Een paar jaar terug waren zij één van de ontdekkingen op het Roadburnfestival - Blues Pills, met bandleden uit verschillende landen en de Zweede blonde schone zangeres Elin Larsson. Zij valt naast haar mooie verschijning met haar prachtige stem op, ergens tussen Beth Ditto en Janis Joplin in . De band op hun beurt, valt op met hun psychedelische 70s stonerretro; de songs schuren door hun broeierige, pittig gedreven en sfeervolle slepende ritmiek met heerlijke bluesy riffs en die indringende psyche -orgeltunes .
Een afwisselend album hebben we , waarvan de eerste songs “High class woman” , “Ain’t no change”, “Jupiter” en “Black smoke” meteen overweldigen . Er wordt af en toe wat gas teruggenomen en de gevoelige kant komt er door met een “River” , “No hope left for me” en verder o.m. met “Little sun” , die de cd besluit . Tussenin jawel , kan je genieten van aangenaam vurige kolossale goudeerlijke retrosongs .
Heel interessant bandje die meer airplay verdient!