Het was maar liefst de derde keer dit jaar, dat The Dandy Warhols present in België tekenden. Was de AB nog afgeladen vol en de tent op Feest In Het Park redelijk tot goed gevuld, dan liep de voorverkoop voor het optreden in de Vooruit wel erg moeizaam. Het werd bovendien verplaatst naar de Balzaal (cap. 400) en dan zag de organisatie zich genoodzaakt nog een laatste konijn uit de hoed to toveren: via de flash deals konden studenten voor slechts 5 euro binnen. Slim gezien. De zaal was plots tjokvol en schommelde de gemiddelde leeftijd rond 20.
Die jonkies konden hun min of meer leeftijdsgenoten van The Blue Angel Lounge aanschouwen. Hun naam hebben ze ontleend aan een New Yorkse club waar Nico veel optrad en het zou ons eerlijk gezegd niet verbazen moesten ze ook enkel omwille van dat feit gevraagd zijn door The Dandy Warhols.
De Duitse band maakte een zichtbaar nerveuze indruk en gaven aan, oh ironie, verrast te zijn dat er zoveel volk kwam opdagen op deze maandagavond. The Blue Angel Lounge zijn een bende hippe kippen die doen wat de meeste hippe kippen tegenwoordig doen: zweverige muziek maken. Al doen zij dit wel met wat shoegaze (die drummer stond recht! We moesten direct aan The Jesus And Mary Chain denken) en een vleugje postpunk (de zanger’s stem leek toch echt wel goed op die van Harry Mcveigh van White Lies). Ons écht beklijven deden ze niet, maar er zaten wel een paar sterke nummers tussen.
The Dandy Warhols dan. Zanger Courtney Taylor-Taylor (of was het nu Courtney Courtney Taylor?) kwam naar goede gewoonte het podium op met Star Wars T-shirt en sjakos. Ze waren nog maar begonnen of hét pijnpunt van de band werd blootgelegd: het vele touren heeft Courtney’s stem hard aangetast. Een sterke livereputatie hebben ze dus bijgevolg niet.
Op hun platen klinken ze nog scherp en snedig maar live laten ze het veelal afweten, jammer. Maar ondanks de stem- en technische problemen begonnen ze toch sterk met “Godless”, “We Used To Be Friends”, “Good Morning” en “Not If You Were The Last Junkie On Earth”, 4 van hun sterkste songs. Vervolgens nam het concert wel erg zweverige proporties aan (“You Come In Burned”, “Well, They’re Gone”) met songs waarin Courtney zijn stem niet al te veel moest forceren.
In principe was het een beetje als een snipperdag in de tour de France. Snel beginnen en vervolgens in slaap gewiegd worden. “The Last High”? Daar zijn ze nog lang niet aan toe, vorige week werd het concert in Berlijn afgelast en gaven ze extra concert in Amsterdam. Iets zegt ons dat ze dat niet echt een ramp vonden. Courtney vertelt terloops ook dat ze van een paar vrije dagen in Gent gebruik gemaakt hadden om het Gravenkasteel te bezoeken, vooral de vergeetput sprak tot z’n verbeelding. “That’s even crueler than what we did to the indians!”
En net op het moment dat je denkt dat het concentratiepeil in de zaal ver onder nul gezakt is, is daar dan plots de spurt. De wereldhit: “Bohemian Like You” schudde het publiek (weer) wakker. Van vele bands kan je zeggen dat hun bekendste nummers niet tot hun sterkste nummers behoren (een greep: The Clash-Should I Stay Or Should I Go, Blur-Song 2, Oasis-Wonderwall,…) maar voor “Bohemian Like You” en The Dandy’s gaat dat helemaal niet op, het is en blijft gewoon een bom van een song. Alzo klommen ze uit de (vergeet?) put waar ze in verzeild geraakt waren en dankzij “Get Off”, vuile rocker “Horse Pills”, “Boys Better” en toegift “Country Leaver” eindigden ze toch nog met een positieve noot.
Misschien moeten The Dandy Warhols eens beginnen denken aan een jaartje herbronnen. Indefinite hitatus-en, da’s nu toch in de mode? Het zou de stem van Courtney Taylor-Taylor alvast deugd doen.
Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/the-dandy-warhols-26-11-2012/
http://www.musiczine.net/nl/fotos/the-blue-angel-lounge-26-11-2012/
Organisatie: Democrazy, Gent
Nederlands 
Français 
