Kadril - Het is feest, dans maar!

Al sinds 1976 verovert de Vlaamse folkrockband Kadril de muzikale harten in binnen- en buitenland met een mix van intieme ballades, aanstekelijke dansmuziek en rijke arrangementen. Hun muziek swingt, bruist en ontroert.
Hun 50-jarige bestaan vieren ze met een eigen Liedboek van Kadril en met een Liedboek-tournee.
Voor de première van deze jubileumtour keerden ze nog eens terug naar het vertrouwde Waregem. Gasten Eva De Roovere, Patrick Riguelle en Hans Quaghebeur mochten extra kleur toevoegen.

Eerst even over het Liedboek van Kadril. Het is meer, veel meer geworden dan een boek met de teksten en partituren van de liedjes die Kadril geschreven en gebracht heeft. Die zijn er (169 in totaal), maar daarnaast geeft hoofdauteur en mede-bandoprichter Bart De Cock de lezer een inkijk in zijn archief van foto’s en ander beeldmateriaal, van verhalen en herinneringen – allemaal op waarheid gecontroleerd, want zelfs het eigen geheugen kan al eens bedriegen.
Het boek telt meer dan 400 bladzijden in A4-formaat, samen goed voor net geen 2 kg aan papier. Een gigantisch naslagwerk, maar helemaal terecht. Geen andere band heeft zo zijn stempel gedrukt op de geschiedenis.
En het verhaal is nog niet uitverteld. Na het concert hoorde ik een fan vragen aan Bart vragen of er al nieuw werk klaar is. “Ideeën zijn er altijd, maar we hebben de luxe om te kunnen wachten tot dat we vinden dat het nieuwe materiaal rijp is. Niemand van ons moet leven van deze band”, vertrouwde hij haar toe.
De première van de Liedboek-tournee begon met een praatje en enkele korte interviews van Dirk Musschoot, die in het boek de introductie schreef. Er komen meteen al een paar leuke anekdotes langs. Wie die wil kennen, moet het boek kopen of naar één van de volgende concerten komen.

Het liedboek heeft de band geïnspireerd tot een stomende set. Peter Libbrecht nodigt het publiek bij de start al uit om te dansen, want “het is feest”. De muziek van Kadril is uiteraard heel dansbaar, maar vanop het pluche van De Schakel wordt dan toch vooral enthousiast meegezongen en het ritme meegeklapt. Het meedansen/heupwiegen kwam er na de staande ovatie in de bisronde. We zullen zeker ook nog wel eens voluit dansen op Kadril, op concerten zonder pluche zeteltjes.
Bands die een halve eeuw bestaan kunnen grabbelen uit een schatkist aan songs om uit te kiezen. Met Eva en Patrick, twee iconische vocalisten van deze band, als extra en met de huidige zangeres Kimberly Claeys kan bovendien zowat elk lied gebracht worden.
Niet alle voormalige bandleden zijn er bij, bij sommigen omdat dat niet langer mogelijk is. Harlind’s gitaar wordt deze avond bespeeld om zijn eeuwigdurende connectie met Kadril te symboliseren. Hoe een band 50 jaar kan blijven bestaan is voor Peter Libbrecht duidelijk: door vriendschap. In elkaar geloven en voor elk album jezelf blijven heruitvinden.
Het is heerlijk om Patrick Riguelle terug bij Kadril te zien. Met hem vervelde de band van folk tot folkrock. Het voor de VRT opgenomen ‘Heerke van Maldegem’ met behalve Riguelle ook nog elektrische gitaar en drums was voor Kadril ongeveer wat ‘Bringing It All Back Home’ was voor Bob Dylan. De inspiratie hiervoor vonden ze bij de samenwerking tussen Van Morrison en the Chieftains, al hebben ook Fairport Convention en Steeleye Span mee richting gegeven.
Ook “Van Boord” draagt een Riguelle-stempel. Dat lied werd geschreven toen die het Kadril-schip verliet om zijn eigen ding te gaan doen. Iedereen was heel tevreden dat hij voor deze tournee nog eens mag aanmonsteren. Je voelt ook meteen dat de chemie, de magie tussen Patrick en de rest van de band nog intact is. Hoe Patrick en Peter op het einde van een nummer elk hun tamboerijn naar elkaar gooien en opvangen, dat is niet ingestudeerd. Dat is spiergeheugen.
De dames achter de microfoon mogen op deze tour elk een nummer uit hun solocarrières brengen. Voor Eva De Roovere is dat “Laat Me je Lied Zijn” en voor Kimberly is het “Dansen Doen We Niet”, met een puike doedelzaksolo alsof er nooit een gitaarsolo in die song gezeten heeft. De dames hebben elk hun temperament. Het is mooi hoe ze ook zichzelf willen wegcijferen door gewoon eens wat backings te doen. Alles voor het grotere geheel, bij Kadril.
Voor Kadril-fans is deze tournee overigens een feest van de herkenning. “De Spanjaard In Gent”, “Paloma Negra”, “Feest” (van The Scene), de reggae van “De Verloren Zoon”, “Twee Gezellen”, het hartverscheurende “Lied Van Antonette”, …
De reguliere set eindigt met “La Jolie Flamande” uit hun gelijknamige meest recente album en in de toegift krijgt het publiek nog “Het Luiaardsgild” van Rum en “’t Smidje”, de song waarmee Kadril Laïs naar wereldfaam katapulteerde.

Maar weinig bands hebben genoeg geschiedenis en liedteksten om een boek van 400 grote bladzijden te vullen. Bij Kadril kunnen ze dat.

Kadril liedboek met referentie aan Filip en met een knipoog aan Musiczine.net
Mensen vragen mij wel eens waarom ik zoveel tijd maak voor albumreviews, concertverslagen, foto's, ... Voor het geld moet ik het zeker niet doen, integendeel, het is een dure hobby. En ook niet om meer tijd over te houden voor mijn gezin en andere zaken. Ik doe het omdat ik het belangrijk vind. Niet belangrijk voor mezelf, maar voor de artiesten en bands. Ik kan ervan genieten dat ik een beginnende band een klein duwtje in de rug kan geven en dat die dan tien jaar later op een groot festival staan. Dat is dan zeker niet mijn verdienste, maar die van de band. En ik heb ook niet altijd gelijk. Of ik kan gevestigde artiesten bevestigen in hun succes als ze voor de klassieke media niet langer hip zijn. Allemaal belangrijk en ik ben maar een klein radertje in het grotere geheel der dingen, maar weinigen anderen voelen zich ertoe geroepen. Soms krijg ik een duimpje of een dankuwel van de artiesten.
En heel soms zetten ze een fragment van mijn concertverslag op de achterkant van een boek. Dank u, Kadril, om mij te vermelden op de achtercover van jullie Liedboek. Dat kan al eens deugd doen!
https://www.facebook.com/filip.vanderlinden

Organisatie: CC De Schakel, Waregem