Les Nuits Botanique 2021 - Emptiness, Neptunian Maximalism - Een experiment van duistere machten
Les Nuits Botanique 2021
Botanique (Orangerie)
Brussel
2021-09-26
Erik Vandamme
Laten we even terugkeren in de tijd, 2015 Rocktoberfest in Lier … Toen we Emptiness aan het werk zagen schreven we het volgende: ''Zonder een woord uit te wisselen met het publiek liet Emptiness de gitzwarte muziek voor zich spreken, en de grafstem van zanger Phorgath deed ons staren naar een ongedefinieerde plaats buiten de realiteit. Na de show moesten we onszelf even weer tot de orde roepen, zo niet zouden wij achtergebleven zijn in een leegte.''.
De band stond in een volgelopen Orangerie op de laatste avond van Les Nuits Botanique. Ze kwamen hun nieuwste album 'Vide' voorstellen.
Vóór die duistere trip, kregen we nog Neptunian Maximalism, een collectief in een wisselende bezetting, dat drone-metal met spirituele free jazz en psychedelische muziek brengt.
Neptunian Maximalism (*****) is niet vies van experimenteren in deze mengelmoes. De band staat met een ruime bezetting op het podium, o.m. twee drummers, een saxofonist, enkele gitaristen en twee man die knopjes bedienen voor de geluidseffecten. De frontman, ook een beetje multi-instrumentalist, heeft een bezwerende, hypnotiserende stem .
Ze improviseren met klankentapijtjes, door percussie en gitaar in elkaar te laten vloeien, of die net elkaar tegenwerken. De groovy sax doet je wegzweven.
Ingetogen momenten worden afgewisseld met een opengetrokken register in een breed, gevarieerd kader. Het is een spannend muzikaal verhaal door die donkere paadjes en angstaanjagende beelden. Toch is er sprake van gemoedsrust . Mooi . Ondanks die duistere walmen, speelt Neptunian Maximalism echter een bijzonder kleurrijke set.
Grimmiger van aard in die duisternis is Emptiness (*****). Een intense , verrassende set in de krochten van de hel , omgeven van een gitzwart muzikaal kader, zonder woorden opnieuw. Emptiness flirt met de griezelige kant van de duisternis, alsof in een donkere straat voetstappen en akelige geluiden steeds dichter op je afkomen.
De scherpe gitaarriffs knijpen je strot dicht. Je hart bonst in je keel, het angstzweet staat op je lippen en je kunt geen kant meer uit … Brr! Emptiness drijft het tempo op. Gruwelijk klinkt het . Horrorbeelden borrelen op . Wat een intensiteit van dit combo.
Donkere trips kregen we van deze twee bands. Een experiment van duistere machten.
Neem gerust een kijkje naar de pics
Emptiness
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/festival/les-nuits-botanique-2021/emptiness-26-09-2021.html
Neptunian Maximalism
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/festival/les-nuits-botanique-2021/neptunian-maximalism-26-09-2021.html
Organisatie: Botanique, Brussel (ikv Les Nuits Botanique)
Devils Rock for An Angel 2021 - Een gevarieerd aanbod aan metalen
Devils Rock For An Angel 2021
Zaal ’t Riet
Zillebeke (Ieper)
2021-09-25
Erik Vandamme
Sinds 2015 heeft in Zillebeke (Ieper) een initiatief plaats voor een goed doel, o.m. onder de naam 'Devils Rock For An Angel'. In 2020 kon het gezellige evenement door de corona niet doorgaan. We kregen nu een zeer gevarieerd programma in de metal-stijl. De zaal was heel goed vol gelopen, zonder dat het te druk werd . Er heerste van de vroege namiddag tot het late uur een gezellig sfeertje in een intiem, vriendelijk kader; de bands als het publiek konden schitteren. Met dank aan een puike organisatie, want alles was tot in de puntjes uitgewerkt om iedereen een top dag te bezorgen.
Hunter (*****) - Openingsact Hunter moest twee keer optreden, eerst op Devils Rock For An Angel en later in de avond in Ninove. Wie had gedacht dat de band om die reden op de rem zou gaan staan, kent Hunter niet. Ze halen altijd alles uit de kast, om je murw te slaan. Ook hier op Devils Rock For An Angel. Terwijl de ene gitarist van de ene naar de andere kant van het podium zweeft, en soms door de knieën gaat, speelt de ander statisch op zijn instrument.
Dat is het interessante aan Hunter, de combinatie tussen jonge wolven en oude rotten met een dosis ervaring. Samen krijg je een band die als hongerige wolven het podium bestormen en de solo's tot een hoogtepunt brengen; vocaal ligt de lat erg hoog.
Ze zorgen voor adrenalinestoten, waarop stil staan onmogelijk is. In het interview lieten ze het al horen.
Op Devils Rock For An Angel speelden ze een wervelende set.
Shuulak (***1/2) - Een donkere walm drijft over de hoofden heen als Shuulak het podium betreedt. Ze tekenen voor een woeste duisternis en een intense beleving, Echter blijft alles wat op diezelfde strakke lijn, waardoor de aandacht verslapt naarmate de set vordert.
De Nederlandse band bracht reeds enkele knappe EP's uit, hypnotiserend sterk donker materiaal. Op klaarlichte dag de donkerte van de nacht voelen , concluderen we.
Liquid therapy (****) - Het is moeilijk om op de muziek van Liquid Therapy een label te kleven. Hun recente release 'Breathe' (2020), net voor de eerste lockdown, overtuigt.
De recensie kun je hier nog eens nalezen.
Na een moeizame start, drijven de gitaristen het tempo een beetje op. Ze worden aangespoord door een charismatische en heel beweeglijke frontman, die een stem als een klok heeft. Het zijn energieboosts. Naarmate de set vordert, krijgt de band meer en meer greep op het publiek, waarna ze de lat nog hoger leggen; in een wervelende finale slaan ze ons compleet murw. Een heen en weer van strakheid en variatie .
Een geslaagd optreden van een band , die buiten de comfortzone van de doorsnee metalfreak durft te treden.
Objector (****1/2) - Speed en thrash metal van eigen bodem die meer respons verdient.
Een band met een sterke live reputatie. Het debuut 'Social Intolerance' uit 2018 klonk overtuigend. Beukende drums, scheurende gitaar-, bas lijnen en rauwe vocals zijn de rode draad. Ondanks de wervelend set , bleef het publiek wat statisch, maar genoot zichtbaar van de set. Ze halen ongemeend verschroeiend uit. Ze zijn uit het goede hout gesneden. Puik werk van deze gasten.
Carrion (****) - is ook een band die verdomd meer erkenning mag krijgen in het death metal genre. In de instrumentatie als in de vocals valt er geen speld tussen te krijgen.
Ze zijn muzikaal te situeren binnen een strak keurslijf. Wat een adrenalinestoten. Het publiek reageert enthousiast. Wat een sterke live band. Nu nog even wachten op een nieuwe plaat , die volgend jaar zou uitkomen …
Sin Savage (*****) - Sin Savage, is een Belgische heavy-metalband opgericht in 2019 door Zan Geeraerts, Jasper Vanderheyden, Vassili Golfidis en Andreas Timmerman. Deze mannen hadden al heel wat ervaring opgedaan in verschillende projecten en wilden hogerop geraken, 'they wanted to make Belgium great again!'. En zo werd Sin Savage geboren.
Ze lieten het publiek kennis maken met hun eerste single "Lost In The Dark". Later volgde hun allereerste album, een 4 nummers tellende EP, 'Lost In The Dark'.
Hier zagen we een ijzersterk collectief aan vrienden, die de puurheid van old school heavy metal hoog in het vaandel dragen. Sin Savage kruidt het genre, waardoor een wervelend heavy metal feestje ontstaat.
De band blies ons omver. We waren laaiend enthousiast over de ruwe hedendaagse sound die mag vergeleken worden met een versie van Motorhead of Judas Priest. Sin Savage knalde!
Signs of algorithm (****) - De organisatie bood een gevarieerde affiche. Signs of Algorithm zit in de metalcore. Snel, hard, meedogenloos en blijven bonken. Signs of Algorithm zijn al enkele jaren bezig, stonden in 2018 op Alcatraz en speelden als support van topbands in het genre. Ze speelden een daverende set, alsof er 1000 wild losgeslagen fans voor het podium stonden . Missie geslaagd!
Cathubodua (****) - Cathubodua brengt een sound van metal met een folky tune. De inbreng van vioolpartijen en het brede scala aan vocals zijn tekenend. Symfonische metal dus, denk aan bands als Nightwish of Epica. De band brengt je in een soort occulte totaalbeleving, waarbij de fantasie wordt geprikkeld. De viool klanken, de epische riffs, de beklijvende refreinen en de fraaie zang van Sara Vanderheyden (rauw en opera-getint) zijn duidelijk een meerwaarde. Een sterk houvast aan de sound. 'Continuum' uit 2019 overtuigde al sterk , live klinken ze donker, mystiek, intens en gedreven
Reject the sickness (*****) - Gretig wilden ze er tegenaan gaan . Ze hebben dan ook een nieuwe plaat uit, 'While our world Dissolves' . Energiek, spannend klonk het.
Vanaf de eerste song ontstond een moshpit en gingen sommigen crowdsurfen . De band had nogal snel door dat ze het publiek voor zich wonnen. Mooi.
In 2018 schreven we nog over hun passage op Frietrock :''De band laat er geen gras over groeien, en trekt alle registers van begin tot einde compleet open. Als een razende wervelstorm gaat Reject The Sickness tekeer, tot niemand meer stil staat in die kleine tent. Zonder meer worden we dan ook compleet omver geblazen."
Ook nu weer liet Reject the Sickeness geen spaander geheel. Wat een tsunami.
Back to back (***1/2) - Voor wie er nog niet genoeg van had, was er nog Back to Back, die covers brengen van bekende en minder bekende metal songs, en voegen er gelukkig iets extra’s aan toe of steken die songs zelfs in een nieuw kleedje .
We bleven nog even hangen, om lekker te headbangen en uit de bol te gaan op hun klassiekers , die op een frisse, energieke stoot kregen .
Back to Back sloot het festival dan ook overtuigend , knallend af . De kers op de taart dus!
Organisatie: Devils Rock For An Angel, Zillebeke
Les Nuits Botanique 2021 - It It Anita - Een Luikse energiebom!
Les Nuits Botanique 2021
Botanique (Orangerie)
Brussel
2021-09-23
Erik Vandamme
Een optreden van It It Anita ontaardt telkens in een alles vernietigende wervelstorm, waarvan je even moet bekomen. Steeds word je omver geblazen. Wat een Luikse energiebom !
Brorlab (***) wordt omschreven als de Vlaamse versie van Cocaine Piss. Dit klopt enigszins, maar het trio beschikt toch over een eigen smoel. Kort en krachtig klinkt het zeerzeker !
Na een vreemde start van een minutenlang dreunende drummachine, speelt, vliegt het combo er meteen in. De beweeglijke frontvrouw schreeuwt haar teksten op furieuze wijze door de microfoon, De muzikanten trekken alle registers open.
Korte songs werden afgevuurd, en de set duurde maar een kleine twintigtal minuten. Wat een tsunami kregen we over ons heen. Tegen dat we konden bekomen , was de set al gedaan. Band met potentieel , in de voetsporen van Cocaine Piss. Een punkattitude in het geheugen gegrift.
‘Popmelodieën met noisy gitaren en post-punk voor kids’, lezen we in de bio van Milk TV (****). Recht door zee, aanstekelijk, en met een punk attitude klinkt het. Milk TV is ook toegankelijk, melodieus in hun sound. En in die grooves komt Talking Heads opborrelen. Een mooi terechte verwijzing. Een opwindende , dynamische set van het trio, die het publiek weet aan te porren. Stilstaan is onmogelijk ! Band om in het oog te houden.
De Orangerie was intussen goed volgelopen voor It It Anita (*****) . Ze plaatsten hun derde album 'Sauvé' in de spotlights . Aan de sound is niet echt zo veel veranderd.
It It Anita is een liveband bij uitstek, die energieboosts veroorzaakt in de songstructuur. Ze trekken meteen ook alle registers open . Ze staan mooi opgesteld in een kring om die sound nog voller te doen klinken door verschroeiende riffs en drum salvo's . Humor en bittere ernst hebben we.
It It Anita bouwt op naar een climax, het publiek deint en danst mee op die krachtige tunes.
Het ontaardt in een alles vernietigende wervelstorm. De drummer duikt het publiek in met zijn drumstel, de andere bandleden zoeken hun fans letterlijk op. Schitterend wat we hier zien en horen.
Kortom, een Luikse energiebom, zonder meer.
Neem gerust een kijkje naar de pics
It It Anita
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/festival/les-nuits-botanique-2021/it-it-anita-23-09-2021.html
Milk Tv
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/festival/les-nuits-botanique-2021/milk-tv-23-09-2021.html
Brorlab
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/festival/les-nuits-botanique-2021/brorlab-23-09-2021.html
Organisatie: Botanique, Brussel (ikv Les Nuits Botanique)
Les Nuits Botanique 2021 - Emy - Dankbaar voor zoveel oprechte innemendheid
Les Nuits Botanique 2021 - Emy - Moli
Botanique (Orangerie)
Brussel
2021-09-22
Jerome Bertrem
Op deze double bill stonden de superpop van Moli en het neo-soul van Emy geprogrammeerd. Een Belgische concertavond van twee beloftevolle artiesten, dus.
Als eerste kwam de Brits-Belgische Moli aan beurt. Ook al is ze nog maar sinds 2018 bezig, toch heeft ze met haar twee EPs ‘Résumé’ en ‘Préface’ plus een handvol singles genoeg songs om een dik halfuur te vullen.
“Comfortable” legde meteen haar muzikaal palet bloot: krachtige gevarieerde vocals, dansbare tracks met nostalgische 80s disco hooks en licht compromisloze lyrics. Met “On the Weekend” bracht ze een ode aan Berlijn dat nu haar thuisbasis is. Uniek is ook haar mix van Engels en Frans in haar teksten. Deze speelse, maar toch doeltreffende keuze klonk goed in onder andere “Cloud No 9”, “Shapeshifting”, “Disconnected” en “Something What I’ve Said”. Achter de opwekkende glossy pop schuilen er soms ernstige thema’s als eindeloze zelfreflectie en piekergedachten.
Moli bracht al bij al dus mooi uitgebalanceerde pop. Ze leek af en toe wat overweldigd te zijn door het feit dat ze voor het eerst optrad voor een Belgisch publiek, inclusief haar vrienden en familie, maar we wilden toch nog meer horen. Zo gevraagd zo gekregen, want als bisnummer schudde ze opnieuw “Shapeshifting” uit haar mouwen dat trouwens nog net beter klonk dan de eerste keer.
De in Parijs-geboren en nu Gentse Emy Kaboré is een rijzende ster van wie haar singer-songwriter act tijdens haar deelname aan Humo’s Rock Rally in 2018 ontbolsterd is tot de neo-soul/funk met full band. Dat ze ernstig met haar muziek bezig is, viel ook meteen op aan de live setting. Begeleid door vier stuk-voor-stuk sterke muzikanten, maakte ze in een huiselijke setting (tv, plant, tapijtje) het zeer gezellig .
Al vanaf de eerste tonen en zanglijnen liet ze een ontspannen en zelfverzekerde indruk na. Moeiteloos brak Emy uit haar schelp in “Comfort Zone” waarna het publiek - op haar vraag - dichter ging staan. Deze intimiteit werd beloond met een breekbare en pakkende “Down the Lonely Street”.
Halfweg de set was het moment gekomen voor het op radio-vaak-gespeelde “Inconvenient” dat live met volle overgave een terechte kippenvelmoment bezorgde.
Authentiek is ook een woord op de juiste plaats: na het intieme “Does it matter” is Emy zelf duidelijk ontroerd. Als publiek konden we alleen maar dankbaar zijn voor het mogen aanschouwen van deze oprechte emoties, die ze via dit nummer (over een emotionele periode in haar leven) met ons wil delen.
Nog een heerlijke glimp van haar talent (en van haar muzikanten) was “Freestyle” waar ze op funky wijze komaf maakt met hokjesdenken en onterechte verwachtingen.
Emy vergelijken met andere artiesten zou haar talent onrecht aan doen. Wat ze vanavond bracht, belooft voor wat ze nog zal uitbrengen. We kijken er dan ook halsreikend naar uit wanneer het eerste album het daglicht zal zien.
We zijn Emy dankbaar voor zoveel oprechte innemendheid
Neem gerust een kijkje naar de pics @Dieter Boone
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/festival/les-nuits-botanique-2021/emy-22-09-2021.html
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/festival/les-nuits-botanique-2021/moli-22-09-2021.html
Organisatie: Botanique, Brussel (ikv Les Nuits Botanique)
Les Nuits Botanique 2021 - Chantal Acda - Gepolijste pareltjes enig mooi gebracht
Les Nuits Botanique 2021
Botanique (Rotonde)
Brussel
2021-09-21
Jerome Bertrem
In de Rotonde wachtte er ons die avond een innemend en toch dreunend concert van Chantal Acda. De Nederlandse woonachtend in Antwerpen heeft haar strepen al lang verdiend met allerlei samenwerkingen (o.a. Isbells, Sleepingdogs, Bill Frisell, Nils Frahm en nog zo veel meer) en uiteraard haar solowerk (5 albums en 3 live albums).
Na de release van het laatste album ‘Saturday Moon’ was Chantal Acda ongeduldig om het nieuwe materiaal te delen. Ook al probeerde ze tijdens de lockdown de songwriting op haar eentje (enkel met gitaar en micro), uiteindelijk nodigde ze een hele reeks muzikanten uit om haar muzikale ideeën vorm te geven.
Met “Fight Back” viel ze meteen met de deur in huis, dan wel in de meest huiselijke zaal van de Botanique, de Rotonde en meteen werd de toon gezet. Hier en daar moest de begeleidende band (onder andere haar partner Eric Thielemans, Niels van Heertum, Alan Gevaert en Gaetan Vandewoude) zich nog wat opwarmen, maar het zittend publiek was toch al mee.
Al snel volgde “Saturday Moon”, single track van haar laatste album. Het zeemzoete nummer over vervlogen tijden was als een aangename gloed op de eerste herfstdag van het jaar. In “Disappear” zette Acda haar zachte vibrerende stem (denk aan Janis Joplin of Mimi Parker van Low) goed in de verf terwijl de berg van aluminiumfolie als achtergrond prachtig werd verlicht. Hoewel het nummer gaat over twijfel om menselijke connectie te maken, lukt het haar moeiteloos om elke toeschouwer te raken.
Omringd door zeer ervaren muzikanten, is het wel duidelijk dat Acda het geheel dirigeert. Toch gaat het er ontspannen aan toe en laat ze regelmatig haar bandleden hun ding doen. In “Times Frames” en “Still we Guess” was deze chemie een streling voor de oren en ogen.
Tussendoor kwamen ook nog het enig mooie en ontroerende “Wolfmother” en het opzwepende “Conflict of Minds” aan bod waardoor ze meer pareltjes uit haar laatste werk te delen.
De toeschouwers - inclusief Italiaanse fans (!) - waren Acda overduidelijk dankbaar om sinds lang haar live te mogen aanschouwen.
Des te dankbaarder waren we toen ze ons de nacht instuurde met het afsluitertje “The Lifer” (cover van Chris Eckman). Kortom, dit waren gepolijste pareltjes enig mooi gebracht!
Setlist: Fight back - Saturday Moon - Disappear - Back against the wall - My night - Conflict of Minds - Times Frames - Wolfmother - These terms - Still we guess - The lifer (cover Chris Eckman)
Organisatie: Botanique, Brussel (ikv Les Nuits Botanique)
Les Nuits Botanique 2021 - Esinam - Een uiteenlopend klankentapijt
Les Nuits Botanique 2021
Rotonde (Botanique)
Brussel
2021-09-16
Erik Vandamme
Esinam is een zangeres/instrumentaliste die muzikaal de juiste balans biedt van een ingetogen, lichtvoetige en dansbare sound, als een donkere walm die over je hoofd waait. Het is een veelzijdige artieste die zich laat omringen door fijne muzikanten .
Een drietal jaar geleden zagen we haar aan het werk in de Orangerie. Ook de live streams onderstrepen een artieste en een band , die ons compleet ontroeren. In een goed gevulde Rotonde kunnen we dit aanvoelen maar beamen.
In die gezellige Rotonde zagen we eerst piano wonder Dorian Dumont (*****). We citeren uit een interview: '' De 33-jarige Dorian Dumont werd geboren in het Franse Montpellier. Van zijn zevende tot zijn achttiende volgde hij lessen klassieke piano en was hij van plan om klassiek pianist te worden. De dingen gaan evenwel niet altijd zoals gepland en met ouder worden nam de interesse in improvisatie en jazz toe.''
De man laat zich o.a. inspireren door Aphex Twin. En dan weet je het wel … We krijgen hemelse piano partijen; de grenzen van het instrument worden afgetast. Dorian verlaat de comfortzone van de pianostijl. Iedereen stond vol bewondering te kijken naar deze virtuositeit en speelsheid. Hij gaat van een ingetogen recital naar een spervuur van klanken waarbij geflirt wordt met geluidsnormen. Dorian Dumont bewijst vooral dat minimalisme zachtmoedig als krachtig kan klinken. Een adembenemend mooi schouwspel dus
Esinam (*****) start vrij ingetogen door hypnotiserende flutes. Haar muzikanten pikken hierop in. Het brengt ons naar een magisch mooie solo van de drummer en kloppende basslines. De breekbare stem van Esinam overspoelt ons. De kaart van speelsheid en warmte wordt getrokken. Het publiek geniet van de ingetogen en groovende sound.
Het is energiek, pakkend en adembenemend . Schitterend.
Esinam nam je anderhalf uur mee in een uiteenlopend hypnotiserend, groovy klankentapijt. Iedereen genoot van die veelzijdige muzikante en haar band . Fijne set dus.
Organisatie: Botanique, Brussel (ikv Les Nuits Botanique)
Les Nuits Botanique 2021 - Benjamin Schoos + The Loved Drones - De verbintenis tussen Franse chanson en pure rock-'n-roll
Les Nuits Botanique 2021
Orangerie (Botanique)
Brussel
2021-09-16
Erik Vandamme
Benjamin Schoos is van vele markten thuis. Hij is zanger, componist, baas van het label Freaksville, enz . Hij kwam op Les Nuits Botanique zijn nieuwste plaat - uitgebracht in 2020 btw - 'Doubt in my heart ' voorstellen,
In deel twee was er meer een show gedeelde met de band The Loved Drones . De allereerste keer dat de band het album ‘Conspiracy Dance’ live speelt , lezen we op de facebook pagina. Een avondje voor de rock fan die houdt van die sound uit de seventes , als van wie houdt van het Franse chanson …
Benjamin Schoos + The Loved Drones (****) - In deel één kregen we dus die Franse Chanson kant van Benjamin Schoos. Hij bracht op gemoedelijke wijze een rits nummers die gevoelig, aanstekelijk klinken ; hij wordt begeleid door muzikanten die mooi z’n warme stem aanvullen. Hij ontroert eenvoudigweg hoedanook. Benjamin bewijst met brio hoe een artiest/componist kan schitteren in eenvoud, zonder al teveel overdreven franjes. In die eenvoud durft hij avontuurlijk te klinken , voegt hij er wat experiment aan toe of hij gaat de strakkere rock toer op. Fijngevoelig, strak dus!
In het tweede deel mogen The Loved Drones hun ding doen, Wat ons na enkele luisterbeurten van 'Conspiracy Dans 'op viel, is het meeslepende karakter van die seventies sound, en een psychedelische invalshoek . The Loved Drones hebben toch een eigen smoeltje in dit geheel. Ze trekken de registers nog eens open . De sfeer zit er in en ons rockhart slaat sneller.
Het publiek deint mee op de tunes en sommigen doen een eerste danspas . Wat een aanstekelijke show krijgen we hier van de band . De charismatische frontman met lang grijs haar en in leder pak heeft een fijne uitstraling . Het onderstreept de muzikale duizendpoot Benjamin Schoos.
Kortom, The Loved Drones zorgen voor een heropleving van die 70s sound.
Als we de beide sets naast elkaar plaatsen , hadden we vanavond de verbintenis tussen Franse chanson en pure rock-'n-roll!
Organisatie: Botanique, Brussel (ikv Les Nuits Botanique)
Les Nuits Botanique 2021 - Paradoxant, Unik Ubik, Mountain Bike - Een stevig bluesrock feestje
Les Nuits Botanique 2021
Orangerie (Botanique)
Brussel
2021-09-15
Erik Vandamme
Naar aanleiding van ‘15 jaar Humpty Dumpty Records!' stonden in de Botanique enkele bands op het podium die verbonden zijn met dat label. Het beloofde, op papier, een stevig rock en blues feestje te worden.
Aan die verwachtingen werd door de drie bands met brio voldaan. Zowel Mountain Bike - Unik Ubik als Paradoxant speelden een daverende set
Paradoxant (***1/2) is het project van Antoine Meersseman, die je misschien wel kent van het werk bij BRNS. Hij laat zich omringen door een keyboard speelster, die een kristalheldere stem heeft, en een drummer die aan multitasking doet, en die dus ook gitaar van tijd tot tijd speelt. Wat we krijgen is een setje aanstekelijke songs, met een vleugje melancholie en weemoed.
Het moet wel vooral lekker rocken vanavond. De instrumentatie als de vocals zijn de moeite; de drie muzikanten entertainen hun publiek en teasen elkaar. Het is vooral een band met potentieel en groei. In het oog te houden.
De muziek van Unik Ubik (*****) is soms moeilijk te plaatsen. De klemtoon komt op bluesrock met jazzinvloeden en psychedelica. De aanstekelijke gitaarriedels, de opbouwende sax en de bedwelmende drums zorgen voor een wisselende vederlichte , stevige en harde sound. De Orangerie was al goed gevuld intussen . Iedereen genoot van de strakke set.
Het Belgisch-Franse Unik Ubik zijn graag geziene gasten op Dour; ook hier klinken ze overtuigend. Ze eindigen in een oorverdovende climax. Mooi.
De wervelstorm die Unik Ubik ontketende, is nog maar pas gaan liggen, of daar is de volgende al. Mountain Bike (*****) klinkt snel, vlijmscherp en snoeihard . Al gauw ontaardt dit in een moshpit, crowdsurfers en stagedivers. Het spelplezier druipt er van af .
We zien een hongerige band met bloeddorstige fans . Mountain Bike legt de lat hoog en zorgt voor een stevig, hevig bluesrock feestje.
Kortom, Mountain Bike tekent voor een muzikale tsunami!
Neem gerust een kijkje naar de pics
https://musiczine.net/nl/photos/category/1773-paradoxant-15-09-2021
https://musiczine.net/nl/photos/category/1774-unik-ubik-15-09-2021
https://musiczine.net/nl/photos/category/1775-mountain-bike-15-09-2021
Organisatie: Botanique, Brussel (ikv Les Nuits Botanique)
Les Nuits Botanique 2021 - Bachar Mar-Khalifé - Dance en Trance, wat een variatie!
Les Nuits Botanique 2021
Orangerie (Botanique)
Brussel
2021-09-14
Erik Vandamme
Op zijn debuut 'Oil Slick' (2010) en albums als 'The Water Wheel' (2018), 'ON OFF'(2020) toont de Frans-Libanese multi-instrumentalist en componist Bachar Mar-Khalifé (*****), z’n muzikale veelzijdigheid aan, van rock, dub, dabké tunes, electro en soms zelfs latin music. Het concert ging door in de Orangerie, met zitplaatsen.. De zaal was overladen vol waardoor sommigen gewoon op de trappen gingen zitten.
De sfeer zat er vanaf de eerste tot de laatste seconden in. In onze notitieboekje schreven we 'Indrukwekkend, onvergetelijk, magische avond' . Dit optreden was van een ongelofelijke schoonheid, onaards, van het ene naar het andere oorgasme. Wat een intens, gelukzalig gevoel. Dance en Trance, wat een variatie! , wat Bachar Mar-Khalifé ons meer dan anderhalf uur voorstelde.
Ingetogen start Bachar op piano, hij wordt begeleid door een percussie virtuoos en gitarist/contrabassist van uniek allooi. Mooi allemaal. Alle registers worden open getrokken en er ontstaat een wervelstorm van deze instrumenten, piano, gitaar en drum. Vuurwerk waardoor de grond onder onze voeten davert. Hierop stil zitten is onmogelijk, het luide en lange applaus duidt aan dat ook het publiek genoot met volle teugen.
Bachar spreekt zijn publiek aan door gezapige kwinkslagen, en blijkt dus op de koop toe een charismatische klasse entertainer te zijn.
Hij wordt geruggesteund door zijn muzikanten die op percussie/drum en gitaar/bas hoogstaande magie realiseren. Op een bepaald moment gaan de muzikanten zodanig intens en oorverdovend tekeer alsof de Apocalyps is ontbonden in de Botanique. De respons van het publiek bedwingt Bachar letterlijk tot tranen. Wat een emoties! Het is poëtisch, filmisch wat we horen en zien.
Bachar brengt na een uur , opnieuw, een ingetogen stukje op zijn piano, aangevuld door zijn muzikanten die moeiteloos op de song inpikken; het bewijst hun uitzonderlijke virtuositeit. Daarna trekt Bachar het potje compleet open, het publiek staat nu recht en begint wild te dansen. Een wervelende finale in een veelkleurige sound.
Bachar Mar-Khalifé bezorgt ons een onvergetelijke, formidabele set en avond! Hij klinkt met z’n muzikanten uitbundig en emotievol. Schitterend.
Organisatie: Botanique, Brussel (ikv Les Nuits Botanique)
Les Nuits Botanique 2021 - Vox Low + Le Villejuif Underground + Bryan's Magic Tears - Buiten de comfortzone kunnen treden van de doorsnee postpunk op Franse wijze
Les Nuits Botanique 2021
Orangerie (Botanique)
Brussel
2021-09-13
Erik Vandamme
Born Bad Records is een Frans label gevestigd in Parijs. Dit label legt de focus op bands die buiten hun comfortzone durven treden, het pad verbreden, hun genre verlaten, en zelfs muzikaal naar absurditeit lonken.
Nieuwsgierig ? check gerust eens de website: https://www.bornbadrecords.net/
De drie bands, Vox Low + Le Villejuif Underground + Bryan's Magic Tears, die vanavond op Les Nuits Botanique in de Orangerie staan , beantwoorden perfect aan het vooropgestelde profiel.
Ze doen hun zin , dat was duidelijk , de ene succesvoller dan de andere. De Orangerie was goed volgelopen en de liefhebber van die postpunk adepten, kwam hier volledig aan zijn trekken.
Volgens de biografie grasduint Bryan's Magic Tears (***1/2) in de sound van bands als Pavement en Dinosaur Jr. , en geeft het een eigen smoel. De leden staan mooi op veilige afstand van elkaar, een statische houding weliswaar, en doen je wegdromen met hun lekkere aanstekelijke gitaarriedels naar die jaren '90. In de instrumentatie en vocals horen we alles wat in dezelfde lijn . Wat meer variatie was niet slecht !
De combinatie van een magisch mooie mannelijke en vrouwelijke stem zorgt echter voor een beetje meer kleur in de set. Hun zwevende sound biedt een hypnotiserende inwerking en doet ons geboeid luisteren en lekker genieten. Leuk setje.
Le Villejuif Underground (*****) op z’n beurt biedt meer variatie sen steekt meer schwung in de set. De band rond Nathan Roche heeft een soort punk attitude, die regelgeving uitgomt. De heren spelen op indrukwekkende wijze, en Nathan beschikt over vocals die je in vervoering brengen.
Dit is lekkere groovende postpunk, klaar voor een gitaarfeestje ; absurditeit , humor en bittere ernst gaan hand in hand samen. Nathan is een klasse entertainer en de band amuseert zich kostelijk. Improvisatie en experiment zijn niet veraf in de sound, het publiek geniet en ondergaat .
‘When Will The Flies In Deauville Drop?’ is een onvoorspelbaar plaatje door de experimentele combinatie van pop, garagerock, country en zelfs disco. Live klinken deze elementen zeerzeker door ; aanstekelijk allemaal , mede door Nathan’s aanporrende insteeks aan het publiek, dat wild aan het dansen slaat.
Een klein uurtje lang werden we dus ondergedompeld in dit avontuurlijk postpunkfeestje . Grenzen verbleken . Deze French touch van het genre smaakte naar meer !
Vox Low (*****) straalt nog wel spelplezier uit, maar de absurditeit en humor is hier tot een minimum. Hiet trekt men de kaart puur muzikaal en wordt eerder een donker pad ingeslagen, met een vleugje krautrock.
Duivelse beats uit hun keyboards horen we, waarop stil staan onmogelijk is. Het publiek gaat compleet uit de bol, en de zaal verandert in een kolkende massa alsof het 1980 terug is.
Maar Vox Low klinkt allesbehalve gedateerd, de krautrock is eigentijds , aangepast en klinkt verdomd ingenieus en uitgekiend.
De band heeft het publiek mee , dat voelen ze aan. Ze drijven het tempo nog op ; niemand staat nog stil .
Je mag ze terecht omschrijven als 'de acid-houseversie van The Jesus & Mary Chain’, die surft tussen 60's rockabilly en koude, minimale techno’, wat we ook lezen in de bio.
Je wordt in een hypnose gebracht en je danst, danst en danst …
Een bijzondere verschroeiende set van Vox Low kregen we, die het elan van deze avond perfect samenvat, met name buiten de comfortzone kunnen treden van de doorsnee postpunk op Franse wijze.
Organisatie: Botanique, Brussel (ikv Les Nuits Botanique)
Leffingeleuren 2021 - zondag 12 september 2021 - Jozef Van Wissem en Amenra - Tantrische mokerslagen
Leffingeleuren 2021
Festivalterrein
Leffinge
2021-09-12
Tijs Delacroix
De tijd dat zondag steeds gepaard ging met een kerkbezoek, ligt gelukkig ver achter ons. We hulden ons afgelopen weekend echter wel in ons Paasbest-zwart om een bezoek te brengen aan de Church Of Ra. Na een periode te hebben getourd met akoestische optredens, spelen de heren van Amenra namelijk ook terug optredens op volle kracht. In deze vertrouwde opstelling hielden ze ook halt in Leffinge.
Voor het zover was, mocht Nederlandse componist en avant-garde muzikant Jozef Van Wissem de tent inspelen. De man werd reeds gelauwerd voor zijn inbreng als filmmuziekcomponist, maar staat ook te boek als ‘s werelds bekendste luitspeler. Wanneer we een solo-instrumentele set recenseren, staat de sfeerschepping of muzikale kunde veelal centraal. Aan beiden bij Jozef geen gebrek, de man beheerst vanzelfsprekend zijn, niet zo gebruikelijke, instrument en weet rust voor de storm te brengen. Veel mensen kozen er echter voor om deze act aan zich voorbij te laten gaan om zich nog even goed in te pilsen. Een beweging die halverwege de set steeds meer mensen begon te maken. Met één instrument drie kwartier vullen in een festivalsetting, bleek een fijn, maar minder succesvol experiment.
Terwijl er nog valavond-licht de tent in priemde, druppelden er voorzichtig en stelselmatig opnieuw mensen de tent binnen. Het deed ons denken aan kraaien die voorzichtig een kadaver benaderden. Amenra opende hun set met “Boden”. Het kletterende metaal, in combinatie met een muisstil publiek, verkilde op slag de tent met nog enkele graden celcius.
Doorheen hun set stootte, beukte en porde de band op de hartspier. het is hun aangeboren talent om een desolate sfeer neer te zetten en deze uit te rekken tot een zielenvacuüm om deze vervolgens op een fractie van een seconde te doen imploderen tot een woestenij van dreunende drums en gitaren. Het hartstochtelijk geschreeuw van frontman CHVE komt van diep, en dat niet alleen letterlijk. Amenra experimenteert steeds vaker met het Nederlands als voertaal en ook live werkte dit verbazingwekkend goed. De teksten van de band kwamen héél hard binnen bij het publiek. De intonatie die Collin in zijn teksten legde, bekroop het rug(dons)haar. Van hun laatste plaat hoorden we tijdens het optreden “Voor Immer” en “Evenmens”.
Muzikale hoogtepunten waren het mooie, melodische “Solitary Reign”, waarin de screams op zich werden genomen door bassist Tim De Gieter, en het eerder vermelde, nieuwe “Evenmens”.
Het is ook verbazingwekkend hoe de volledige band non-stop strak in het ritme bleef spelen. Amenra doet aan sfeerschepping, wat ellenlange, herhalende ritmes inhoudt, maar om dit zo lang vol te houden tijdens zo’n tantrische uitputtingsslag, is een huzarenstukje.
Het bruuske einde na afsluiter “Golden Nail” was gepast bij de aard en de dynamiek van het concert, maar voelde ergens ook ‘bevreemdend’ aan.
Het immense, plotselinge contrast gaf ons nog wat meer het machteloze gevoel dat we aan het einde van een trip, een beleving, waren gekomen. Het gevoel dat we als collectief ondergeschikt zijn aan het machtige, onaantastbare, het goddelijke. Het was voorbij, en er was geen weg meer terug en Amenra wist deze wrange, bedoelde nasmaak perfect in de hand te werken. De band verliet het podium met de geprojecteerde woorden “Altijd en overal”. Een verweesd publiek accepteerde hun lot.
Amenra speelde een set vol vertrouwen, ééntje waarin hun nieuw werk een ware voltreffer bleek en waarin het enorme potentieel van deze nu al grote, succesvolle band wat extra in de zwarte verf werd gezet.
Pics Amnra @Romain Ballez en Wim Heirbaut
Neem gerust een kijkje van hun set in OLT Rivierenhof op 10 september 2021
Amenra, Psychonaut, OLT Rivierenhof, Deurne, 10 september 2021 - Pics (musiczine.net)
Pics Jozef Van Wissem @Wim Heirbaut
Neem gerust een kijkje naar de pics van de set tijdens les nuits botanique 2021 op 9 september 2021
Les Nuits Botanique 2021 - Jozef Van Wissem + Fleur De Feu - Een avond in een occult sfeertje (musiczine.net)
Organisatie: VZW De Zwerver - Leffingeleuren, Leffinge
Les Nuits Botanique 2021 - Mansfield.TYA + Silly Boy Blue - een wereld kleurrijke contrasten
Les Nuits Botanique 2021
Orangerie (Botanique)
Brussel
2021-09-12
Erik Vandamme
Toen we nog jong en onervaren waren stond een zondagavond garant voor een dansje in een praat café om de schoolweek aan te vatten; met kleine oogjes in de klas zaten we er dan op een maandagochtend. We namen het er graag bij. Soms echter blijkt dat feestje veel meer te zijn dan gewoon uit de bol gaan, neem nu het optreden van enerzijds Silly Boy Blue en anderzijds Mansfield. TYA. Dansen werd er zeker gedaan … we kwamen vooral terecht in een wereld kleurrijke contrasten.
Als een kind in een speelgoedwinkel die van de ene verwondering in de andere terecht kwam, zo voelden we ons op deze zondagavond in de Orangerie tijdens Les Nuits Botanique.
We citeren even uit de biografie: 'Silly Boy Blue is een 22-jarige Franse schrijver-componist-zangeres. Denk Angel Olsen meets Billie Eilish meets Fever Ray. Gefascineerd door de werelden van David Bowie en Lana Del Rey schrijft ze hartverscheurende tieneranthems, en deelt in haar muziek post-adolescente gevoelens onder de ogen van haar popiconen.'
Een stelling die de lading dekt, want opvallend veel jongeren schuiven een beetje dichter aan het podium om dit opkomende icoon Silly Boy Blue(****) aan het werk te zien ; ze combineert breekbare songs – ze ontroert met haar fluwelen stem - met aanstekelijke, dansbare songs , die een poppy tune hebben , zonder echt kitsch te gaan klinken. Ze spreekt een ruim publiek aan , net zoals haar helden Lana Del Rey en David Bowie.
Zonlicht en donkere gedachten vormen de rode draad doorheen deze set die lekker aan de ribben kleeft, en waarop je niet kan stil blijven staan. Het publiek reageert dan ook zeer enthousiast en danst zich de benen uit het lijf, of - zoals we zagen bij een meisje in de zaal – het publiek pinkt emotievol een traan weg.
We schreven het al ‘een wereld kleurrijke contrasten’ ging voor ons open vandaag. Bij Mansfield. TYA (*****) kwam het zelfs nog meer tot uiting. Het duo start hun set eerder bevreemdend, door een viool klank, die je koude rillingen bezorgt. Mansfield.TYA verlaat de comfortzone van dans, chanson en elektronische muziek. Voortdurend wordt je op het verkeerde been gezet, hun aanpak zorgt eerst voor een springende massa waarbij de zaal ontploft om daarna eerder ingetogen, intimistisch de gevoelige snaar te raken. Telkens net lang genoeg om de aandacht scherp te houden.
In een oogwenk vloog het hier allemaal voorbij. Beide muzikanten zijn top instrumentalisten en evenzeer klasse entertainers, die hun publiek voortdurend aanspreken en -porren. Ook de vocals raken, vooral bij songs die aanleunen bij het Franse Chanson.
De Orangerie verandert meermaals in een kolkende massa dansende lichamen. Een kleurrijk feest dat met een knal wordt afgesloten in de bisronde.
Mansfield. TYA . bracht een fijn avondje hartverwarmende muziek, die emotie deed opborrelen en de dansspieren aansprak. Wat een variatie! Zo hebben we het graag.
Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/festival/les-nuits-botanique-2021/mansfield-tya.html
http://www.musiczine.net/nl/foto-s/festival/les-nuits-botanique-2021/silly-boy-blue-12-09-2021.html
Organisatie: Botanique, Brussel (ikv Les Nuits Botanique)
Nederlands 
Français 
