Het New Yorkse Scissor Sisters kwam in de belangstelling met aanstekelijk, groovy en dansbaar materiaal als “Take your mama”, “Tits on the radio” en Pink Floyds bewerking “Comfortably numb” . “I don’t feel like dancing” en “She’s my man” volgden . Deze songs plaatsten de band op de kaart.
Ze waren een uit het leven gegrepen Bee Gees, Village People, FGTH, Pet Shop Boys , Dead or Alive en Bronski Beat … Beetje gay zonder echt pejoratief te willen klinken . De vorige cd ‘Night Work’ liet lang op zich wachten en er werd beroep gedaan op de elektronica wizzard Stuart Price van Les Rhythmes Digitales en Zoot Woman. Hoe catchy en speels de songs ook waren , ze raakten minder .
Ook deze vierde cd zit ergens tussen hamer en aambeeld. Hier kwamen een rits producers aankloppen als Calvin Harris, Pharrell Williams , Alex Ridha (Boys Noize) en Diplo. Het zijn vooral de dansgerichte nummers die het sterkst zijn , “Baby come home”, “Inevitable”, “Only the horses”, “Let’s have a kiki” en “The secret life of letters”. De disco, glamrock en de 80s kitsch zit verweven in hun melodieus poppy sound . Jake Shears ( beetje Travolta, Freddy Mercury of een Gibb van The Bee Gees) en Ana Matronic (Rosin Murphy van Moloko) zijn de spil, wisselen af en vullen elkaar in de zangpartijen .
Brokken maken en grootse hits schrijven zit er momenteel niet meer in bij de Scissor Sisters, maar volledig afschrijven doen we nog niet …