Muzikaal veelvraat en briljant gitarist Omar Rodriguez Lopez laat zich wederom eens van een andere kant zien. Voor hem is het van progrock naar postrock maar een kleine stap. De ingewikkelde structuren van The Mars Volta en van zijn ettelijke soloplaten hebben plaats geruimd voor beduidend knappe en compacte postpunk songs. Om zichzelf nog wat meer naar de achtergrond te schuiven heeft hij beroep gedaan op de excellent presterende zangeres Teri Gender Bender die met haar aan Siouxsie verwante vocals de plaat een aardige goth toets weet mee te geven. Deze felle madam heeft wel iets mee van de al even fantastische Karen O, maar u mag ons vrij geloven als wij u zeggen dat deze plaat een stuk vetter voor de dag komt dan de laatste van The Yeah Yeah Yeahs.
De echo effectjes die Omar uit zijn gitaar tovert verraden ook al iets van een eighties touch, maar de plaat heeft elders genoeg verrassende wendingen en groovy passages om niet als retro versleten te worden. Uiteraard zijn er nog voldoende fraaie momenten die Omar’s briljante gitaarspel etaleren, maar deze keer laat hij zich niet verleiden tot ellenlange freaky solo’s en staat zijn gitaar volledig in dienst van de songs. En die songs zijn zeer gevarieerd, klinken met zijn allen ijzersterk en zijn steeds verfrissend. Geen zwak broertje te bespeuren.
Bosnian Rainbows komt dit boeiend werkstukje presenteren op zaterdag 17 augustus in Pukkelpop, moet je zeker opnemen in uw persoonlijke Pukkelpop route.