Na elf jaar Hooverphonic (1998 – 2009) heeft de ex-leadzangeres haar eerste solodebuut uit . Ze nam rustig de tijd te werken aan de plaat . Eerder verscheen “Rope dancer” als single,  en we noteerden nog de benefiet  met wijlen Andy Sierens (“Mijn Leven”) en de samenwerking met Spinvis, Dorleac (die tot stand kwam met de soundtrack voor de film ‘Adem’).
Geike Arnaert biedt dromerige, zweverige popelektronica met een donkere ondertoon , waardoor we richting  trippop gaan, en zij ergens fundeert tussen Fever Ray , Tori Amos en haar ‘oude’ Hooverphonic geluid. De nummers zijn vakkundig uitgewerkt en de elektronische arrangementen zijn stemmig. De elektronica neemt hier een prominente rol in, en staat naast haar zachte, fraaie, ijle stemgeluid .
Het debuut werd omschreven als ‘Muzikaal Koud-vuur’; inderdaad de composities zijn koel, warm en ontroerend. We zijn alvast te vinden voor de variaties qua sound en stem van “In gold”, Icy”, “Unlock”, de single “Rope dancer” en de trilogie “Blinded”, “For the beauty of confusion” en “Night time round here” . Nummers die weten te raken!
Fijn zalig debuut met huiverende weerhaken …