Cate Le Bon – Een bezwerende V.U. ritmiek
Yuck en Cate Le Bon
Grand Mix
Tourcoing

Mooie dubbelaffiche hadden we in de Grand Mix met het beloftevolle Cate Le Bon, die een paar maand terug intrigeerden met ‘Mug Museum’ en het Engelse Yuck , die ons raakt met twee cd’s vol charmante catchy, gruizige gitaarpop.

De uit Wales afkomstige , maar in LA residerende Cate Le Bon is eigenlijk al een tijdje bezig, want ze is aan haar derde cd toe . Meteen valt op hoe sterk de V.U. en Nico in de sound is geïntegreerd . En die invloedssfeer was snel duidelijk met nummers “No God” en “Are you with me”,  in het begin van de set, “Cuckoo thru the walls” en “Wild” op het eind. Een indiepsychedelisch geluid en een bezwerende ritmiek die je bedwelmt en overmeestert .
Het kwartet concentreerde zich op hun instrumenten, maar waren uitermate ontroerd van de warme respons . Een reeks dromerige lofi songs van hoekige ritmes, repeterende orgeltjes en gitaren volgden . Ergens voelden we dan ook een sfeertje van The Doors door dat riedelorgeltje. Heel wat emotie schuilt in hun materiaal , of het nu wat soberder, opbouwender of breder van aard is; nummers als “I can’t help you”, “Duke” , “Mirror me” en “Sisters” gingen van vrolijk relaxt naar mysterieus tot innemend, pakkend .
Cate Le Bon mag dan wat terughoudend zijn , ze ontpopte zich met haar band als een aangename ontdekking!

Ondanks het feit dat de tweede cd door sommige critici maar matig onthaald werd , zijn wij enorm te vinden van wat het Engelse Yuck doet . Ze houden op hun tweede ‘Glow & Behold’ het midden van onstuimige en beheerste noisy (lofi) gitaarpop , niet vies van wat shoegaze pedaaleffects .
De band had het vóór de release van de tweede cd niet voor de wind, gezien het vertrek van (mede) frontman Daniel Blumberg. Op die manier nam Max Bloom het voortouw, en kreeg de bassiste Mariko Doi wat ademruimte qua zang, zoals op “The wall” en de huidige emosingle “Lose my breath”, die vanavond live ook werden gespeeld. Qua vocals moet ze nog wat zelfzekerder en overtuigender voor de dag komen; de gevoeligheid druipt van deze nummers en konden op die manier niet ten volle tot hun recht komen. Een paar dipjes middenin niet nagelaten, genoten we van deze heerlijke meeslepende, melodieuze gitaartrip, die natuurlijk Dinosaur Jr/Pavement/Sebadoh/Buffalo Tom/Built to Spill/Sonic Youth opriepen.
Nummers “Middle sea” (sterke opener van de set btw!), “Another one” en “Holing out” zijn Yuck op z’n best: rauw jengelend en broeierig spannend! Het afsluitende “Operation” linkte zelfs aan de ‘Daydream nation’ plaat van Sonic Youth .
Net als Cate Le Bon konden ze rekenen op een sterk onthaal. Iemand riep hen nog een saluut aan Kurt Cobain toe – op 20 februari ’67 geboren en dit jaar twintig jaar overleden . Yuck pikte er op in , maar had geen song van Nirvana voor handen , maar het alternatief, New Order’s  “Age of consent” uit ’83 (check die plaat maar eens ‘Power, Corruption & Lies’!), was even snedig, bedreven als het origineel. En die  intrigerende wavetune hoorden we ook op het sfeervol opbouwende “Rebirth”.
Yuck beet sterk van zich af en speelde een boeiende, afwisselende set!

Organisatie: Grand Mix , Tourcoing