Arbouretum eigent zich een apart plaatsje toe binnen de americanarock . Ze geven er een handige draai aan en balanceren tussen extravertie en kwetsbaarheid . Stevig en breekbaar zijn de sleutelwoorden waarbij het gezelschap uit Baltimore , nummers lang kan uitspinnen , ruimte laat voor de instrumenten en vooral de aandacht spitst op het rauwe , korrelige, bezwerende melodieuze gitaarspel .
Een uitermate boeiende , broeierige sound, die het materiaal kan doen voortstuwen of het houdt op intimiteit . Het levert opnieuw een mooi uitgewerkte, afwisselende plaat op met epische songs als “The promise”, “All at once, the turning weather” , “World split open” en de sfeervolle tunes en  integere slides van “Ocean’s don’t sing” en de titelsong . Een sterke intensiteit wordt steeds gerealiseerd .
Arbouretum zorgt er hier tenminste nog steeds voor dat americana als een verademing klinkt en geen slachtoffer van zichzelf wordt!