De Zweedse troubadour Kristian Matsson heeft nu al drie voltreffers uit , na ‘Shallow grave’ (2008) , ‘The wild hunt’ (2010 ) is er nu die derde ‘There’s no leaving now’ . Zijn handelsmerk: zijn stem en zijn gitaarspel .
We kunnen maar zeggen dat hij zich  ontpopt zich als een kleinzoon van Bob Dylan, een zoon van Bonnie Prince Billy, een broer van Bon Iver en een jonge Nick Drake. Hij komt er alvast glansrijk mee weg.
Een singer/songwriter ‘pur sang’ die z’n songs uitermate boeiend houdt met z’n akoestische/elektrische gitaar, het - getokkel en z’n bezielde, emotievolle stem.
De nieuwe plaat wordt nog breder door de uitbreiding van het instrumentarium van o.m. piano en steelpedal . Ingetogen pracht die begeesterend vaardig kan zijn, als op “Leading me now”, “Bright lanterns” en “Wind & walls” en intrigeert door z’n dromerige, snijdende vocals .  Emotionele vuistslagen heet zoiets …
De folkysing/songwriterpop van tien nummers zijn mooi, subtiel en doordacht. Wat een verkenningstocht binnen het sing/songwriterslandschap . Uniek toch om al drie cd’s lang zo intens te kunnen boeien .