Een fijne ontdekking , waar we nog van kunnen horen . Benieuwd alvast of ze breder zal gaan in haar ingetogen materiaal.

‘I predict a graceful expulsion’ is een terechte titel van het debuut van Cold Specks aka Al Spx, een Canadese zangeres met Afrikaanse roots . Haar heldere, indringende, doorleefde, krachtige stem weet de ziel diep te raken.
Een eenvoudig , timide jong meisje in zwarte jas getooid, half biddend en de ogen naar de hemel gericht; een nieuw stemwonder, die haar ervaringen uit de gospel en de blues tentoon spreidt, en ons  moeiteloos inpalmt met een reeks  intieme , sfeervolle , ontroerende , aangrijpende songs. Soulfulle en bezwerende rootspop, spaarzaam en sober door gitaar en een pianotoets omgeven, en dan doordacht en rijkelijker ingekleurd door een ‘verloren gewaande’ sax of basklarinet, gitaarklanken, -effects en een toegevoegde bas.

Een talent, een beloftevolle dame die weet te huiveren ... “The mark”, opener van de gig, zette ze eerst solo in , overwaaiende klanken en de ingehouden backing vocals van haar gitarist , een soort zingende zaag, vulden aan . Uit het hart … treffende songs, kort van aard, innemend, meeslepend en sober opgebouwd.  Haar sound slaat aan . Boeiend. …
De single “Blank maps”,  “Heavy hands” , “Winter solstike” en “When the city lights dim” volgden. Toegegeven , de songs zijn nog wat beperkt, het materiaal moet nog wat groeien, dezelfde sfeer blijft behouden en er is nog onvoldoende afwisseling. Middenin hoorden we de sterke gevoelige single “Hector  (bring me down)”  en “Send your youth”, met repetitieve pianotunes en gedragen door haar zuivere stem. Iets verderop, meer instrumenten, geluidjes en soundscapes bij “Elephant head”  , “Holland” en “Steady”, pakkende songs die durven aan te zwellen.
Ze mag verlegen zijn , ze getuigt van durf en moed; de kracht van haar zoetgevooisde stem gebruikte ze bij een acapella version van het thema van ‘The fresh  prince of Bel-Air’ en bij de cover “Milesteps”, in de bis , half versterkt, en op sombere wijze  gezongen, wat kippenvel bezorgde. Doe het haar maar na.
“Lay me down” besloot definitief de set van deze beloftevolle dame, die door de BBC opgehemeld werd en hier eerst in de spotlights kwam op Radio 1.

Als support hadden we de Naamse jongelinge Li-Lo , die solo lichtvoetige pop presenteerde; songs op akoestische gitaar en ukelele en gedragen door haar innemende stem . Ze was goed bij stem , en ook zij zat er niet mee een cover te spelen en te zingen, “Feel good inc” van Gorillaz , die iedereen kon overtuigen …

Organisatie: Botanique , Brussel