Op de Bahama's is Errol Brown gestorven. Dat heeft zijn manager meegedeeld. Brown is vooral bekend als de zanger van Hot Chocolate, de band die in de jaren 70 en 80 hits scoorde als "It started with a kiss", "Every 1's a winner" en "You sexy thing".
Ben E. King is dood. Dat meldt de BBC op gezag van zijn agent. De Amerikaanse soulzanger is wellicht het meeste bekend om zijn hit "Stand by me". Hij is 76 geworden.
Wie had het nog gedacht dat broer en zus Gert en Sarah Bettens met een rockplaat pur sang gingen aankomen .Samen aan een album werken gaf de nodige vonken . Geen meligheid te bespeuren; K’s Choice durft zelfs terug aan te sluiten bij hun begin . K’s Choice medio 2015 rockt en popt ongelofelijk , en weet de jongeren naar zich toe te halen . Mooi!
Sommige nummers als “Woman” , “Come alive” , “Down” en de single “Private revolution” gaan als een sneltrein . Alain Johannes gekend van QOSA, Them Crooked Vultures hielp mee aan de plaat.
Kort, stevig , krachtig, goed en knap! Ook de andere nummers overtuigen . Ze zijn intenser en broeierig; het afsluitende “I was wrong about everything” laat de zompige bluesslides wat meer doorsijpelen .
De hernieuwde samenwerking van vijf jaar terug is nu op zijn explosiefst! K’s Choice is er klaar voor om verschillende generaties samen te brengen.
De muzikale carrière van zanger/gitarist/componist Rivers Cuomo kende nogal wat ups en downs . Wat in ’94 begon met het titelloze album als een sprookje en commercieel succes , kon in Europa praktisch niet meer worden verdergezet … Met vlagen productief en in wisselende kwaliteit.
En kijk, de cirkel kan wel eens letterlijk rond zijn , want goed twintig jaar na het debuut , benadert deze plaat het sterkst het geluid van vroeger . Weezer rockt , popt met een reeks afwisselende songs die direct , compact als puntig , ongecompliceerd zijn, met een sixties tune. De single “Back to the shack” wordt hier vooruit geschoven .
Een gezellig plaatje dus , dat speels spontaan en vaardig in elkaar steekt . Buiten de trilogie op het eind , is dit een ouderwets aanstekelijk ‘college rock’ Weezer . Een oude vos verleert dan toch z’n streken niet?!
Al bij vorig werk werd de kenmerkende glamrock van de Oostendse Gentenaars The Van Jets gestuwd door elektronische ritmes . Hun oprechte rock’n’roll kreeg een evolutieve boost , die hier verder wordt gezet, duidelijk is geïntegreerd en omgezet wordt in een reeks heerlijk aanstekelijke songs “Two tides of ice”, “The sound of sea”, “Carpet man” en de titelsong .
The Van Jets blijven ambitieus en verliezen hun rockend hart niet , maar de (toegevoegde) bezwerende synths gaan nu hand in hand .
Ze klinken tussenin wat meer gewoontjes , maar een intense broeierige spanning ervaren we steeds . En er mag wat gas worden teruggenomen en het mag soms iets rustiger, gevoeliger klinken als bij het sfeervol ingenomen “Utopia” en “Pink & blue”.
‘Do believe your eyes’ zien we ergens op de hoes … The Van Jets slagen er nog steeds in boeiende platen te maken , ook al is onstuimigheid beduidend geraffineerd en verfijnd geworden met de jaren …
Het Schotse The Waterboys van Mike Scott houden er al een enorme backcatalogue op na . Ze brengen zeerzeker nog steeds evenwichtige platen uit ; de klemtoon komt te liggen binnen de rootspop, met folky , bluesy en doowop tunes . Niet voor niks trok hij met z’n vaste violist – al dag & dauw - Steve Wickham naar Nashville .
Het is een sfeervolle , broeierige plaat , waarbij ruimte vrijgemaakt voor enkele indringende boeiende gitaarsolo’s . Het afsluitende “Long strange golden road” duurt ruim 10 minuten en verveelt op geen enkel moment . Opener “Destinies entwined” en “I can see Elvis” overtuigen even sterk . De andere nummers behouden onze aandacht .
In de dertigjarige carrière slagen The Waterboys er nog steeds in ons bij het nekvel te grijpen en dat is een glansprestatie!
Legendes en ontdekkingen, samen op Esperanzah!
Alpha Blondy, Seun Kuti & Egypt 80, Synapson, Songhoy Blues, Black Flower en Récital Boxon vullen de affiche van de 14e editie van het festival aan. Esperanzah! maakt hiermee op de belofte waar van een muzikaal rijk en gevarieerd festival te zijn met een mengeling van gerenommeerde artiesten en jonge talenten. Begin mei worden nog een tiental namen bekend gemaakt van deze zowel eclectische als geëngageerde line-up.
Alpha Blondy
Net als in de jaren 60 heeft Alpha Blondy nog steeds iets te zeggen! Deze ?Afrikaanse Bob Marley? dankt zijn referentie aan zijn geëngageerde persoonlijkheid. Hij staat opnieuw op de planken met een nieuw album ?Positive Energy? een ode aan zijn vermiste grootmoeder. Met zijn rootsmuziek hekelt hij geweld en promoot vrijheid van meningsuiting, liefde, tolerantie, vrede en eenheid. De manier waarop hij het podium inpalmt maakt elk optreden van Alpha Blondy een speciaal evenement. Deze gepassioneerde reggae-legende wist zijn jeugdige spontaniteit goed te bewaren.
Seun Kuti & Egypt 80
Een krachtige stem en indrukwekkend saxofoonspel bepaalden Seun Kuti?s lot om muzikant te worden. Op 9-jarige leeftijd zette de zoon van Fela Kuti zijn eerste muzikale stapjes in een koor. Sinds de dood van zijn vader probeert hij zijn orkest Egypt 80 nieuw leven in te blazen. Samen doen ze de geest van Fela en de afrobeat heropleven. Bovenop fusion jazz, funk, soul en afrobeat injecteert hij zijn muziek met een moderne twist van hip hop en reggae. Seun Kuti verkondigt zijn woede tegen corruptie, seksisme en dominantie van Westerse landen. Hij vecht voor de emancipatie van Afrika en moedigt de jongeren aan te geloven in hun continent. Een passionele performer met een boodschap van hoop en geloof.
Synapson
Met de nadruk op melodie, sentiment en emoties doet Synapson denken aan de grondleggers van de elektronische muziek. Dit duo werd beïnvloed door verschillende muziekstijlen zoals wereldmuziek, jazz, hip hop, pop en rock en zelfs deep house. Een modern eclecticisme voor alle leeftijden met een open blik op de wereld! Sterke composities die veel mensen kunnen behagen, deze ?dandy chic? formatie bouwt een brug tussen publiek en muziek. Ze wisselen de Franse podia af met concerten in het buitenland, want goeie muziek kent geen grenzen. Dit statement bewijst de groep deze zomer op Esperanzah!
Songhoy Blues
Songhoy Blues combineert een passie voor blues met een trotse Afrikaanse flair. Al van jongs af aan zijn deze vier jonge honden gefascineerd door hip hop en R&B maar evengoed door de authentieke muziek van hun volk. Hun stijl is besprenkeld met een Noord-Malinees parfum: takamba de Gao, touareg, gitaarmuziek, sonhoy trance en traditionele woestijngeluid. Dit alles in een straffe mix met moderne rockmuziek. De kracht van Sonhoy Blues is de ontmoeting tussen oude en nieuwe muziek! Hun drijfveer is hun gevecht tegen een verbod op muziek in Mali: Dit viertal nam een moeilijke start maar slaagde erin hun verhaal voorbij de West-Afrikaanse horizon te brengen.
Black Flower
Old school jazz band Black Flower verkondigt u hun poëzie! Een lucide trip, buitengewoon en vreemd, begeleid door saxofoon en trompet. Bass, drum en synths vervolledigen deze bovennatuurlijke ervaring in een unieke harmonie. Een muzikale verkenningstocht dat deuren van een mysterieus rijk opent, ver van alle werkelijkheid. Krachtige grooves en een beklijvende melodie: laat u verrassen door dit quintet?s onbekende geluiden, afkomstig uit de diepte?
Récital Boxon
Het prettig gestoorde Récital Boxon brengt poëzie op een bedje van flamenco. Op de grens van muziek en theater verklaren Maïa en Marolito hun liefde voor het woord en de wereld. Zij schrijft en zingt, hij componeert en musiceert. Gaandeweg breidde de groep uit en bleef zichzelf steeds vernieuwen. Een saxofoonspel uit de Balkan, accordeon en Zuid-Amerikaanse percussie voeren een ritmische strijd. Boxon Récital verteld over het leven, wilskracht en schreeuwt z?n ontgoocheling uit. Springen tussen feest en emotie, tussen traditionele en moderne muziek met een krachtige stem die uitschiet als een granaat? deze zomer op Esperanzah!
http://www.esperanzah.be
We zullen ze missen Neon Judgement van TB Frank en Dirk Da Davo … Dit jaar geven ze hun afscheidstour . Maar volledig opgeborgen is het niet , gezien vanuit dit sfeertje Dirk Da Davo al een pak jaren zijn Neon Electronics als troetelkind heeft, waar natuurlijk elektronica en wave met elkaar verweven zijn. In de drummachines is de invloed van Neon Judgement onmiskenbaar , maar ook een Front sijpelt hier sterk door in de ritmische elektronica songs, van synths’n’grooves, en pulserende , doordrammende beats , die donker, bezwerend, repetitief en aanstekelijk , opzwepend , dansbaar zijn .
De eerste songs huiveren op die manier en vanaf song vijf “Road to freedom” en verder met “Glimp.01” en “Over and over 01” klinkt de pop wat meer door . Die kenmerkende dark electro heeft een warmer groovier geluid .
De samenwerking met Glenn Keteleer is hier meer dan geslaagd . Deze Neon Electronics doet Neon Judgement niet gauw vergeten …
Info http://www.dancedelicd.com
Goed en veel volk die Johan Verckist bijstonden op deze EP . Samen met Hans De Prins (Broken Glass Heroes, Expats), Tijl Piryns (You Raskal You), Lennart Janssen (Statue) en Dries Debie vormt hij Shun Club.
Hij brengt een reeks dromerige , melancholische nummers , die deels ingehouden , maar even mooi gearrangeerd en uitgewerkt zijn. “Cloudberry” en “Quest” zijn de catchy songs en “Release me” en “I keep my eyes on the prize” moeten het meer hebben van hun intense gevoeligheid. Op die manier ervaren we dat deze band veel in zijn mars heeft . Ook Pascal Deweze en Geoffrey Burton kwamen een handje toesteken.
Veel potentieel dus … Niet voor niks verlieten vroegere bandleden Verckist om te spelen bij Arno, Broken Glass Heroes, Dez Mona, And They Spoke In Anthems en Dans Dans.
Heel fijn EPtje dus!
Info http://beta.vi.be/shunclub
Acht jaar liet hij op zich wachten de Ierse sing/songwriter ‘extraordinaire’ . Inmiddels de 40 gepasseerd is hij nog maar toe aan zijn derde langspeelplaat . En oh , wat zijn de acht nummers mooi uitgediept . Emotionaliteit , gevoeligheid , weemoed ervaren we in die reeks ingetogen nummers . Als vanouds kenmerken de nummers zich door het intieme gitaargetokkel , pianodeuntje en gaan zo verder naar een breed rollend en uitwaaierend arrangement door de zachte keys , bas, drums , blazers en de orkestraties.
De pakkende composities kennen een broeierige opbouw en gaan het vleugje bombast niet uit te weg . Ze blijven raken en tonen dat dit een derde voltreffer is van deze Ierse troubadour .
“It takes a lot to know a man” en “I don’t want to change you” werden even vooruitgeduwd van het album. In zijn totaliteit is dit meeslepende dramatiek en gevoelige pracht; een immense schoonheid buiten categorie !
Nederlands 
Français 
