De Franse indierockband Phoenix rond Thomas Mars is in eigen land populair . Hier bij ons loopt het nog niet zo’n vaart . Maar bij de vorige cd’s , en zeker ‘Wolfgang Amadeus Phoenix’, van een kleine vier jaar terug , noteren we een handvol toffe melodieuze relaxte singles als “Lasso” , “Lisztomania”, “Girlfriend” “1901” en“Rome” . Eerder hadden we al  “Everything is everything”, “If I ever feel better” en “Run run run”. Uiterst genietbare pop , die een aanstekelijke ritmiek hebben en kleur krijgen door de keys .
De opvolger ligt in het verlengde , maar die gevoelige, gepolijste pop blijft hier minder hangen en beklijft dus minder . Meer suikerzoet  in t algemeen , en dan kleeft “Entertainment” en “Trying to be cool” .
Zoals steeds fijne sfeervolle , dromerige pop , die af en toe wat forser uit de hoek komt en houdt van een elektronisch experimentje volgens de regels van de kunst. Maar ‘Bankrupt!’ maakt minder indruk dan het vroegere werk .