Support kwam van het Amerikaanse Family of The Year. Misschien zegt deze band je niet meteen iets, maar zoek even het nummer “Hero” op en er zal meteen een belletje rinkelen. Een goed uitgebalanceerde mix van indie, pop, de westcoastrock van de jaren '70 en die steeds weer terugkerende knappe harmonieën, is wat je kan terug vinden bij Family Of The Year. De muziek zit goed in elkaar, maar toch konden ze het publiek niet bekoren. De nummers duurden te lang en je zag dat het volk zich begon te vervelen. Na een set van 30 minuten was het afgelopen voor deze Amerikanen. Voor velen een opluchting …
Enthousiaste Britten met een hoog rock’n’roll gehalte kunnen we duidelijk appreciëren in ons Belgenland. Openen deden The Vaccines met “Handsome”. En dat was er meteen knal op. Iedereen was mee en had honger naar meer. De rest van het optreden was eigenlijk gewoon een trein vol hits. “Wreckin Bar”, “Dream Lover”, “Teenage Icon”, en zo volgden er nog veel. Geen tijd voor bindteksten vol blabla, gewoon spelen was de boodschap.
Justin Young is een frontman die er staat. Geen al te hoog zangniveau, maar zijn enthousiasme op het podium compenseert dat moeiteloos. Ook de rest van de band zorgt er gewoon voor dat The Vaccines staan waar ze nu staan.
Hoogtepuntje van de set was ongetwijfeld het, u wel bekende, “Post break up seks”. De band stond, net zoals wij, versteld van het overenthousiaste publiek en gooide er in de bis ronde “No Hope” in een akoestisch versie bovenop. Bij het laatste nummer, “Norgaard”, ontstond er zelfs een kleine moshpit.
Het was een optreden dat nog lang zal blijven nazinderen. En terecht. The Vaccines waren tevreden, net zoals iedereen in de Ancienne Belgique. Meer van dat aub!
Organisatie : Live Nation ism Ancienne Belgique, Brussel
Nederlands 
Français 
