In 2009 waren we al onder de indruk van het debuut ‘Checkmate savage’ van het Schotse The Phantom Band. Ze brachten onderhoudende spannende songs, die slalomden tussen rootsrock, postrock, psychedelica en pop en hadden een bezwerende groove. Een boeiende geluidscollage en op de opvolger is het niet beter .
The Phantom Band biedt een dromerige klankkleur, dompelen hun materiaal in een bezwerende groove en zorgen voor repetitieve, aanstekelijke soms ophitsende ritmes en geven er een avontuurlijke draai aan. “The none of one”, “Mr National” en “Into the corn” intrigeren door de broeierige opbouw. De groep refereert op de langere nummers aan Battles, heeft iets mee van de Swans stijl en de zang van Rick Anthony doet denken aan Gerard Whelan van het vroegere onvolprezen An Emotional Fish. Ook de intieme songs als “Come away in the dark” en het afsluitende “Goodnight arrow” overtuigen voldoende en benaderen een indiefolky style.
The Phantom Band heeft alle kwaliteiten om door te breken, maar beschikt nog niet over de toegankelijkheid om te prikkelen voor een breder publiek. Intussen genieten we maar van het fijne materiaal …