Een goede twee jaar terug verbaasde dit Canadese collectief uit Montréal , met een intrigerende mix van indierock , krautrock , noise en bezwerende elektronica . Suuns behoort tot het rijtje Holy Fuck, Battles, Liars of Caribou, of voor wie houdt van oudjes Spaceman 3, Suicide en Kraftwerk.
Op hun tweede plaat klinkt het geheel extraverter en stekeliger. Het kwartet slaagt erin een voortdurende suspense te realiseren en hebben met “Powers of ten”, “2020” en “Bambi” een paar voortreffelijke nummers uit , die claustrofobisch , bedwelmend, broeierig klinken door de door dreinende groovy ritmes en de repetitieve opbouwende lijnen . De psychedelica dringt nog meer door in songs “Mirror mirror” , met een knipoog naar Grandaddy;  in de laatste songs klinkt het wat ‘gewoontjes’ en gaat het  richting synthpop , zonder afbreuk te doen aan de sterkte van de song.
Een divers , fascinerend album is het geworden. Suuns heeft een met een reeks boeiende songs klaargestoomd en blijft een te koesteren band , die iets ongrijpbaars exclusiefs te luister brengt .