Een volgepakt Aéronef was hier vanavond om de beloftevolle Schotse singwritster Emeli Sandé aan het werk te zien . Veel jonge fans , gillende meisjes en ‘welldressed’ ladies; die Emeli op handen droegen .
Het gaat haar voor de wind . In  2012 kaapte ze al de Brit Award Critics Choice weg , als de meest beloftevolle artieste . Ze trad in zowel de opening als de slot ceremonie van de Olympische Zomerspelen in Londen op en was de winnares van de European Border Breakers Award (EBBA), uitgereikt als de jonge, veelbelovende Europese artieste . Niks dan lof dus over deze dame , die een kapsel heeft die doet denken aan de Scandinavische Robyn. Natuurlijk rijst de vraag, kan zij na een Florence Welch  en Adele op het podium én met band zich manifesteren. Het antwoord is eenvoudig , ‘jawel’ .

Haar melodieus materiaal - of het nu innemende, gevoelige balladpop is , breder is door de instrumentatie en orkestratie , of om zich heen durft strak te rocken -, is knap ingenieus uitgewerkt en dermate geoefend , gedragen door haar heldere, indringende soulfulle stem , die me meer en meer als een herrezen Whitney doet denken .
Een enthousiaste lady, die optimisme uitstraalt, hoop biedt en houdt van een smiley en een  zonnestraal . Ze plaatst zich moeiteloos op dezelfde golflengte van haar publiek , brengt iedereen (dichter) bij elkaar, en kan de ‘gevoelige snaar ‘ raken.
“Thanx being with me for this show – you are here with me – I’m here with you – Ik hope you enjoy the music” – thanx for the wonderful night” …Meer hebben we soms niet nodig om in een ‘knuffel knuffel’ Emeli Sandé sfeer te worden ondergestopt!
Meteen at het publiek uit haar hand met de single “Heaven” , de poppy groovy single , die niet vies was van een opzwepend beatje en een bredere instrumentatie . Ook de backing vocals maakten de song compleet . Het nummer stond als een huis, de basis van de anderhalf uur durende set . De sfeervolle lovesong “Where I sleep” met een reggaetune, volgde; het opbouwende “Breaking the law” plaatste alle zorgen opzij , de stemmenpracht overtuigde, moedigde aan tot handclaps en werd ondersteund van allerhande flikkerlichtjes.
Of je had het ingetogen “Suitcase” , sober , pakkend en elegant door het gitaargetokkel , een spaarzame toets en haar emotievolle stem . Iets verderop slaagde ze daar opnieuw ‘en verve’ in met de ballads “Clown” en “River” .
Ook één van de backing vocalisten kreeg ruimte voor een duet op het dromerige, zeemzoeterige “Beneath your beautiful”. In haar spontane , losse contacten en de interacties nodigde ze uit om de refreinen mee te zingen van “My kind of love” en “Read all bout it” van Professor Green.
Variatie was een kernwoord in de set; een “Daddy” en “Wonder” bouwden op en kregen een rockend kleedje aangemeten , wat op het einde uitmondde in de hitsingle “Next to me”. Ook andere songs moesten niet onderdoen aan sterkte en  intimitiet als “Half of me” , haar Rihanna cover , “Kill a boy”, “Mountains” , of één van de nieuwe , het boeiende , broeierige “This much is true” , dat goed in elkaar stak.

Emeli Sandé slaagde erin een vlekkeloze set te spelen. Ze heeft alles om een grootse lady te worden na Adele . Haar melodieuze songs , haar uitstraling , haar interacties, de prijzenpot,  … Ze heeft ‘het ‘ gewoonweg . Moeiteloos  en ongedwongen betrekt ze de hele zaal bij haar contrastrijk , gevarieerd materiaal . Moedig en boeiend . Een volgende popdiva is opgestaan!

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://www.musiczine.net/nl/fotos/emeli-sand-08-03-2013/

Organisatie: Vérone Productions, Lille