Jake Bugg, Passenger, Tom Odell, Ben Howard, Ed Sheeran,…  ze verrezen de voorbije maanden als paddenstoelen, de jonge Britse snaakjes die veel meisjesharten verwarmden met hun jeugdige, vlotjes meezingbare  folksongs.  En nu is daar ook King Krule… minstens even jong maar wel eentje van het weerbarstige, dwarse en gedesillusioneerde soort, wellicht met een iets langere houdbaarheidsdatum ook.

Hoewel hij er nog te jong uitziet om whisky te drinken haalt Archy Marshall, aka King Krule liever zijn mosterd bij Tom Waits dan bij Bob Dylan en andere folkies. Het publiek keek dan ook lichtjes verbijsterd toe wanneer zijn bariton boos om zich heen schopte op “Easy Easy” en “A Lizard State”, terwijl tienerfrustraties de vrije loop kregen op “Has This Hit?” en “Cementality”. Een scherp, getormenteerd contrast met zijn onschuldig, jeugdige Kevin De Bruyne look met hoogblonde haarsnit. En met de afwisselend elegante jachtige, ietwat jazzy ritmes van zijn drie kompanen op het podium. 
King Krule surfte die avond op een creatieve vloedgolf en plukte al volop songs uit de opvolger van het pas in augustus verschenen ‘6 Feet Beneath The Moon’, dat zowel in rock (Alex Turner) als hiphop (Frank Ocean) milieus geprezen werd. Bijzonder knap toch om als tiener al een authentieke en verfrissende stempel te drukken op  de Britse muziekscene.

De uitverkochte zaal gaf King Krule een bijzonder warm onthaal. Deze kid kan een grote king worden.

Organisatie: Botanique, Brussel