Na het uiteenvallen van z’n bandje The Rascals, heeft hij met z’n debuut ‘The colour of the trap’ en de nieuwe ‘Don’t forget who you are’ een mooie  verzameling Britpoprockende liedjes uit die ergens hangen tussen The Beatles, The Stones, Paul Weller , Oasis  (hou het dan graag op Noel Gallagher please), Arctic Monkeys en Last Shadow Puppets . Niet voor niks werkt hij graag met Alex Turner . Al die invloeden en samenwerkingen zitten gebald in zijn solowerk. Miles Kane wordt/is een grote meneer binnen de scene ! De onheilspellende klinkende gitaren zijn op het achterplan geraakt , de toetsen komen wat meer door ,  en we horen melodieus aanstekelijke , snedige, denderende, energieke, explosieve ritmes in de songs.
Heerlijk vaardig materiaal, waarbij hij raast door de tracklist; het tempo wordt maar twee keer terug geschroefd , op “Out of control” en “Fire in my heart” . Met “Taking over” , “Better than that” , “Give up” en de titelsong heeft hij een handvol sterke uptempo nummers. Miles Kane pleziert de Britpop ‘mindende’ harten en is een ‘here to stay’ in die scene!