We waren benieuwd hoe The Kooks het er zouden van afbrengen , gezien na de eerste twee platen ‘Inside In/Inside Out’ en ‘Konk’ , deze ooit beloftevolle Britse band maar matig werk meer uitbracht. ‘Junk of the heart’ had bijna niks meer van de onschuldige , broeierige rock’n’roll met aanstekelijke, pakkende refreinen van vroeger.
Maar misschien komt er verademing met de nieuw in september te verschijnen plaat ‘Listen‘. Ze stelden er een viertal nummers van voor die een evenwicht bieden tussen hun gekende dynamische , springerige rock, beïnvloed door dampende funk , r&b, gospel en elektronica. Door hun jeugdig enthousiasme van weleer werden ze vanavond naar een hoger niveau getild. De band rond zanger/gitarist Mike Pritchard ging gretig te werk , speelde vrolijk, ontspannend en gemotiveerd!

We hebben het zeer zeker nog anders geweten toen ze tienerhartjes sneller deden slaan en er maar wisselende sets op nahielden . The Kooks mogen dan een terugslag kennen, ze timmeren aan de weg en knokken live met een uitgebalanceerde, gevarieerde set . Toegegeven, de dipjes met een rits minder spannende songs waren er, maar in het algemeen hadden we een best interessante , overtuigende set .
Meteen bij de leest waren we met de nieuwe single “Down”, die duidelijk extravert klonk; de gitaren kregen meer ruimte en de tv schermen op het achterplan waren een goede vondst . Samen met het poprockende “Ooh la” en het krachtige “Always where I need to be” hadden we een sterk begin.
Pritchard hotst heen en weer , zingt, knauwt , krijst, en betrekt z’n publiek (= een beetje alle leeftijden , maar met de enthousiasmerende  jongeren vooraan! ) bij de nummers . Broeierige, zelfzekere poprock’n roll vingen net die moeilijkere momenten op, o.m. in het eerste deel van de set was dit met “See the world”, “She moves in her own way” , “Eddie’s gun”, “Sway” en het sobere ingetogen – solo - gespeelde “Seaside” (dat niet kon ontbreken!) op akoestische gitaar.  “It was Londen” , “Westside” of een “Forgive & forget “dobberden wat rond , maar de ritmische aanstekelijke grooves en de live boosts zorgden voor het sterkere gevoel. “You don’t love me” op z’n beurt intrigeerde door de doo-wops. Het nieuwe “Around town” klonk heerlijk; naast de sfeervolle dance-elektronica eisten de gitaren hun recht op.  Mooi!
Het kwintet schuifelde naar een mooie finale reeks, “Do you wanna” , wat luidkeels werd meegezongen , een snedige “Sofa song”  en het positieve popgevoel van “Junk of the heart (makes me happy)” . Tot slot “Naieve” , die de band in het verleden  groter, groots heeft gemaakt en de Lotto Arena kon uitverkopen …

Vanavond was De AB Box voldoende , maar The Kooks klauteren uit het diepe dal   … én dan zien we net die sympathieke gasten , die hoop en een positief ‘young at heart’- gevoel uitstralen …

Organisatie: Ancienne Belgique, Brussel