld aan enkele beloftevolle bands.
Deze keer: Jake Walker en Philippe Lemm Trio, de winnaars van B-Jazz International Contest 2015.
Volgende info lezen we: ''Zeven Gentse jazzmuzikanten brengen de bruisende klanken van de jaren 20 en 30 van de vorige eeuw terug. Ze blazen niet alleen Louis Armstrong en Jelly Roll Morton terug tot leven, maar schrijven ook hun eigen nummers. De kolkende swing van Jake Walker sleurt je gegarandeerd mee op de dansvloer.''

Jake Walker (****)  bestaat uit één voor één top muzikanten uit de jazz scene, jonge wolven die ondertussen hun sporen hebben verdiend. Jake Walker bracht voor de gelegenheid een ode aan Bud Powell - een van de grote favorieten van pianist Wouter.
Bud Powell was een opmerkelijke pianist die veel te vroeg stierf; hij had af te rekenen met psychische problemen. Maar zijn muziek is anno 2021 nog steeds tijdloos.
Jake Walker putten uit de jazz van de jaren '20 tot '30 en maken er iets moois van. Het bijzondere is  dat pianist Wouter Van den Broeck zijn publiek in de livestream aanspreekt.
Jake Walker laat een melancholische en aanstekelijke kant horen in het genre. Wat uiterst genietbaar is. We zien het spelplezier op het podium. Bud Powell zal hebben genoten van deze mooie ode … en wij ook!

Philippe Lemm (drums), Angelo Di Loreto (piano) en Jeff Koch (bas) zijn het Philippe Lemm trio (****1/2) . Zij wonnen in 2015 de B-Jazz International Contest, volgens Philippe een mijlpaal, zoals we hoorden in de streaming, om zichzelf te lanceren als jazz band. In 2016 verscheen het debuut ‘New Amsterdam'. De band heeft ondertussen heel wat ervaring opgedaan en stond op het punt door te breken naar een ruim publiek. Eind maart bracht het trio Philippe Lemm Trio de nieuwe plaat uit, 'First Steps'. In oktober 2020 echter overleed Angelo Di Loreto op amper 30 jarige leeftijd. Philippe Lemm Trio wilde echter niet bij de pakken blijven zitten, en timmert nu verder aan de weg , o.m. als ode aan hun overleden kameraad. De opnames van de streaming deze avond zijn van een concert in Florida, met beperkt publiek,  maar werden dus nu pas uitgezonden via Leuven Jazz, in het kader van B-Jazz Rewind.

Philippe Lemm Trio brengt ons een breed variërend, kleurrijk palet aan muziekstijlen. Geworteld in de jazz, gaat de band aan de slag gaat met allerhande invloeden als klassiek en progressieve rock. Het zorgt voor een innovatief , fris en innemend, ritmisch, groovy geluid, dat ruimte laat voor improvisatie. In die aanpak klinkt Philippe Lemm Trio uniek binnen de jazz. Meer dan een ontdekking waard!  

Organisatie: Leuven Jazz + B-Jazz International Contest + 30cc, Leuven

Spot on Jazz 2021 - Steiger, Compro Oro en Bestiaal - livestream - Een avontuurlijke benadering van het jazzgenre …in drievoud!
Spot on Jazz 2021
2021-04-14
Zaal Goedleven
Gent
Erik Vandamme

Spot On Jazz is een online jazz concertreeks onder impuls van ART-SPOT.BE, Gent Jazz en Jazz Middelheim, met de steun van Vlaanderen.
Er staan opnieuw enkele fijne concerten gepland de komende weken in het kader van Spot On Jazz. Steiger, Compro Oro en Bestiaal zijn nu aan de beurt. Een avontuurlijke benadering van het jazzgenre …in drievoud! Deze drie bands zorgen voor een avontuurlijk, kleurrijk en uiterst veelzijdig klankentapijt, niet vies van een stijlbreuk en eens graag buiten de comfortzone treden.

Compro Oro  (*****) zorgt voor een bedwelmend sfeertje door de oorstrelende klankencombinatie. Compro Oro zorgt voor verrassende, onverwachtse wendingen en doet op die manier grenzen vervagen . We zagen hen nog vorig jaar op We Are Open, Trix , net vóór het coronatijdperk … Ze hebben intussen  een gloednieuwe song in de pijplijn,  een mooie kruisbestuiving van piano, drums en aanstekelijke gitaarriedels . Het getuigt hun veelzijdigheid en hoe verder de aanpak kan zijn . Het maakt ons nieuwsgierig naar de volgende plaat.

Bestiaal (*****) brengt in het najaar een nieuwe plaat uit , 'Het Deert', waarvan ze nu een tipje van de sluier lieten horen. We krijgen een geheel van bezwerende, zwevende en psychedelische soundscapes in combinatie van een bevreemdend aanvoelend klankentapijt. Onverwachtse wendingen in het songmateriaal zijn hen hier dus ook niet vreemd. Ze staan voor geflirt met geluidsnormen en ingetogenheid. Bestiaal is een interessante ontdekking in de (jazz) scene voor wie houdt van een erg avontuurlijke aanpak.

Steiger( *****) past op zijn beurt perfect in het plaatje van deze Spot On Jazz. Ook zij trekken maar al te graag op avontuur in het genre. De nieuwe plaat 'The new lady llama' is een fantasieprikkelend plaatje , een filmisch klankenbord, niet vreemd van enig experiment.  “Absolution of a French Fry” is een puik staaltje alvast. Steiger maakt de brug naar een Frank Zappa in de Belgische jazz, d.i. muziek tot kunst verheffen, met een scheut absurditeit en dosis humor. De laagjes worden op elkaar gestapeld, wat een bijzondere fijne gewaarwording is, die smaakt naar meer …

Een terugblik naar de reeks Spot On Jazz concerten
http://www.musiczine.net/nl/concertreviews/item/81220-steiger-spot-on-jazz-2021-de-grenzen-aftasten-verleggen-in-improvisatie.html
http://www.musiczine.net/nl/festivalreviews/item/81275-h-a-s-t-john-ghost-rapidman-spot-on-jazz-2021-een-gevarieerde-jazz-avond-in-een-zomers-aanvoelend-kader.html  
http://www.musiczine.net/nl/concertreviews/item/81349-john-ghost-binkbeats-spot-on-jazz-2021-een-filmisch-contrast-van-oneindig-improviseren-en-elektronische-vernuft.html  

Organisatie: Spot On Jazz + Gent Jazz Festival, Gent

AKI is een nieuw jong jazz collectief uit Antwerpen. Onder AKI schrijft drumster Anke Verslype haar eigen muziek en brengt deze naar buiten in verschillende bezettingen.
Voor de nieuwste EP ‘Niobe’ werkte Anke haar muziek uit met Marjolein Vernimmen (harp), Ruben De Maesschalck (bas) en Willem Heylen (gitaar). Ze speelden in deze bezetting ook op Jazz Middelheim, september 2020.
Aan de basis van hun muziek staan ongecompliceerde, sobere melodieën, die beduidend openstaan voor improvisatie. Samen creëren ze een unieke sound die warmte en melancholie biedt.
In die jazz zorgt AKI voor een nostalgisch , emotievol aanvoelen, beeldrijk van een filmisch landschap, jazz en minimalisme.

Ondertussen hadden we een fijn interview met Anke over deze release hier  
Ondertussen werd de EP ook via streaming voorgesteld hier  

Voor de EP 'Noibi' keert het collectief terug naar de basis, met name een wolk van dromerige, zweverige soundscapes, die een intense schoonheid bieden , en diep gevoelig raken op filmische wijze. De band dompelt je onder in een bedwelmend sfeertje, als een voortkabbelend beekje in het bos. Net door die eenvoud ervaar je een gelukzalig gevoel en welbehagen. Een fantasieprikkelend, hypnotiserend klankentapijt dus, de titelsong “Niobe” tekent voor dit gevoel .
Net als de mooie, eenvoudige hoes, ademt de plaat volstrekte rust uit o.m. “Ver”, “Lang geleden” , “Tokyo” en “Over Zee” . De harp en bas sluiten dus perfect aan op softe gitaarriedels en drums .
De beelden zijn sober, ingetogen en krachtig, net als de muziek. De stilte is beeldrijk. Uit die beelden blijkt dat AKI een heel nauwe band heeft met de natuur, door de typische geluiden tijdens een wandeling, het overweldigende geluid van de stilte. De wondermooie plekjes bieden een hypnotiserend, verslavend effect op je innerlijke ‘IK’, “Hoog in de lucht” typeert dit alvast .
De muzikanten beheersen sterk hun instrumenten, en zorgen dus voor muzikale finesse bijgevolg.

Tracklist: Niobe 06:20 Ver 04:23 Lang Geleden 06:36 Tokyo 07:43 Over zee 05:19 Hoog in de lucht 03:52

De Wandelgangen is een trio met een Nederlandstalig repertoire; ze halen invloeden uit de rock en new wave. De band bracht onlangs zijn debuut 'Farao' uit: ''Voor deze EP leunen De Wandelgangen wel hard op het verleden, maar ze doen er wel iets moois mee. Met heel veel geluk wordt dit opgepikt op Willy of StuBru, maar ik zou er geen geld op inzetten." 
De volledige recensie kun je hier nog eens nalezen. 
Over die release en hun plannen, hoe interactief omgaan met deze crisis waarin we nu leven en de sociale media, hadden we in 2020 er een fijn gesprek over, per mail, met zanger/gitarist Pieter Paesen.Hier
Ondertussen heeft de band niet stil gezeten. Ze brachten een gloednieuwe single uit “Hart Geschaafd”.
De band profileert zich binnen de Nederlandstalige rock en postrock,  die we lichtjes durven linken aan Noordkaap en De Kreuners . Een brok muzikale energie, die uppercuts en adrenalinestoten uitdeelt. Maar De Wandelgangen beschikt ook over een eigen smoel. Een breed publiek kan worden aangesproken door de toegankelijkheid en het meebrulgehalte. Met verder een knipoog naar een band als Beuk , die dit weet te doen in West-Vlaanderen , doen zij het in Limburg.
Deze single nodigt uit om De Wandelgangen live te zien … We want more!
Check het vooral zelf uit: https://www.youtube.com/watch?v=xBl5Oh7rQvc

Steiger - Met deze nieuwe plaat willen we vooral onze mogelijkheden en grenzen verder aftasten

Steiger is een project rond Gilles Vandecaveye-Pinoy (toetsen), Kobe Boon (bas) en Simon Raman (drums), drie muzikanten die in verschillende projecten ruimschoots hebben bewezen uit een speciale houtsoort gesneden te zijn. Ook met Steiger tast het trio gretig de grenzen van de jazz af, duikt enthousiast in andere werelden (hedendaagse muziek, elektronica, pop, vrije improvisatie,…), en blijft in essentie  trouw aan het progressieve basisprincipe van het genre.  
De band bewees het al met 'And Above All' (2017) en 'Give Space' (2018). Net op het moment dat ze opvolger EP 'Brick Smoke Basement' (2020, Sdban Ultra), zouden voorstellen, kwam de eerste lockdown eraan.
Steiger bleef niet bij de pakken zitten, ze stelden die EP zelfs voor in De Singel in Antwerpen.  De recensie van deze plaat kun je hier nog eens nalezen. 
Ondertussen is Steiger al aan een nieuw hoofdstuk bezig, begin april kwam een nieuwe schijf op de markt, ‘The New Lady Llama’, waarvan de band al een tipje van de sluier liet zien en horen via streaming naar aanleiding van ‘Spot On Jazz’, het verslag kun je hier nog eens nalezen .

Hoog tijd om, na ons laatste interview vorig jaar, hen nog enkele prangende vragen te stellen.

In ons laatste interview antwoordde je op de vraag ‘’ kunnen we stellen dat heel die plaat iets van dat mystieke en donkere zal uitstralen? - “Ja en nee. De richting die we uitgaan is minder donker. Meer elektronica, ook dat werken we  verder uit. De nieuwe plaat is iets lichter naar ons gevoel, maar ook weer vrij gelaagd en muzikaal gaat het wel veel kanten op, wat we altijd proberen te doen met onze muziek.”
Om een voorbeeld te geven , de single “Absolution of a French Fry” klinkt opvallend toegankelijk en lichtvoetig. Mee eens? Een bewuste keuze?
Een bewuste keuze niet direct, het is ook zo dat we met deze plaat veel kanten hebben laten zien en horen, dus niet alleen die eerder lichtvoetige zijde. In die ene song wel, in een andere niet. Wat we wel bewust hebben gedaan is dingen uitproberen, en zien waar we uitkomen.. We stonden daar eerlijk gezegd niet te lang bij stil. Ieder nummer had zijn eigen kleur en vibe, maar alles kwam wel mooi samen op het eind. En inderdaad, het is, naar ons gevoel, een iets lichtere plaat geworden dan de EP.

Ik hou van hoe jullie weer enorm variëren. “Sundog’’ laat weer een eerder experimentele kant horen. Klopt dit?
We horen dat daar toch niet direct in , in die song. Of het moeten structurele dingetjes zijn die opvallen, bijvoorbeeld bij het middendeel. Het is zelfs een eerder eenvoudige song, niet echt experimenteel bedoeld of zo. Maar als je dat er in hoort, het kan altijd. Iedereen heeft zijn/haar achtergrond bij het beluisteren van onze muziek en er zijn meerdere interpretaties mogelijk, dat maakt het zo interessant.

Ergens komen jullie in het vaarwater terecht van bands als STUFF met deze bijzonder eclectische plaat, mee eens?
Gelijkenissen met STUFF vinden we niet echt kloppen uitgaan op deze plaat.
We denken dat er wel altijd gelijkenissen te vinden zijn tussen ons en andere jonge bands, maar als je goed luistert, hoor je toch vooral de verschillen.

Dat maakt deze plaat net zo boeiend. Om een of andere reden krijg ik toch ook het gevoel dat jullie nog steeds zoekende zijn naar de sound die bij jullie past, klopt dit of is dat kort door de bocht?
Ja. Bij deze plaat hebben we veel tijd gestoken in het zoeken naar de juiste gebalde structuren en vooral naar de juiste sound voor ieder nummer door heel veel te experimenteren in de studio. We maakten gebruik van kapotte piano’s, maakten samples van onze stemmen, gebruikten verschillende synths en joegen zelf piano’s door gitaarversterkers.
Maar dit alles wel zonder het grotere plaatje uit het oog te verliezen.. Mede door invloeden van de bands en andere projecten waar we elk apart mee bezig zijn is de muziek weer iets heel anders geworden in vergelijking met ons vroeger werk.  Die invloeden hebben we daarin verstopt. We wilden met deze plaat dus vooral uitzoeken wat onze verdere mogelijkheden zijn, ook naar de toekomst toe.

Ik hou ook van het feit dat jullie op deze plaat jullie grenzen verleggen. Waar blijft de inspiratie vandaan komen?
We hebben alle drie een zeer brede smaak. Alle muziek die we luisteren heeft direct of indirect een invloed op onze muziek. Plus we zijn ook individueel heel hard geëvolueerd de laatste jaren, zowel in ons spel als op compositorisch vlak, dus dat neem je uiteraard allemaal mee.

Ook nu weer blijkt Steiger de ideale groep te zijn om de soundtrack voor een film te leveren. Tijd om daar toch eens iets mee te doen?  Zijn er bepaalde soort films die je zou willen doen eventueel?
We hebben helaas nog geen aanbiedingen gehad. Het zou wel super zijn moesten we die vraag ooit krijgen. Vooral voor films met een zeker spanningsveld lijkt ons dit ideaal, bijvoorbeeld een goede detective serie of zo.

Live optreden zit er nog steeds niet in, ik heb genoten van jullie streaming concert naar aanleiding van ‘Spot on Jazz’ , hoe voelt het om weer een streaming te doen en niet voor een publiek op te treden?
Eerlijk gezegd was het op deze locatie wel leuk om te doen, vooral ook omdat het soort pre-release was, waar we onze songs eens ‘live’ konden spelen. Dus dat voelde wel goed aan, je blijft natuurlijk de interactie met je publiek enorm missen. Maar wat deze streaming betreft, voelde het wel goed die nummers te kunnen brengen.

Ondanks ik het concept wel goed vind om een band ‘in the picture’ te zetten, begint het wat afgezaagd te worden, zowel voor band als publiek denk ik, je hebt dat publiek gewoon nodig vica versa denk ik; Sommige bands geven al aan geen streaming meer te doen om die reden. Je mening?
Het zal nooit echt het gegeven van live optreden vervangen, maar het is op dit moment de enige manier om jezelf als muzikant en band in ‘the picture’ te zetten, en naar je fans toe ook de enige manier om te tonen dat je nog steeds leeft. Het is begrijpelijk dat sommigen het beu zijn, we hopen ook in mei al enkele optredens te kunnen doen en toch zeker in het najaar een echte toer te doen. maar als die mogelijkheid er niet is, dan is streaming op dit moment het enige alternatief.  Al moeten we daar toch aan toe voegen dat  de meeste streams voor ons wel afgelopen zijn op dit moment.

Ik baseer de meeste vragen op ons vorig interview, de toekomst is onzeker, maar tijdens dat interview zeiden jullie wat jullie ambitie is: ‘’ In de verdere toekomst zouden we toch graag naar het buitenland toe iets willen proberen opbouwen.” Is er ondertussen al interesse vanuit het buitenland?
Er lagen een aantal optredens vast in Nederland, om in maart op te treden, maar dat is nu uitgesteld. Hopelijk wordt dat nog iets. Maar eigenlijk is alles nu nog koffiedik kijken zowel in binnen- als buitenland. We blijven wel hopen daar iets te kunnen uitbouwen.

Elke plaat is een onderdeel van een concept begreep ik uit dat interview, hoe ziet de volgende stap eruit?
Dat was oorspronkelijk ook zo, zeker bij onze vorige album ‘Give Space’. Het concept tijdens het proces van de EP en het nieuwe album echter was iets vager. We zochten eerder naar een evenwicht tussen de akoestische elementen en elektronica. Welke de volgende stap is, weten we nog niet, dat hangt van factoren af die op ons afkomen.

Wat me ook opvalt dat deze plaat kan zorgen voor generatie conflicten, een wat oudere generatie die houdt van muziek in een vakje te stoppen, en een generatie die op zoek is naar prikkels (waar ik mezelf toe rekenen). Welk publiek willen jullie bereiken dan?
Wel. Dat is een moeilijke vraag. Moesten we nu heel duidelijke muziek maken die heel mooi binnen een bepaald kader past zouden we niemand tegen de borst stoten. Maar dat is nu net wat we niet willen of kunnen doen met onze muziek. We tasten de hele tijd grenzen af en vinden het daarom moeilijk om nog binnen het kader van de jazzmuziek geplaatst te worden, want als je muziek zo benoemt krijg je automatisch kritiek van mensen binnen dat segment van de muziek die niet snappen waar we mee bezig zijn, of vinden dat we geen ‘jazzmuziek’ maken. Tegelijkertijd merken we nu ook dat we steeds meer jongere mensen aantrekken met onze muziek, wat ons wel blij maakt, die denken sowieso minder in duidelijke vakjes. We hopen dat we dit naar de toekomst toe verder kunnen uitbouwen. Het is ook normaal dat als je blijft experimenteren dat sommige mensen afhaken en nieuwe mensen geïnteresseerd raken in jouw muziek, dat is iets wat we net heel interessant en spannend vinden.

En wanneer mogen we de volgende release verwachten?
We willen eerst en vooral gaan spelen met onze nieuwe muziek. Hopelijk lukt dit in het najaar. Daarna zien we wel. We zijn niet met nieuwe nummers bezig op dit moment, omdat we door een jaar stil te liggen eigenlijk al een heel pak klaar hadden. Nu is het tijd om die nieuwe nummers te tonen en te delen met een publiek. Maar nu zijn we vooral benieuwd naar onze nieuwe release en kijken uit naar de reacties.

Wat zijn de verdere plannen?
Ons voorbereiden op de live optredens van zodra hier meer nieuws over is. De nummers hebben nog heel veel ruimte om bewerkt te worden tot live versies.
We houden ons dus wel bezig en kijken vooral uit naar dat eerste live optreden .