SOHN is muzikaal best te plaatsen binnen het rijtje van James Blake en Jamie Woon en dan zitten we in de richting van de UK trippop/postdubstep . Christopher Taylor aka SOHN, een Brits producer ook , houdt het op gevoelige , dromerige, sfeervolle , spaarzame minimalistische sounds .
De naar Wenen uitgeweken geluidskunstenaar en eletrotechneut  stoeit er graag met ambient soundscapes , op elkaar gestapelde lagen elektronica , toegankelijke melodieën , verknipte in reverb gedrenkte beats, die een gevoel van slowmotion ademen en zalvend , slepend, prikkelend , dansbaar zijn. De bewerkte zangpartijen en hoog uithalende zang bieden duidelijk een meerwaarde.
In het genre worden voldoende variaties aangeboden van de dromerige “Tempest” , “Ramson notes” , “Paralysed” naar de knisperende , neurotische “The wheel”, “Bloodflows” tot het groovy “Artifice”.
Een klanken- en kleurenpalet dus ,  een elektronisch web van aangename, heerlijke  soundscapes , filmische pop en allerhande experimentjes hebben we; en soms het lijkt erop dat hij ginder in Wenen wel eens Anja Plaschg (Soap & Skin) tegen het lijf is gelopen …
Hij is een talentvol artiest en veelzijdig performer, die graag speelt met sounds en beats , een collectieve trance verwezenlijkt , er wat meer pit , dynamiek soms weet in te steken  en een bijzonder sfeertje weet  te creëren dat innemend , emotievol, intens pakkend en beklijvend kan zijn.