Band Of Horses , de band uit Seattle rond zanger/componist Ben Bridwell , graaft diep in de seventies classicrock. Dit nieuwe vierde album zet de lijn van de vorige ‘Infinite arms’ (2010) door , met name melancholische rootscountryrock, die ouderwetse westcoast-pop linkt in een toegankelijk kader. Als je er de eerste twee cd’s naast plaatst van Band Of Horses, ‘Everything All The Time’ (2006) en ‘Cease To Begin’ (2007) , is de band duidelijk geëvolueerd van indie/americana naar traditionele, oerdegelijk folk/alt.americana pop, die de sfeer van The Eagles , Neil Young, Crosby, Still & Nash en Fleetwood Mac ademt .
De songs zijn verzorgd en fraai uitgewerkt , maar zijn minder aanstekelijk, pakkend  en beklijvend.
We houden natuurlijk wel van een handvol gevarieerde parels binnen dit concept , als “Knock knock”, “Slow cruel hands of time”, “Everything’s gonna be undone” en “Feud” , maar in z’n totaliteit zijn het ‘midsummernightdream’ songs , aangenaam , rustig, voortkabbelend, gedrenkt in een melancholieke dromerige sfeer .
Goed album , maar ook niet meer dan dat.