Sophia , het alter- ego van Robin Proper-Sheppard was voor drie optredens in ons landje . Het afsluitend concert van onze droefgeestige sing/songwriter was in de Kreun, Kortrijk. Onze man overtuigt in giftig en pittig donker songmateriaal over de dramatiek in z’n ‘lief en leed’- relaties. De autobiografische pijn weet ons te pakken. Hij was reeds in allerhande bezettingen en gedaantes te zien . Geen nieuw materiaal voorlopig, maar een handvol ‘Zomaar’ optredens. Tja, hij houdt van ons landje die Proper-Sheppard …

De opkomst voor de support New Found Land uit Zweden was mager, maar de afwezigen hadden ongelijk. De voor mij onbekende band , kon me zeerzeker de veertig minuten boeien. Drie jonge muzikanten en een bevallige, rondborstige blondine, die goed met de trommelstokken overweg kon, speelden een ingetogen set; muzikaal zitten de songs goed in elkaar; het zijn vlotte , aangename, soms breekbare luisterliedjes. Uitermate positief zijn we dus voor dit kwartet .

En dan over naar de hoofdact van de avond Sophia, rondom onze multi-culturele Robin-Proper-Sheppard die ergens huisvest tussen Usa – UK en ons eigen landje . Na de weergaloze sound van The God Machine , zijn we al jaren te vinden voor die melanchopop van Sophia . Persoonlijk was het al van 2004 op RW geleden dat we hem aan het werk zagen . Toen werden ze tijden hun concert in de Pyramid marque , tot ergernis van Sheppard, weggeblazen door Muse op het hoofdpodium.
In de Kreun liep het goed vol en waren er geen storende nevengeluiden dus . Zes muzikanten stonden hem bij. Bijna twee uur lang brachten ze de die broze , weemoedige sound ; dat depri-kantje blijft als vanouds over verdriet , afscheid nemen en vervlogen, vergane en onbeantwoorde liefdes gaan . Sheppard was zeer spraakzaam en focuste zich ook op het oudere werk.
Muzikaal een zwaarmoedigheid die doorweegt, en gedragen wordt  het prima gitaarspel van Proper-Sheppard himself en z’n bijzonder heldere, breekbare stem. De sound krijgt ook een extraverte tint , waarbij er gelinkt wordt  aan The God Machine , zoals de crescendo’s op “The river song”. De hoogtepunten waren dan ook "Bastards”, “Razor blades”, “Desert song n°2”, “I can't believe the things i can't believe" en het nummer waar ze hier een breder publiek mee bereikten, "Oh my love".

Twee nieuwe nummers exclusief kregen we op het laatst te horen, "The drifter" als de huidige single "It's easy to be lonely" zijn veelbelovend!, en als we Proper-Sheppard mogen geloven, het allerbeste voor de nieuwe plaat die vorig jaar, het jaar daarvoor, dit jaar of volgend jaar moest , kan of zal verschijnen. De Belgische festivals vissen al naar hem, maar voorlopig houdt hij de boot af. Spijtig genoeg ziet hij o.m. het Cactusfestival  niet zitten, gezien Massive Attack er geprogrammeerd staat . Tja, een kronkel die niet begrijpen valt , maar ok we hadden hier een zeer stijlvol, fragiel, boeiend en uiterst aangenaam concert in een daarvoor prima zaal.

Neem gerust een kijkje naar de pics
http://musiczine.lavenir.net/nl/fotos/sophia-21-03-2014/

Organisatie: Kreun , Kortrijk