Ook vanuit Australie kunnen huiverende triphopsounds , rollende (post)dubstep/basstunes op z’n James Blakes overwaaien; bij Chet Baker zijn die donkere tunes meer tot een minimum herleid, is er meer ruimte voor de instrumenten als drums en blazers , naast de elektronica. We hebben eerder een lichtvoetiger , zomers zwoele sound , wat een verademing is en er meer hoop en optimisme circuleert! Daarnaast beschikt hij eerder over een soulstem .
De eerste songs “Release your problems” en “Talk is cheap” zijn loungy van aard zijn en alvast de ideale ‘ontstress’ therapie. Op “To me” is de popinslag groter en het nummer behoort samen met de repetitief opbouwende groove’n’beats van “Cigarettes & loneliness” en “1998” tot het beste van de plaat.
Ietwat zwaarder durft hij wel te gaan in het tweede deel van de cd , waaronder “ A lesson in patience” en “Blush”,  dat met dubbele zanglijnen en vocoder aaneen geweven is. Maar anders wordt die donkere triphopsounds en die duisternis zoveel mogelijk geweerd.
Een mooi, sterk overtuigend debuut hebben we hier!