We zijn zeer zeker  te vinden voor de nieuwe Goldfrapp , die (nauw) kan gelinkt worden aan haar debuut ‘Felt mountain’ uit 2000. Een innemende, sfeervolle sound waarbij de ijzige wind meer doorblies in haar debuut ; hier hebben we een reeks warme melancholische songs gedragen door haar helder , indringende, hemelse soms zwoelsexy stem . 
Samen met haar vaste rechterhand Will Gregory hebben we muzikaal ook nog een ander gezicht gekend, met name de elektro/disco/pop, een danstoer op platen ‘Black cherry’ en ‘Supernature’.
Toch wel een adembenemende trip horen we … Goldfrapp prikkelt, koel als sensueel , gezien de songs mooi uitgewerkt zijn , sober of een beetje majestueus op z’n Hooverphonics door de keys , de cello, viool , bas en de orkestraties, maar nergens over de top . Af en toe aangevuld door die ambiente triphoppende soundscapes . De emotie is sterk als je de reeks “Jo”, “Drew”, “Stranger”, “Alvar” “Annabel” en “Clay” op nahoudt . “Thea” klinkt iets forser binnen het aangeboden concept.
Een mistige , mystieke sfeer creëert Goldfrapp door de elegante , subtiele , spaarzame sounds, de repetitieve ritmes en de aparte spanningsopbouw. Sterk opnieuw wat ze aflevert!